Η ελληνική ελιά πεθαίνει: χρειάζεται επανασχεδιασμός της Ελληνικής ελαιοκομίας

Του Σταμάτη Αλαμανιώτη

Αποτελεί γεγονός ότι η Ελληνική Ελαιοκομία βρίσκεται σε εξαιρετικά υψηλή δυσμένεια κάτι το οποίο βιώνουν καθημερινα οι ελαιοπαραγωγοί αλλά και έχει καταγραφεί από τα εξειδικευμένα μέσα ενημέρωσης και φορείς που ασχολούνται ή μελετούν τον κλάδο.
Δυσμένεια η οποία κορυφώθηκε τα τρία τελευταία χρόνια αγγίζοντας τους παραγωγούς σε ολόκληρη την χώρα και θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την βιωσιμότητα ενός κλάδου με ισχυρούς δεσμούς με την ιστορία,τον πολιτισμό και την οικονομία της χώρας.
Βασικές αιτίες που οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση είναι η έλλειψη Εθνικού Σχεδιασμού,οι πολιτικές αστοχίες σε επίπεδο αποφάσεων και επιλογών ,η αδυναμία αποτελεσματικής και συντονισμένης σύνδεσης της παραγωγής με την επιστήμη ,την τεχνολογία και την υγειή χρηματοδότηση.Η μη αποτελεσματική παρακολούθηση ,καταγραφή και ανάλυση των τάσεων της αγοράς .Και τελικά η αδυναμία διαμόρφωσης ξεκάθαρου Συγκριτικού Πλεονεκτήματος με βάσει τα μοναδικά χαρακτηριστικά της χώρας που συνδέονται με το Μεσογειακό κλίμα,την βιοπικοιλότητα και την ελαιοκομική κουλτούρα αιώνων και την ποιότητα
Για να αναστραφεί η όλη αρνητική κατάσταση χρειάζονται άμεσα ριζικές αλλαγές που σχετίζονται με τον τρόπο σκέψης και αντίληψης στα περί Αγροτικής Οικονομίας ζητήματα , σοβαρός Στρατηγικός Σχεδιασμός, πολυεπίπεδες συνέργειες και αποτελεσματική διαπραγμάτευση εντός των πλαισίων της ΕΕ.
Λαμβάνοντας υπόψην την σοβαρότητα της όλη κατάστασης θέτω στον νέο Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης το εξής ερώτημα :
“Ποιο είναι το Μοντέλο που θα πρέπει να ακολουθήσει η Ελληνική Ελαιοκομία, όχι για να επιβιώσει, αλλά για να πάρει την Προστιθέμενη Αξία που χάνει και να κερδίσει την θέση που της αξίζει στην παγκόσμια αγορά ;

Ποιες ακριβώς διαδικασίες θα δρομολογηθούν(Blueprint) για την διαμόρφωσής του και την ορθή εφαρμογή του“;
Και όταν λέω ελαιοκομία αναφέρομαι πρωτίστως στο παραγωγικό τμήμα της.Γιατί χωρίς αυτό δεν υπάρχει Ελληνική Ελαιοκομία και κατά συνέπεια δεν μπορεί να υπάρχουν και Ελληνικά Ελαιοκομικά προϊόντα με ότι αυτό συνεπάγεται.
Ως σήμερα ο κλάδος υπάρχει και συντηρείται διότι αποτελεί ένα εργαλείο δημιουργίας κερδών για τους παράλληλους κλάδους που τον πλαισιώνουν και οι οποίοι έχουν την απόλυτη εύνοια των εκάστοτε κυβερνήσεων ενώ είναι σαφές ότι κινείται σε λάθος κατεύθυνση .
Και αν η επιλεγόμενη κατεύθυνση είναι λάθος τότε όλα τα άλλα δεν είναι τιποτε περισσότερο από μια ατέλειωτη ταλαιπωρία και απώλεια πόρων εξαιρετικά σημαντικοί τόσο για τις διαφορετικές κοινωνικές ομαδες όσο και για τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ο Σταμάτης Αλαμανιώτης είναι ιδρυτικό στέλεχος εταιρίας στον χώρο του Ελαιόλαδου

new-economy.gr