Είναι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το κλειδί;

Οι δημοσκοπήσεις που εχουν γίνει τον τελευταίο μήνα στην Ελλάδα  δείχνουν το ίδιο πράγμα. Μια κυβέρνηση που τον Ιανουάριο βρίσκονταν δημοσκοπικά σε κάτι μεταξύ 15% και 20%, με 15 μονάδες  απόσταση, και μόνη ελπίδα να κερδίσει εκλογές στο ‘λόττο’ ή στο ‘πρωτοχρονιάτικο λαχείο’, πλέον βρίσκεται σε απόσταση μόλις 5% – 8% από την Νέα Δημοκρατία, με δυναμική να μηδενίσει τη διαφορά!

 

Τι αλλάζει στους επόμενους 12 μήνες

Όλα αυτά, ενώ ακόμη δεν έχει δοθεί το κοινωνικό μέρισμα, που βλέπουν θετικά, συμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, τα 2/3 περίπου των Ελλήνων, και στο παρελθόν είχε δώσει 1,5% μετατόπιση ψηφων στο κυβερνών κόμμα. Αν θεωρήσουμε, επίσης, ότι στην Ελλάδα θα επαναληφθεί εκείνο που έγινε στην Πορτογαλία και την Ισπανία, τότε η κυβέρνηση θα κερδίσει άλλο 4%-5% ψηφων στους επομενους 12 μηνες,  λόγω της ανάκαμψης της οικονομίας που ξεκίνησε (1,3%) και της μείωσης της ανεργίας (-2% ετησίως) που συνεχίζεται,. Σε αυτό αξίζει να προστεθεί ότι αν η Ελλάδα βγεί από το μνημόνιο(όχι σίγουρο) το καλοκαίρι του 2018, τοτε απελευθερώνονται τα χερια της κυβέρνησης να πάρει στα χέρια της την ατομική βόμβα που λέγεται αύξηση κατώτατου μισθού. Σε χωρες οπου εχουν δοθει σημαντικές αυξήσεις μισθών έδωσαν κάποια ανάπτυξη στην οικονομία και μετατόπιση ψηφων περίπου 7% στην κυβέρνηση, όμως αναμφίβολα θα την φέρει ανέλπιστα μπροστά, εκλογικά.

 

Το πρόβλημα

Όμως, ποιος είναι ο λόγος που χάνει ψήφους η αρχηγία Κυριάκου Μητσοτάκη; Δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο να υστερεί ως κόμμα, η Νεα Δημοκρατία. Ηταν και είναι αναμφίβολα το πιο οργανωμένο σήμερα κόμμα, με ιστορικούς δεσμούς με τον συντηρητικό ψηφοφόρο, με ίσως τα πιο αξιόλογα στελέχη, με καλή γνωση τοπικών προβλημάτων, νομοθεσίας και διοίκησης. Το πρόβλημα είναι στο πρόσωπο. Από τις απομαγνητοφωνήσεις που σχετίζονται με το Χριστοφοράκο, ως τα σκάνδαλα της Μαρέβα στο Παρίσι, μετά στις οφσόρ, παντού αναδύεται μια ατμόσφαιρα ανάμιξης σε συναλλαγές που εχουν συνδεθεί με τη Ζημενς, φοροαποφυγη, ακόμη και εμμέσως στο πρόσφατο σκάνδαλο με τον ‘ντηλερ’ της Σαουδικης Αραβίας. Όταν καποιος σκεφτεται το ονομα του Κυριάκου , αδίκως ίσως, αλλά το μυαλό του πάει σε κάτι μεταξύ καφετιέρας Ζημενς και σκανδάλων οφσόρ! Το δεύτερο είναι η πολιτική του. Δεν προκύπτει κάπου ότι θα καταργηθεί η φοροκαρπαζιά και τη λιτότητα. Υπάρχει πλήρης πρόσδεση στο γερμανικό άρμα. Το τρίτο ζητημα, είναι ότι η Νεα Δημοκρατία είναι κατ ουσίαν δύο κόμματα. Τα Καραμανλικά στελέχη αντιμετωπίζονται κάτι ως ‘κλέφτες’ οι Μητσοτακικές εφημερίδες δεν φείδονται να ειρωνευτούν ακόμη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενώ παράλληλα βιάζονται να υπερασπιστούν την πολιτική του ΔΝΤ, και το πιο αποκρουστικό και απάνθρωπο κομμάτι της Γερμανικής πολιτικής. Δεν υπάρχει τίποτα φιλελεύθερο όμως στην υπεράσπιση των συμφερόντων του γερμανικού Μερκαντιλισμού!

 

Η στροφή

Σε αυτή τη φάση, το επικοινωνιακό επιτελείο, φαίνεται ότι συμβούλευσε τον Κυριάκο να κάνει μια στροφή. Να αποτάξει την ‘οικογενειοκρατία’ και να προσεταιριστεί τις Καραμανλικές ψήφους. Η πρόσφατη ‘χειραψία’, σε αυτό αποσκοπεί. Θα πετύχει; Η κινηση απεμπλοκης από τα μελη της οικογένειάς του είναι λογική και έξυπνη κίνηση, διοτι βγάζει από την άκρη όχι τόσο αδέρφια και ανίψια αλλά κυρίως τη σύζυγό του που είναι το πρόβλημά. Ομως ο προσεταιρισμός των ‘Καραμανλικών’ δεν φαίνεται να είναι επι του παρόντος κατι παραπάνω από μια ‘συμβολική κίνηση’, μια κίνηση άβροφροσύνης’. Οσο διατηρείται το κλίμα δυσφήμισης της πολυδιάστατης και ανεξάρτητης, διεθνώς, πολιτικής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, θα είναι δυσκολο ο Κυριάκος να συσπειρώσει με θερμη το σημαντικότερο και το εμπειρότερο τμημα του στελεχιακού δυναμικού του κόμματος. Γι αυτό, θα είναι δύσκολο, επι του παρόντος να υπάρξει πολιτική ανατροπή.

 

Επίλογος

Επιπλέον, αντίθετα με ότι πρόβλεπαν στελέχη του ΜΜΕ του περιβάλλοντος Κυριάκου, η κυβέρνηση δεν επεσε σε 6 μήνες, ούτε σε 12, ενώ πλέον ο χρόνος δείχνει μάλλον να μετράει υπέρ της κυβέρνησης και κατά της ηγεσίας του Κυριάκου. Ο μόνος σύμμαχος ως τώρα, της δημοσκοπικής δύναμης του Κυριάκου,  ήταν η ίδια η κυβέρνηση Τσίπρα, ο συμβιβασμός της κυβέρνησης με το γερμανικό κατεστημένο, η φθορά λόγω συμβιβασμού.  Όμως τα νέα δεδομένα, με το γκρέμισμα των ατόμων-κλειδιών του Σόιμπλε τόσο σε Γερμανία όσο και στην ΕΕ,  επιτρέπουν στην Ελληνική κυβέρνηση, οπως και σε ολη την ΕΕ, περισσότερη ευελιξία πολιτικής στο μέλλον.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι λοιπόν το κλειδί, αλλά στην ουσία ότι η χώρα δεν μπορεί να είναι προσδεμένη στο άρμα του γερμανικού Μερκαντιλισμού. Είναι έτοιμα τα στελέχη του Κυριάκου να κάνουν αυτή τη στροφή, και να αποδεχτούν το αυτονόητο; Ο χρόνος θα δείξει.

 

 

Κωνσταντίνος Βέργος

  •  
  •  
  •  
  •  
  •