Νίκος Ζόμπολας: Ομοσπονδιοποίηση ή διάλυση ΕΕ;

Παρατηρώντας τελευταία τις εξελίξεις στον ευρωπαϊκό νότο και τις αναταράξεις στην Ιταλία και την Ισπανία και σύντομα και στην Γαλλία, αρχίζουμε όλοι να αμφισβητούμε το εγχείρημα της ΕΕ και να προβληματιζόμαστε για την έκβαση του.

Για το κατά πόσο τα κράτη μέλη της ΕΕ μπορούν να διαχειριστούν τα του οίκου τους μέσα στην ΕΕ και από την άλλη, να μπορούν οι ισχυροί να προστατεύσουν τα μέλη τους.

Νομίζω όμως ότι είναι πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη πλήρους «ομοσπονδιοποίησης» της ΕΕ, σε όσους πιστεύουν στο εγχείρημα. Αν διαβάσει κανείς την ιστορία των ΗΠΑ, «προσομοιάζει» με αυτή της ΕΕ.

Τι είναι η ΕΕ; Η αρχή μιας ομοσπονδιοποίησης κρατών, πολιτειών. Είναι σωστή η κατεύθυνση; Η κατεύθυνση είναι σωστή, η διαδρομή λάθος και ο στόχος δύσκολος καθώς και η ιστορία έντονη και δυνατή.

Μπορεί να γίνει ; Προφανώς και μπορεί, αρκεί να γίνουν θαρραλέα και πιο γρήγορα βήματα.

Υπάρχει ένα «τεράστιο αγκάθι» όμως. Η ΙΣΤΟΡΙΑ της Ευρωπαϊκής χερσονήσου. Δεν παρακάμπτεται εύκολα, υπάρχουν πάθη, μίση, αγάπες, πόλεμοι. Εμείς δεν έχουμε να ενώσουμε ιθαγενείς, αλλά αυτοκρατορίες. Παρά ταύτα, θα μπορούσαμε για παράδειγμα να είμαστε η «Καλιφόρνια» της ΕΕ, η Γερμανία όμως θέλει Γερμανική ομοσπονδοποίηση και η κουλτούρα μας αντέχει μέχρι «Βυζαντινή», οι Ιταλοί την «Ρωμαϊκή» κ.ο.κ.

Αν μου λέγατε να ποντάρω, θα έλεγα ότι η διάλυση έχει προβάδισμα 60% και η πλήρης ομοσπονδιοποίηση 40%.

Εμείς τον κάβο τον περάσαμε ως χώρα πάντως, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ή θα πάμε σε οργανωμένο λιμάνι με τέλη ελλιμενισμού ή θα αράξουμε σε κάποια παραλία. Τόσο απλά.