Η Μεγάλη Βρετανία γυρίζει, πολιτικά, σελίδα προς ‘αριστερά’

Συμφωνα με τα πρωτα αποτελέσματα απο τα exit polls, απο τις σημερινες Βουλευτικες εκλογες στην Μ.Βρετανία, η Μεγαλη Βρετανία φαίνεται να γυρίζει πολιτικά σελίδα.

Το Βρετανικό Εργατικό κόμμα φαίνεται να βγαζει 410 βουλευτές , εναντι μόλις 131 του Συντηρητικού κόμματος που συνετρίβη πολιτικά, σχηματίζοντας αυτοδύναμη κυβερνηση με ευρεια πλειοψηφια 170 εδρων. Το Συντηρητικό κομμα του Ρισι Σουνακ  πληρωσε την πολιτική μη στηριξης των λαικών στρωμάτων αλλα και πολιτικων λαθων οπως της αποφασης για δημιουργια στρατιωτικης θητειας 12 μηνων για τους νεους, σε μια χωρα που εμπλέκεται σε ιμπεριαλιστικές επεμβασεις. Εξαιρετικη η παρουσία τοσο του κεντρωου Ελευθερου Κόμματος (Liberal Democrats) που φαινεται να παιρνει 60 εδρες οπως και του Ευρωσκεπτικιστικου Reform UK του Φαρατζ, που παιρνει 13 εδρες (απο μηδεν εδρες στην προηγουμενη βουλη). Το κομμα Πρασινοι επισης φαινεται να βγαζει 2 εδρες, ενω αλλες 33 εδρες μοιραζονται σε ανεξαρτητους υποψηφιους και αλλα κομματα.

Τι σημαινει αυτη η εξέλιξη

Το αποτέλεσμα φέρνει τέλος σε μακρόχρονη διακυβέρνηση του Συντηρητικού κόμματος. Σηματοδοτεί ομως αλλαγή πολιτικής;

Ομως, υπάρχουν δύο πλευρές σε αυτή την άποψη. Η μία πλευρά είναι οτι το Συντηρητικό κομμα και το Εργατικο κομμα του Σταρμερ έχουν κάποια κοινά σημεία. Πράγματι, και τα δυο αυτά κόμματα στην παρούσα μορφή, έχουν μικρές διαφοροποιήσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Τόσο οι στενοί συνεργάτες του Σουνάκ όσο και του Στάρμερ, είναι βαθιά διαπλεκόμενοι στα συμφέροντα του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος που ελέγχει τη Βρετανία και τα ΜΜΕ της. Και οι δύο υποστηρίζουν τόσο την απάνθρωπη στάση του Ισραήλ έναντι αμάχων στην Παλαιστίνη, όσο και Ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή, αλλά και την τυχοδιωκτική και επικίνδυνη πολιτική σε θέματα Ρωσίας και Κίνας, που ανοίγουν πόρτες σε μεγάλα δεινά. Η εξωτερικά πολιτική είναι σχεδόν ταυτόσημη, με τις αλλαγές να είναι περισσότερο στους τόνους, παρά στην ουσία. Παράλληλα, οι διαφορές του σε θέματα όπως Κλιματική αλλαγή, διεμφυλικές σχέσεις και επιδόματα παιδιών, δεν είναι δραματική. Με μια λέξη, και τα δυο αυτά κόμματα εντάσσονται στους θιασώτες της λεγόμενης Νέας Τάξης πραγμάτων (ΝΤΠ).

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και σημαντικές διαφορές. Τα δύο αυτά κόμματα διαφέρουν σημαντικά στον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τα επιδόματα προς οικονομικά αδύναμους, το σύστημα υγείας, στον τρόπο που αντιμετωπίζουν τη μείωση των εισοδημάτων λόγω πληθωρισμού, τη σχέση με την ΕΕ, αλλά και θέματα ασύλου και φορολογική πολιτική και τη διαχείριση των ανισοτήτων πλούτου.

Για παράδειγμα, το σχέδιο των Συντηρητικών για μηδενισμό των υποχρεώσεων των εργαζομένων προς τα ασφαλιστικά ταμεία οδηγεί στην κατάρρευση των ταμείων αυτών και σε συντάξεις που θα είναι οι μισές από τις ήδη περιορισμένες συντάξεις. Από την άλλη, το σχέδιο του Εργατικού κόμματος για κρατική εταιρεία ενέργειας δείχνει ρεαλιστικό, αν και το πρόγραμμα για περισσότερες επενδύσεις σε πράσινες τεχνολογίες οδηγεί σε αυξημένα κόστη χωρίς άμεσο αναπτυξιακό αντίκρισμα. Η μακρά περίοδος μετά τη Μάργκαρετ Θάτσερ οδήγησε σε μειωμένα εργατικά δικαιώματα, που το Εργατικό κόμμα σχεδιάζει να αποκαταστήσει σε κάποιο βαθμό, μια εξέλιξη που φέρνει την Αγγλία πιο κοντά σε αντίστοιχη νομοθεσία σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Το Εργατικό κόμμα επίσης θα έχει μια πολιτική πιο στενής συνεργασίας με ΕΕ, όμως το ενδεχόμενο να επαναφέρει τη Βρετανία στην ΕΕ με νέο δημοψήφισμα έχει εγκαταλειφθεί ως μη ρεαλιστικό.

Σε θέματα φορολογικής πολιτικής, το Συντηρητικό κόμμα δεσμεύτηκε να δημιουργήσει τη μόνιμη αύξηση του αφορολόγητου ορίου με βάση το μεγαλύτερο ποσοστό από 2,5%, αύξηση μέσων μισθών και πληθωρισμού, κάτι που αποτελεί θετική εξέλιξη. Από την άλλη η εξαγγελία του Συντηρητικού πρωθυπουργού να καθιερώσει υποχρεωτική 12μηνη θητεία, σε μια χώρα όπως τη Βρετανία που ιστορικά εμπλέκεται σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και πολεμικές επεμβάσεις, αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό.

Το Εργατικό κόμμα αναμένεται να βοηθήσει λίγο παραπάνω το Εθνικό σύστημα υγείας, που έχει μείνει πίσω σε χρηματοδότηση τα τελευταία έτη με αποτέλεσμα δυσλειτουργίες, ενώ επίσης ενδεχόμενα να οδηγήσει σε κάποιες κρατικοποιήσεις τα τρένα και την ενέργεια, κλάδοι που μετά την ιδιωτικοποίηση του παρελθόντος δεν τα πήγαν πάρα πολύ καλά είτε βάζοντας υψηλότερα τιμολόγια, είτε ρίχνοντας την ποιότητα υπηρεσιών, είτε και τα δυο. Φυσικά που πρέπει να τονιστεί είναι ότι και τα δυο αυτά κόμματα, τόσο το Εργατικό όσο και το Συντηρητικό, υφίστανται πιέσεις και έχουν απώλειες, το Εργατικό κόμμα προς τα αριστερά προς το λεγόμενο ‘Πράσινο κόμμα’, και το Συντηρητικό κόμμα προς την εναλλακτική δεξιά, το λεγόμενο κόμμα Reform UK που έχει την υποστήριξη του γνωστού πολιτικού Φάρατζ. Όμως με τα ως τώρα δεδομένα, το Εργατικό κόμμα, λόγω του εκλογικού συστήματος των μονοεδρικών περιφερειών, φαίνεται να ευνοείται. Η σημερινή νίκη των Εργατικών στην Αγγλία θεωρείται από πολλούς πρόκριμα για πολιτική αλλαγή προς τα ‘αριστερά’ και σε άλλα κράτη της Ευρώπης, καθώς η Βρετανία είναι ίσως η πιο προωθημένη και ανοικτή πολιτικά και οικονομικά χώρα της Ευρώπης και τα δεδομένα της, όπως και εκείνα των ΗΠΑ, παρακολουθούνται με πολύ προσοχή.

new-economy.gr