Τσαμπουκάδες και Εξοπλισμοί

Του Θοδωρή Παπαδόπουλου, Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α

Μετά από μια οδυνηρή ήττα για τον ελληνισμό (Κυπριακό) άρχισαν τα γκριζαρίσματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Δεν θα ασχοληθώ τώρα με τις προδοτικές αθλιότητες της χούντας των συνταγματαρχών, ούτε με το «η Κύπρος κείται μακράν» του Κ Καραμανλή.

Η νεότερη αυτή ήττα θα βαραίνει την γενιά μας όσο θα ζούμε αλλά και ιστορικά.

Η Ιστορία έχει καταγράψει και θα αποδείξει όσα δεν έχουν αποδειχθεί ακόμη και θα κατανείμει τις ευθύνες σε όλους και σε ότι τους αναλογεί.

Θα κάνω όμως μια ιστορική αναδρομή αδρομερώς των ελληνοτουρκικών εντάσεων που παρ’ ολίγο να έλθουμε και σε σύγκρουση ορισμένες φορές από το 1974 και μετά όπως, (1974, 1976, 1987), μέχρι σήμερα όσο ποιο αντικειμενικά μπορώ, χωρίς ονοματολογίες και διάφορους υπαινιγμούς.

Τον Αύγουστο του 1976 το ερευνητικό σκάφος «Χόρα» έριξε κάποια καλώδια στην ελληνική και μη ανακηρυχθείσα εισέτι υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου και τα δυο κράτη παρ’ ολίγο θα έφταναν σε σύγκρουση.

Ο Κ Καραμανλής έθεσε τις ΕΔ σε μεγίστη ετοιμότητα και ο Α Παπανδρέου, πιθανόν σε συνεννόηση με τον ΚΚ, είπε το περιβόητο «βυθίσατε το Χόρα»

Το 1976, η Ελλάδα έφερε το θέμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας λόγω της σοβαρότητάς του, και παράλληλα προσέφυγε μονομερώς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Η Τουρκία δεν την ακολούθησε, επικαλούμενη τη μη αναγνώριση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου από αυτήν. Το Δικαστήριο δεν υπεισήλθε στην ουσία του ζητήματος για τυπικούς λόγους, λόγω έλλειψης αρμοδιότητας.

Το Δικαστήριο όμως κλήθηκε να αποφανθεί, μετά από προσφυγή της κυβέρνησης Κ Καραμανλή για λήψη μέτρων απαγόρευσης των ερευνών, μέχρι την εκδίκαση της κύριας προσφυγής προσδιορισμού των κριτηρίων οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Οι δικαστές όμως δέχθηκαν τον ισχυρισμό της Τουρκίας (που παρουσιάσθηκε με υπόμνημα, χωρίς παρουσία εθνικού δικαστή, όπως είχαμε εμείς…) ότι η οιαδήποτε ζημία από τα ηχητικά κύματα δεν ήταν ανεπανόρθωτη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Κι έτσι ο Καραμανλής, αναγκάστηκε να δεχθεί το Πρωτόκολλο της Βέρνης, παγώνοντας τις έρευνες στο Αιγαίο, με παράλληλη συζήτηση όλων των τουρκικών διεκδικήσεων…

Χαρακτηριστικό για το γκριζάρισμα του Αιγαίου τότε, που ισχύει μέχρι σήμερα και αποφασίσθηκε σαν χθες στον ΟΗΕ, είναι το απόσπασμα του Τούρκου δημοσιογράφου Αλί Μπιράντ, στο βιβλίο του «Παζαρέματα»:

«Στις 26 Αυγούστου 1976, στη Νέα Υόρκη, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Μπίτσιος κατέθεσε τα όπλα. Στη συνάντησή του με τον υπουργό Εξωτερικών Τσαγλαγιαγκίλ, δέχθηκε ότι για την επίλυση του προβλήματος πρέπει να δοθεί βαρύτητα σε διμερείς διαπραγματεύσεις. Η Ελλάδα, που μέχρι το 1975 αρνιόταν να συζητήσει το θέμα της υφαλοκρηπίδας, τώρα δεχόταν να μοιρασθεί το Αιγαίο. Σε αντιστάθμισμα, ο Τσαγλαγιαγκίλ υποσχέθηκε ότι το «Χόρα» δεν θα έπλεε άλλη φορά στις διαφιλονικούμενες περιοχές».

Βέβαια, μοίρασμα δεν έγινε, αλλά υπήρξε αμοιβαία Έλληνο-τουρκική αποχή, αλλά σε έκταση υφαλοκρηπίδας που κατά μεγάλο ποσοστό δυνητικά περιήρχετο στην Ελλάδα, βάσει των 4 Συμβάσεων της Γενεύης για το δίκαιο της θάλασσας του 1958.

Τόσο ωραία τόσο καλά, τζάμπα οι τσαμπουκάδες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το Μάρτιο του 1987 είχαμε πάλι Ελληνοτουρκική κρίση Το πλοίο ήταν ακριβώς το ίδιο, αλλά με διαφορετικό όνομα «Το Σισμίκ»…και πιο εξελιγμένα μέσα.

Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν χάρτες με την πορεία που θα ακολουθούσε το πλοίο. Σαμοθράκη, Ίμβρος και Λήμνος κλπ.

Στην Ελλάδα προκλήθηκε ένταση και η πολεμική μηχανή κινητοποιήθηκε άμεσα.

Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε εντολή στα πολεμικά πλοία να πάρουν θέση μάχης, και η Πολεμική Αεροπορία τέθηκε σε μεγίστη ετοιμότητα. Στο διάγγελμά του ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Εγώ είμαι ευτυχής που έχω μια ηγεσία αντάξια των δύσκολων στιγμών που περνά η πατρίδα μας. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι τόσο ο ελληνικός λαός όσο και η κυβέρνηση της χώρας μας, θα συμπαρασταθεί στο δύσκολο έργο σας και είναι βέβαιο ότι θα κάνετε κάθε τι δυνατό και να προασπίσετε την χώρα σας σε περίπτωση που αυτό καταστεί απαραίτητο»….

Μεταξύ των άλλων ο κόσμος θορυβήθηκε και έγινε η συνήθης επίθεση στα σούπερ μάρκετ για ανεφοδιασμό των νοικοκυριών σε περίπτωση πολέμου….αγόρασαν ακόμα και σκυλοτροφές αυτοί που δεν είχαν σκυλιά διότι πάνω στην……… «ψυχραιμία» τους δεν διάβαζαν τις ετικέτες.

Η ειρήνη μεταξύ των δύο χωρών κρεμόταν από μια κλωστή. Το τέλος της κρίσης του «Σισμίκ» και ο πολιτικός χειρισμός για την εκτόνωσή της, θεωρήθηκε επιτυχία της Ελλάδας. Πάλι νικήσαμε …(σ.σ είχα εμπλακεί και προσωπικά τότε ως Διοικητής Πολεμικής Μοίρας) Η αλήθεια είναι ότι εξοπλιστικά – αποτρεπτικά είμασταν στα καλύτερά μας τότε.

Από τότε οι δύο χώρες εγκατέλειψαν σιωπηλά την ιδέα για γεωτρήσεις και νέες έρευνες στις αμφιλεγόμενες θαλάσσιες περιοχές.

Επιπλέον, ο Παπανδρέου, έκανε το χατίρι της Τουρκίας, ακυρώνοντας τη γεώτρηση της καναδικής εταιρείας Ντένισον στα 10 μίλια από τη Θάσο, αλλιώς, ο Οζάλ, είχε προγραμματίσει να κάνει… ένοπλη γεώτρηση… δίπλα στην δική μας…..

Η ειρήνη δεν ήταν ακριβώς ειρήνη, αλλά μη πόλεμος!!! άλλος νεολογισμός και τούτος.

Πάει και αυτός ο τσαμπουκάς με κάνα δυο μήνες ταλαιπωρία όλων των ΕΔ και γκριζάρισμα πάλι όλου του Αιγαίου για γεωτρήσεις και νέες έρευνες….

Το 1996 και η κρίση των Ιμίων…. Κρίση των Ιμίων ονομάζεται συμβατικά η ένοπλη αμφισβήτηση της Ελληνικής θαλάσσιας κυριαρχίας που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 1996 από την Τουρκία, με αφορμή την προσάραξη εμπορικού πλοίου στις βραχονησίδες των Ιμίων. Κατά την διάρκεια της ολιγοήμερης αυτής κρίσης, οι δύο χώρες μετέφεραν στρατιωτικές δυνάμεις (κυρίως ναυτικές) γύρω από τα Ίμια και τις ανέπτυξαν φτάνοντας κοντά στην ένοπλη σύρραξη. Τελικά με την παρέμβαση του ΝΑΤΟ, και κυρίως των ΗΠΑ, η ένταση εκτονώθηκε και οι δύο χώρες απέσυραν τους στόλους τους.

Πολλά θα μπορούσα να γράψω. Άλλωστε έχουν γραφεί τόσα πολλά που είναι αρκετά για να μπερδέψουν και να κοροϊδέψουν τον λαό. Κάποιοι από τους πρωταγωνιστές έχουν γράψει και βιβλία με την δική τους αλήθεια….. Πολλοί από μας τα ζήσαμε (σ.σ πάλι είχα εμπλακεί προσωπικά ήμουν Διοικητής Πτέρυγας Μάχης ποια, έχω ογκώδες και λεπτομερές αρχείο ,ίσως χρειασθεί κάποτε )

Τώρα γκριζαρίσθηκαν τα Ίμια (χερσαίο έδαφος) και επίσημα με το αλήστου μνήμης απόφθεγμα του «πολύ» Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ (Richard HOLBROOK ) το οποίο αποδεχθήκαμε ασμένως.

«No ships, no guns, no troops, no flags»

Ούτε τσοπάνος ή ψαράς δεν μπορεί να πλησιάσει τις «Ελληνικές» βραχονησίδες.

Ευχαριστήσαμε και τους Αμερικάνους και όλα μια χαρά…. πάνε και αυτοί οι τσαμπουκάδες στράφι.

Τουλάχιστον άρχισαν οι εξοπλισμοί με ή χωρίς «μίζες» και εφαρμόσθηκε η διακλαδικότητα των ΕΔ. (Ουδέν κακό αμιγές καλού»

Πρόσφατα έχουμε κάνα δυό χρόνια λεκτικές αψιμαχίες αλλά και προσβολές από πλευράς της Τουρκίας, και τον τελευταίο καιρό έμπρακτες προκλήσεις από την Τουρκία που αφενός δεν τολμάμε να αντικρούσουμε αλλά λέμε και ψέματα στον ελληνικό λαό ότι δεν συμβαίνουν κιόλας .!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αν είναι και καμιά αυταπόδεικτη πρόκληση λόγω συγκεκριμένων περιστατικών, γεωγραφικών, χωροταξικών, ή άλλων προσπαθούμε να την υποτιμήσουμε και να πούμε στον λαό ότι δεν συνέβη και κάτι σοβαρό.!!!!!

Ενίοτε την χλευάζουμε κιόλας………..

Ας μην αναφερθώ σε διάφορες κατά καιρούς δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων τον τελευταίο εξάμηνο είναι όλες γνωστές.

Από την άλλη έχουν βγει από τις φωλιές τους όλοι οι διακομματικοί λαγοί έχουν πάρει τον ντορό τους και προετοιμάζουν το έδαφος για μεγάλες παραχωρήσεις, ναι δεν είναι συντακτικό λάθος, παραχωρήσεις χωρίς κανένα αντάλλαγμα, ίσως μόνο την παραμονή του πολιτικού συστήματος στην σχολή της νιρβάνας, της αδιαφορίας, του φόβου και του ενδοτισμού, ή όλων μαζί.

Αν κάποιος πει και καμιά αλήθεια τον αναγκάζουν σε παραίτηση αν έχει θεσμικό ρόλο ή αν δεν έχει τον θέτουν σε δημόσιο στόχο και τον πυροβολούν ποικιλοτρόπως έως να σωπάσει.

Το σλόγκαν είναι πάντα ένα….. ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ;

Παραλείποντας ότι μεταξύ αυτών που συμβαίνουν και του πολέμου υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που μπορεί να γίνουν

Αν κάποια φορά από σύμπτωση ή και σκόπιμα από πλευράς της Τουρκίας συμβεί κάποιο περιστατικό ή ατύχημα ανάλογα με την έκβασή του σπεύδουμε να το εκμεταλλευτούμε επικοινωνιακά.

Όπως με την σύγκρουση των δυο φρεγατών της ελληνικής ΛΗΜΝΟΣ (F451) και της τουρκικής YAVUZ ή Kemal Reis. Επακούμβηση το είπαν, «φιλήθηκαν» λέγεται στην ναυτική καθομιλουμένη, σύγκρουση ή τρακάρισμα είναι για να καταλαβαίνει ο λαός.

Από την αρχική απόκρυψη του γεγονότος, μέχρι του να στέλνει συγχαρητήρια ο Υπουργός της Άμυνας στον «Μάγκα» κυβερνήτη της φρεγάτας «Λήμνος» ελέχθησαν όλες οι δυνατές ανοησίες και ψέματα που θα μπορούσαν να λεχθούν.

Και τούτο διότι η τουρκική φρεγάτα έπαθε μεγαλύτερες ζημιές… μερικοί το είπαν και ναυμαχία και γελάνε και οι ψαράδες ……o tempora o mores……!!!!!!!!!!!!!!!

Οι Εθνικοί Κανόνες Εμπλοκής (ΕΚΕ) βέβαια δεν μας είπαν τι λέγουν σ΄ αυτή την περίπτωση, ή και αν αποδεσμεύτηκαν και κάποιοι άλλοι ΕΚΕ για την περίπτωση.

Η κυβέρνηση δεν τολμά να παρεμποδίσει το φρουρούμενο από τέσσερες πέντε φρεγάτες ερευνητικό τουρκικό σκάφος Ορούτς Ρέις (Oruç Reis) που επί εικοσαήμερο περίπου έχει προβεί σε ολοφάνερες και αυταπόδεικτες εχθρικές ενέργειες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και στην εν δυνάμει ελληνική ΑΟΖ, και θα συνεχίσει για πολύ καιρό απ’ ότι φαίνεται να μας………… προσβάλει τουλάχιστον……………

Αυτό που με λυπεί προσωπικά είναι ότι γίνεται μια μεγάλη αλλά ανεπιτυχής προσπάθεια και από έμπειρους αξιωματικούς (εα) που με διάφορους νομικίστικους ισχυρισμούς ,που διαβάζουν εδώ και κει, να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Αντίθετα η Ελλάδα προσπαθεί παλινδρομώντας να ακουμπήσει σε κάποιον επιδιαιτητή και ακόμη δεν τον έχει βρει.

Δεν γνωρίζω, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν έχει ανακοινώσει αν έχει κάποιο στρατηγικό σχέδιο όχι απεμπλοκής από την κρίση, αλλά αντιμετώπισης της επιθετικής Τουρκίας μελλοντικά πλέον.

Η απεμπλοκή θα γίνει οπωσδήποτε με «τακτική» ή άτακτη υποχώρηση εκ μέρους μας και φυσικά με γκριζάρισμα και άλλων περιοχών.

Πάλι θα νικήσουμε όμως και θα έχουμε αποφύγει τον πόλεμο………….

Ούτε μια στιγμή δεν πίστεψα ότι θα γίνει κάτι σοβαρό εκ μέρους μας ύστερα από τόση πείρα στην Πολεμική Αεροπορία, και από την αξιολόγηση πολλών Υπουργών Άμυνας και Πρωθυπουργών διαφόρων κυβερνήσεων .

Η περιλάλητη ελληνική αποτροπή έχει αρκετά χρόνια εκλείψει οπότε τι νόημα έχουν οι τσαμπουκάδες και οι βαρύγδουπες εκφράσεις;

Έχουμε όμως μαζέψει πάρα πολλές εκφράσεις συμπαράστασης από την ΕΕ αλλά και από άλλους διεθνής φορείς με μηδενικό αποτέλεσμα ………………….

Η Ελλάδα έχει αυτοπαγιδευτεί σαράντα χρόνια περίπου με την πολιτική που ασκήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις. Πολιτική «του βλέποντας και κάνοντας» και που υπηρέτησα πιστά ,και που αποτυπωνόταν κάθε φορά με διάφορες φράσεις κλισέ που έχουν λεχθεί κατά καιρούς και με χρονολογική σειρά όπως :

_«η Κύπρος κείται μακράν»

_«δεν διεκδικούμε τίποτα, αλλά ούτε παραχωρούμε τίποτα»

_ «μια είναι η ελληνοτουρκική διαφορά η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας»

_ «θα επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα όταν εμείς το κρίνουμε αναγκαίο»

_ «τα ΜΟΕ είναι ένας καλός δίαυλος επικοινωνίας με την Τουρκία»

_«θα εφαρμόσουμε το ισοδύναμο τετελεσμένο»

_«επιδεικνύουμε στρατηγική ψυχραιμία»

_ «θα πάμε στην Χάγη μετά την υπογραφή συνυποσχετικού με την Τουρκία»

_ «έχουμε αυτοσυγκράτηση»

_«ψυχραιμία και αποφασιστικότητα»

_ «Ψυχραιμία – ψυχραιμία»

Τελικά αυτές οι φράσεις πλέον προκαλούν μόνο θυμηδία, αλλά έχουν καταστεί και αστείες .

Θα ακούσουμε ίσως και αυτές όπως πάμε;

_«Συνεκμετάλλευση;;»

_«το Καστελόριζο κείται μακράν;;»

_«η Κρήτη κείται κατά 86% περίπου πλησίον μας και με την βούλα.»

_«…………………………………………»

ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ

Ο κατευνασμός, η ανοχή, η υποχωρητικότητα ,η φοβικότητα ,η συνεκμετάλλευση, η συνεχής επίκληση του διεθνούς δικαίου, η συνεχής ψυχραιμία και αποφασιστικότητα ,είναι η κλίμακα που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον ενδοτισμό.

Τι δέον γενέσθαι;

Το έχω περιγράψει λεπτομερώς και αναρτήσει όποιος θέλει το διαβάζει, για το ταμείο εθνικής άμυνας, τους εξοπλισμούς, κλπ.

https://www.facebook.com/papadopoulos.theodoros.9/posts/10158199578693455

Στα μεσοδιαστήματα της «ειρηνικής» περιόδου με την Τουρκία αν προσέξουν καλά οι ειδικοί περί τα αμυντικά θα διαπιστώσουν ότι μπορεί να μην υπερτερούσαμε αριθμητικά από τους τούρκους αλλά οι διαθέσιμες δυνάμεις μας εξασφάλιζαν την περιβόητη αποτροπή, και έτσι ο πονηρός ανατολίτης μουσουλμάνος λούφαζε αλλά σχεδίαζε όμως μακροχρόνια.

Δεν θα ήθελα επί του παρόντος να αναφέρω εδώ διάφορες εισηγήσεις σε σχέση με τους εξοπλισμούς μας αλλά και σε σχέση με τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας τουλάχιστον μερικών από μας όταν είμαστε εν ενεργεία και πως αντιμετωπίζονταν από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου άμυνας.

Εισηγήσεις:

Με την σημερινή κατάσταση των ΕΔ δεν χρειάζεται να πουλάμε τσαμπουκάδες αλλά να ροκανίζουμε τον χρόνο αν μπορούμε και φυσικά να εξοπλιζόμαστε κατά το δυνατόν συντομότερα, όπως έχουμε προαναφέρει. (Σκόπιμα και για ευνόητους λόγους δεν αναφέρω την σημερινή κατάσταση των ΕΔ αν και έχω φροντίσει να είμαι πλήρως ενημερωμένος)

Όποτε κραυγάσαμε ιαχές πολέμου και ετοιμαστήκαμε για επιχειρήσεις υποχωρήσαμε τακτικά, επικοινωνιακά και γκριζάροντας κάποια από τα κυριαρχικά δικαιώματά μας.

Σε καμιά περίπτωση να μην πάμε σε διαπραγματεύσεις – συζητήσεις σε κάποια Ελβετική ή Ολλανδική πόλη, ή αλλαχού.

Οι Τούρκοι το έχουν δηλώσει χιλιάδες φορές και σε όλους τους τόνους ότι δεν θα πάνε να συζητήσουν «την μια και μόνη διαφορά μας των θαλασσίων ζωνών».

Το ολέθριο λάθος μας θα είναι να πάμε να συζητήσουμε τις Τουρκικές διεκδικήσεις και όχι «ελληνοτουρκικές διαφορές», να μην συμφωνήσουμε φυσικά, και να επιστρέψουμε στην Αθήνα περικλεείς ότι είπαμε ορθά κοφτά ΟΧΙ στις παράλογες απαιτήσεις των Τούρκων .Διότι τότε θα γίνουν πραγματικά Ελληνοτουρκικές διαφορές.

Άλλωστε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη στις 8 Ιουλίου 1997 δεχθήκαμε

«Και οι δύο χώρες θα αναλάβουν την προσπάθεια να προωθήσουν διμερείς σχέσεις που θα βασίζονται σε:

Α) Αμοιβαία δέσμευση για την ειρήνη, την ασφάλεια και τη συνεχή ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας.

Β) Σεβασμό της κυριαρχίας της κάθε χώρας.

Γ) Σεβασμό των Αρχών του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών.

Δ) Σεβασμό στα νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία της.

Ε) Δέσμευση αποφυγής μονομερών ενεργειών στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και της επιθυμίας, ώστε να αποτραπούν συγκρούσεις οφειλόμενες σε παρεξήγηση.

ΣΤ) Δέσμευση διευθέτησης των διαφορών τους με ειρηνικά μέσα, στη βάση αμοιβαίας συναίνεσης, και χωρίς τη χρήση βίας ή την απειλή βίας».

Συμπεράσματα:

1^ον Αν δεν είσαι στρατιωτικά ισχυρός, αν δεν έχεις συμμάχους, αν δεν έχεις λαό έτοιμο για θυσίες, ε, μην λέτε μεγάλα λόγια κύριε εκάστοτε Πρωθυπουργέ και κύριοι εκάστοτε Αρχηγοί των κομμάτων της Αντιπολίτευσης…δεν πουλάμε τσαμπουκάδες.

2^ον Αν δεν είσαι πανίσχυρος, μην κλιμακώνεις μια κρίση…μην αρχίσω να αναφέρω τώρα Θουκυδίδη, Σουν Τσού, Κλαούζεβιτς, κλπ για εντυπωσιασμό και στόλισμα του κειμένου αλλά είναι στοιχειώδες Γουότσον ( elementary my dear Watson) ..

3^ον Μην αυτοπαγιδεύεστε στα πονηρά πολεμικά παιχνίδια των Τούρκων…

4^ον Διατηρήστε όλα τα οπλικά συστήματα που έχουμε σε μεγίστη διαθεσιμότητα πρώτα τουλάχιστον 90% και πάνω, και μετά ή παράλληλα προβείτε σε εξοπλιστικά προγράμματα…

5^ον Εξοπλιστείτε, εξοπλιστείτε, εξοπλιστείτε………………μόνον έτσι θα επιβιώσουμε σαν έθνος.