Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο μετά την Ουκρανία
Θοδωρής Παπαδόπουλος, Αντιπτέραρχος (Ι) εα
Συνέχεια από την ανάρτηση:
https://new-economy.gr/2022/03/25/meta-tin-ukrania/
Β) ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ
Πάντα οι κυρώσεις και τα μέτρα θα φέρουν αντικυρώσεις και αντίμετρα δηλαδή μια αντίδραση στην δράση .Εκτός από νόμος της φυσικής είναι και νόμος της πολιτικής .
Έτσι η Ρωσία απάντησε με τα εξής :
Ανακοινώθηκε ότι η Δούμα τη Δευτέρα 21 Μάρτη θα εγκρίνει διάταγμα του Προέδρου για δυνατότητα «εθνικοποίησης» όλων των περιουσιακών στοιχείων και συμμετοχών εταιρειών που διέκοψαν ή πάγωσαν τη δραστηριότητά τους στη Ρωσία.
Με το ίδιο διάταγμα κατάσχονται περίπου 500 αεροσκάφη (έτσι αναφέρουν),ξένων εταιρειών που βρέθηκαν σε Ρωσικά αεροδρόμια όταν οι χώρες τους απαγόρευσαν πτήσεις με Ρωσία. Μια τέτοια απώλεια περιουσίας σε συνδυασμό με το υπέρογκο κόστος καυσίμων, την ανάγκη παράκαμψης του αχανούς εναέριου χώρου της Ρωσίας. αυτό θα προκαλέσει μεγάλη άνοδο στις τιμές των εισιτηρίων, και ίσως θα οδηγήσει σε κύμα χρεοκοπιών αεροπορικών εταιρειών ή τεράστια επιβάρυνση των κρατικών προϋπολογισμών για να τις κρατήσουν ζωντανές.
Με βάση τους διεθνείς κανόνες δεν επιτρέπεται διπλή νηολόγηση, ωστόσο η Ρωσία έχει ήδη μεταφέρει πάνω από το ήμισυ των ξένης ιδιοκτησίας αεροσκαφών στο δικό της νηολόγιο μετά από την ψήφιση νόμου που το επιτρέπει.
Κι από κοντά έρχονται και οι εταιρείες που διαχειρίζονται αεροδρόμια, εμπορικά κέντρα μέσα και γύρω από αυτά, οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών, ένας ολόκληρος κόσμος σε καταστροφικό ντόμινο.
Η Δούμα προσφάτως ψήφισε επίσης νόμο ότι τα καταστήματα των αλυσίδων που έφυγαν η ανέστειλαν πωλήσεις τους στη Ρωσία θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά με …άλλα «brands» παρόμοια των παλιών, και ότι δεν θα απολυθεί κανείς.
Όλη η υποδομή τους από τον εφοδιασμό μέχρι καταστήματα περνάνε με νόμο σε ρωσική ιδιοκτησία κι ότι οι τιμές θα μειωθούν γιατί δεν θα πληρώνουν πια «royalties, franchise και κέρδη στους ξένους καπιταλιστές» (έτσι ακριβώς το λένε). Βέβαια οι Mac Donald’s, Starbucks, Zara και παρόμοιοι, κάπου πρέπει να εγγράψουν ζημιές σε πωλήσεις και προβλέψεις και δυστυχώς γι’ αυτές, μιας και είναι εισηγμένες, το επενδυτικό κοινό συνήθως τα παίρνει τοις μετρητοίς κάτι τέτοια, πουλάει μαζικά και στρέφεται αλλού.
Το ίδια και χειρότερα προβλέπονται και για τους παραγωγούς επώνυμων προϊόντων που ακολούθησαν τα sanctions (έτσι λένε τις κυρώσεις):
Ένα τεράστιο εμπορικό κύμα εισαγωγών αναπτύσσεται ήδη από την Κίνα, Ινδία, ΝΑ Ασία, Τουρκία για τα ίδια ακριβώς προϊόντα που έτσι κι αλλιώς παράγονταν εκεί και που τώρα φτάνουν στην αγορά σαν «λευκής ετικέτας» (white label) και μάλιστα κατά μέσο όρο 1/3 φτηνότερα πια. Τη ζημιά όμως κάπου πρέπει να την γράψουν η Nike, η Adidas, και άλλοι παρόμοιοι. Κι αυτές εισηγμένες επίσης…
Όπως ακριβώς έγινε με την αγροτική παραγωγή και τα αντίστοιχα προϊόντα μετά το εμπάργκο εξαγωγών τους στη Ρωσία το 2014, που οδήγησαν στη εντατική ανάπτυξη αυτού του τομέα σε σημείο που το 2022 να είναι πια η Ρωσία από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς, το ίδιο πιθανότατα θα γίνει τώρα και με την ελαφριά, την τεχνολογική αλλά και βαριά βιομηχανία.
Είπε ένας Ρώσος σε έναν Ιταλό με αυτόν τον τρόπο μάθαμε να φτιάχνουμε καλύτερα τυριά από τα δικά σας.
«Ο πόλεμος θα διαρκέσει, αυτή η κρίση θα διαρκέσει» και θα έχει «συνέπειες στον αγροτικό κόσμο», τόνισε ο Μακρόν, επαναλαμβάνοντας δύο φορές ότι «ο πόλεμος επέστρεψε στην Ευρώπη» και προέβλεψε και λιμό.
Τα μεγάλα προβλήματα της Δύσης και των δυτικών πολυεθνικών δεν είναι μόνο οι συνέπειες και η χασούρα από μια μόνο -μεγάλη πραγματικά – αγορά όπως η Ρωσική, αλλά το γεγονός ότι η ίδια αντιμετώπιση ίσως γίνει πια πρότυπο συμπεριφοράς και πολιτικής από κάθε χειμαζόμενη χώρα σε πάνω από τον μισό πλανήτη και κυρίως σε Ασία, Αφρική, Λ. Αμερική. Ο τρόμος της Δύσης είναι ότι οι περίφημοι «κανόνες της αγοράς και τα συναλλακτικά ήθη» κι οι οργανισμοί για την επιβολή τους μήπως επιστρέψουν ως μπούμερανγκ εις βάρος τους.
Γ) ΈΝΑΣ «««ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ»»» ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΤΙΚΕΣ.
Αυτό που δεν κατανοεί ο Αμερικανοδυτικός παράγοντας ,η Δύση γενικώς, είναι ότι ο ρωσικός καπιταλισμός, σε αντίθεση με τον άναρχο δυτικό, είναι «κεντροποιημένος».
Σοβιετικού τύπου, και τον αναγκάζουν να «σοβιετοποιείται» ακόμα πιο πολύ με ένα πανίσχυρο κράτος που δυναμώνει περισσότερο, έχει πόρους και πλεονάσματα που του επιτρέπουν να ασκεί και φιλολαϊκή πολιτική όποτε απαιτείται και μάλιστα σε μια κοινωνία που πια συσπειρώνεται κατά βάση σε «πατριωτικά πρότυπα» και ιστορικά αντιφασιστικά συνθήματα.
Ακούγεται και γράφεται , μιας και μιλήσαμε για περεταίρω «σοβιετοποίηση» του ρωσικού μοντέλου, αν απαιτηθεί, ότι αυτή την περίοδο γίνονται εντατικές κινήσεις στο παρασκήνιο, με τελεσίγραφα και συγκεκριμένες διορίες, από πλευράς Ρωσικής Προεδρίας προς τους λεγόμενους «ολιγάρχες» να μεταφέρουν τα πάντα (κεφάλαια και business) στη Ρωσία ή και σε οικονομικά κέντρα με τα οποία είχαν αναπτυχθεί ήδη συμμαχίες (κι εδώ σαν έτοιμες από καιρό) όπως το Hong Kong, το Dubai, η Istanbul αντί του Λονδίνου, του Μονακό, της Florida και της Νέας Υόρκης που συνήθιζαν να περνάν ζωή και κότα μέχρι τώρα.
Μια πρόγευση είχαμε κι απ’ το διάγγελμα Πούτιν στις 16 Μάρτη που μίλησε ειρωνικά κι επιθετικά «για όσους έχουν συνηθίσει και δεν μπορούν να αποχωριστούν το foie gras (φουά γκρα), τις βίλες στη Μεσόγειο και τα κότερα».
Το πιο πιθανό είναι ότι το επόμενο διάστημα θα δούμε κύμα εθνικοποιήσεων περιουσιών ολιγαρχών ή τμημάτων τους -στο όνομα «θυσιών για την πατρίδα» – και για ικανοποίηση και μεγαλύτερη συσπείρωση του λαϊκού αισθήματος.
Η ανεπάρκεια και λαίμαργη ανοησία της δυτικής ηγεσίας στο θέμα αυτό , βρίσκεται στο ότι αντί να χειριστεί τους ολιγάρχες σαν «φυσικούς συμμάχους» της στη σύγκρουση, όπως αντικειμενικά είναι, έσπευσε με κυρώσεις και κατασχέσεις προσωπικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων τους στη Δύση (όλα παράνομα) και να τους σπρώξει προς τη Ρωσική Προεδρία σαν μόνη καταφυγή σωτηρίας. Και ως γνωστόν, η σωτηρία στον καπιταλισμό έχει κόστος και ενίοτε μεγάλο.
Δυστυχώς ο κόσμος χωρίζεται στα δυο επί του παρόντος διότι εκτός των άλλων συνόρων θεσπίζονται και νέα σύνορα όπως οικονομικά, εμπορικά , πληροφορικά, τεχνολογικά, κοινωνικά κλπ.
συνεχίζεται………………………