Ποιος μιλά για ανάπτυξη όταν κατρακυλάμε, ολοένα, στον Διεθνή Καταμερισμό Εργασίας;

του Παναγιώτη Κ. Μυλωνά, Οικονομολόγου

Εξαιρετική είναι η ανάλυση του Καθηγητή της Χρηματοοικονομικής στο ΠΑ.ΠΕΙ., (Οικονομικό Πανεπιστήμιο Πειραιά), κ. Μιχάλη Γκλεζάκου, για τη δική μας μισθολογική υστέρηση, εντός της Ε.Ε.. Όπως αναδεικνύει κι ο σύνδεσμος που αμέσως ακολουθεί και επικολλούμε εδώ:

https://www.businessdaily.gr/…/128197_giati-tha-ehoyme…

Αξίζει να σημειωθούν, εξάλλου και τα εξής:

Η σαφής υστέρηση των αμοιβών εργασίας, έναντι εκείνων του κεφαλαίου, στην Ελλάδα, καταπιάνεται -τηρουμένων των αναλογιών- κι απ’ το γεγονός ότι: Ενώ η χώρα μας έχει καταπέσει -μετά & την εφαρμογή των τριών Μνημονίων- στο 67% του μέσου του κατά κεφαλή Α Ε.Π., σε σύγκριση με το μέσο κοινοτικό κατά κεφαλή, των άλλων χωρών της Ε.Ε..

Και ωστόσο, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι πολύ κατώτερος, ακόμα και από το 67%, που αφορά το ποσοστό της Ελλάδας στο μέσο κοινοτικό κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. που ήδη προαναφέρθηκε. Και με τα στοιχεία του άρθρου, του καθηγητή, κ. Μιχάλη Γκλεζάκου, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα, είναι, μόλις, στο 45% του μέσου μισθού στην Ε.Ε., αναδεικνύοντας την -ακόμα μεγαλύτερη- ανισοκατανομή των εισοδημάτων στη χώρα μας, μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας έναντι αυτών του μ.ό, των μέσων μισθών, των άλλων χωρών στην Ε.Ε..!

Εξ άλλου..

Σήμερα, που καταγράφουμε τα σχόλια μας αυτά, στις 17/11/2024 -51 χρόνια απ’ την εξέγερση του Πολυτεχνείου του ’73- γράφει στην Οικονομική Καθημερινή και ο Κώστας Καλλίτσης, στην Κυριακάτικη Ανάλυση του και αναρωτιέμαι στο τίτλο της: “Τέλειωσαν τα μνημόνια;“. “Αποκλίνουμε από την Ευρώπη σε μισθούς και σε δικαιώματα της εργασίας.”, όπως σημειώνει και στον υπότιτλο της ανάλυσής του.

Κι εξηγείται, σχετικά, με στοιχεία:

«Το 2009, το μέσο ετήσιο εισόδημα, καθ’ ημάς, από μισθωτή εργασία ήταν: 21.191 ευρώ, αντιστοιχούσε στο 80% του μ.ό. της Ε.Ε. (26.384 ευρώ). Πέρυσι, ήταν: 17.813, ευρώ, 16% κάτω από το 2009. Και αντιστοιχούσε στο 47%, περίπου, του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Στην άλλη Ευρώπη, οι μισθοί έχουν αυξηθεί 44%, αυτά τα χρόνια, καθ’ ημάς, έχουν μειωθεί – ενώ αντιθέτως, έχουν απογειωθεί οι αξίες γης, ακινήτων και τα επιχειρηματικά κέρδη. Σε αποκλίνουσα πορεία από τις άλλες χώρες. 15 χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης χρέους, το καθ’ ημάς μέσο πραγματικό ωρομίσθιο, ανά ώρα εργασίας, είναι το χαμηλότερο στην Ε.Ε. των “27” – κάτω κι από εκείνο της Βουλγαρίας, λέει το ΚΕΠΕ»

Κσι για να καταλήξει ως εξής:

«Δια ταύτα. Πίσω από κάποια δέκατα της μονάδας που η μεγέθυνση της οικονομίας μας ξεπερνά άλλες ευρωπαϊκές -εντελώς συγκυριακά, λέμε κι εμείς- υπάρχει μια διαφορά ποιότητας, σε παραγωγικές δομές και πρακτικές. Αυτές είναι οι κρίσιμες μεταβλητές που προσδιορίζουν τη θέση μας στο διεθνή καταμερισμό εργασίας και διαμορφώνουν το αύριο. Η ανάπτυξή που έχει μέλλον είναι αυτή που στηρίζεται στη γνώση και την καινοτομία, ήτοι στην ακριβή εργασία. Η Ελλάδα βαδίζει σε αντίθετη κατεύθυνση…»

Για άλλα άρθρα του κ. Μυλωνά πατήστε εδώ, εδώ εδώ εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ,  εδώ, εδώ,  εδώ, εδώ, εδώ, εδώ,  εδώ,  εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, κι εδώ.