ΤΟ ΝΌΜΠΕΛ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑΣ του 2024: – ΣΙΓΆ Τ’ ΑΥΓΆ..

του Παναγιώτη Κ. Μυλωνά, Οικονομολόγου
“Η ποιότητα των Θεσμών, για την οικονομική μας λειτουργία και τη διαχείριση, είναι ο κυριότερος λόγος που μπορεί να εξηγήσει τη σημειούμενη πρόοδο ή και την καθυστέρησή, μιας χώρας”.
Αυτό είναι και το περιεχόμενο της εργασίας των τριών οικονομολόγων που βραβεύτηκαν εφέτος, με το Νόμπελ Οικονομίας!
– “ΣΙΓΆ Τ’ ΑΥΤΆ”, λέμε κι Εμείς:
Θα αρκούσε να περιγράψει κανείς, απλώς, τόσο την ποιότητα των Θεσμών, όσο και το αποτελέσματα της αξιολόγησής τους, αλλά και τον απολογισμό του έργου τους, σε όλους τους τομείς, στη διάρκεια ζωής μας, στη ζώνη του εθνικού λυκόφωτος των Μνημονίων. Και η οποία μας έπληξε, κυρίως, στο δημογραφικό μας ζήτημα, με τους οικονομικούς όρους που περιγράφει και ο σύνδεσμος του άρθρου, που κι εδώ επικολλώ:
Θα αρκούσε να περιγράψει κανείς, απλώς, στη χώρα μας, τα αποτελέσματα της πανευρωπαϊκής μελέτης της ΚΟΜΙΣΙΟΝ. Όπου, λίγο πριν από την Είσοδο μας στο Ευρώ, το ποσοστό του ΑΕΠ, για τις κοινωνικές μας δαπάνες, ενώ έφτασε το 28%, όσο και ο μ.ό. των ομοίων δαπανών των άλλων χωρών της Ε.Ε.. Ωστόσο, εντελώς εξαιρετικώς, για τη χώρα μας, αντί οι κοινωνικές μας αυτές δαπάνες, να αμβλύνουν, αύξαναν τις κοινωνικές μας ανισότητες, με αύξηση του δείκτη GINI (του βαθμού της ανισοκατανομής των ισοδημάτων)!
Θα αρκούσε να περιγράψει κανείς, απλώς, το αποτέλεσμα της διαχείρισης του πακτωλού των 200 δισ.€, κοινοτικών ενισχύσεων της ΕΟΚ & ΕΕ, από το 1981 έως το 2014, σε τιμές εκταμίευσης, για εκτέλεση έργων η προγραμμάτων 300 δισ.€, μαζί με την εθνική συγχρηματοδότηση. Τα οποία απέφεραν, όμως, ως απολογιστικό αποτέλεσμα, ένα έργο, μιας αξίας, μικρότερης των 100 δισ.€! Όταν, η συνολική εθνική δαπάνη, επί αυτών των 300 δισ.€, των έργων και προγραμμάτων, φτάνει να εκτιμάται πως ήταν μεγαλύτερη των 220 δισ.€. Αυξάνοντας, ισόποσα, το Δημόσιο Χρέος, αλλά & τις καταθέσεις των Ελλήνων στο εξωτερικό !!!
Περιγραφικό, σχετικά, είναι και το παλαιότερο άρθρο μου, που επικολλώ εδώ, με το σύνδεσμο που ακολουθεί:
Θα αρκούσε να περιγράψει κανείς, απλώς, το Θεσμό, της Ανεξάρτητης Αρχής, της Επιτροπής Ανταγωνισμού, η οποία επέτρεψε στα τουριστικά Καρτέλ της γερμανικής TUI, να εξακολουθούν να λεηλατούν και ν’ απομιζούν τον τουρισμό μας. Αποστερώντας του, περί τα 10 δισ.€, ετησίως, η 5,5% του Α.Ε.Π., απ’ τα διαφυγόντα έσοδά του. Και να σύρουν, το παραγωγικό μας μοντέλο, στη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού & τη χώρα μας, στην επερχόμενη νέα μας χρεοκοπία. Μέσα από νόθευση τ’ υγιούς ανταγωνισμού στη τουριστική μας αγορά. Κι εργαλείο τους, τη συστηματική και την πολύχρονη, μόχλευση των τουριστικών μας υπερεπενδύσεων. Πάνω, ακριβώς, στη ώρα που στέναζε, η υπόλοιπη οικονομία, από την παντελή έλλειψή τους! Πολύ χαρακτηριστική, νομίζουμε, είναι και η πρόσφατη αρθρογραφία μας, με το σύνδεσμο που επικολλούμε, ακολούθως κι εδώ:
* Θα αρκούσε να περιγράψει, ως και προσωπικά, κανείς, την απουσία του Δικαστικού Κλάδου, της Οικονομικής Δικαιοσύνης, στην Ελλάδα. Και κατ’ εξαίρεση όλων των ανεπτυγμένων Κρατών. Μια απουσία, την οποία βίωσα με δραματικό τρόπο, που δηλητηρίασε τους όρους ζωής κι επηρέασε ως και τον οικογενειακό μου προγραμματισμό. Έχοντας ανταπεξέλθει, επιτυχώς μάλιστα, περί τα 25 ποινικά Δικαστήρια. Όλα, για προστασία του Δημόσιου Συμφέροντος, που δηλητηρίασαν όμως, μεγάλο μέρος της επαγγελματικής μου ζωής, αλλά χωρίς, οι ηττημένοι, αντίδικοι μου, να πληρώσουν έστω κάτι, για τα εγκλήματά τους, πέραν θεωρητικής κυλίδωσης απ’ τα δικόγραφα που περιγράφουν και την προσωπικότητά τους και με μεταξένιες ποινές τους, σκέτο χάδι . Αλλά αυτή η Έλλειψη Οικονομικής Δικαιοσύνης, πέρα απ’ τη μεγάλη βραδυπορία, στην απόδοση της Δικαιοσύνης, στην Ελλάδα -της υφιστάμενης- σε αρκετές περιπτώσεις, μα και πέρα και από τα φαινόμενα της “αρνησιδικείας” της -και παρά το γεγονός, επίσης, ότι, υπάρχουν τα Διοικητικά Δικαστήρια- δεν αφορά τις ατομικές υποθέσεις μόνο ή των οικονομικών μονάδων. Η έλλειψη αυτή αφορά και συλλογικότητες, καθώς και τα μεγάλα σύνολα. Η απουσία της εξειδικευμένης Οικονομικής Δικαιοσύνης, π.χ., είναι υπεύθυνη, τόσο για την υπονόμευση και την αποτυχία του κινήματος των συνεταιρισμών στη χώρα μας, όσο και για το γεγονός ότι, η Τ.Α. -με τα λεγόμενα κύτταρα πρωτογενούς λαϊκής εξουσίας- έγιναν τα άντρα της οικονομικής διαφθοράς σε όλη την επικράτεια. Ιδίως όταν, η νόμιμη και έγκαιρη σύνταξη των “Ισολογισμών” τους, μόνο σε ένα ποσοστό, 10% του συνόλου των Δήμων της χώρας, αφήνει έως παγερά αδιάφορους τους αρμόδιους δημόσιους λειτουργούς που τους εποπτεύουν και που, ως στατιστικό παράδοξο, που δεν τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Αφού, δεν είναι σε θέση να μπορούν να το αντιμετωπίσουν. Όμως, η παρανομία αυτή μας αφορά όλους και υποδηλώνει, π.χ., την αναποτελεσματικότητα των Δήμων, στην υλοποίηση της “ανακύκλωσης” και της “κυκλικής οικονομίας” στην περιοχή της ευθύνης τους, συγκριτικά με όλους τους άλλους Δήμους των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών…
Δανειζόμενος τ’ απόθφεγμα, Άγγλου συγγραφέα, του Ουίλιαμ Μλέϊκ, πως: “Δια της υπερβολής εισερχόμαστε στο Παλάτι της Σοφίας…”. Λέμε κι εμείς, καθ’ υπερβολή, επίσης, σήμερα:, το εξής: “Μπορεί με την “Επανάσταση του 1821″, να μας απελευθέρωσαν οι κλέφτες και οι αρματωλοί, αλλά μας διοικούν ακόμα και τώρα, οι κλέφτες κι οι λωποδύτες…”.
Για άλλα άρθρα του κ. Μυλωνά πατήστε εδώ εδώ εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, κι εδώ.

