Η Συμφωνία των Πρεσπών και οι υποχωρήσεις στα ελληνοτουρκικά

Του Θοδωρή Παπαδόπουλου, Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α

(Είχα γράψει στις 30/01/2019)

Α) Εισαγωγή

Είχα δηλώσει σε όλους του τόνους και σε όλες τις Ιστοσελίδες ότι θα πω ευθαρσώς την άποψή μου μετά την υπογραφή της ΚΑΙ από την ελληνική Βουλή.

Από μερικούς «μακεδονομάχους» κατηγορήθηκα γι’ αυτό, ένας μάλιστα μου είπε «είναι σαν να δίνεις φάρμακα στον πεθαμένο». Του απάντησα φυσικά όπως του άξιζε.

Θα πω την άποψή μου πάντα σεβόμενος την αντίθετη άποψη, πολύ περισσότερο μη ενοχοποιώντας την, και φυσικά δεν θα απαντήσω σε κανέναν αγενή, προβοκάτορα, «ύποπτο» και αλαλάζοντα πατριδοκάπηλο και θεομπαίχτη.

Μεταξύ των άλλων δεν ήθελα να ρίξω λάδι στην φωτιά κατά στις «μακεδονικές επιχειρήσεις» μεταξύ των «μακεδονομάχων» και των «προδοτών». Ούτε και τώρα θα το κάνω. Και ας έκαναν πολλοί «μακεδονομάχοι» το αντίθετο.

Έχω στο αρχείο μου τα πάντα από την 16η Ιουνίου 2018 και μετά (όλο το φωτογραφικό υλικό, ΟΛΟ, όλα τα συλλαλητήρια όλες τις απόψεις των «μακεδονομάχων» και των «προδοτών». Όλες τις απόψεις των διαφόρων επωνύμων, ή και ανωνύμων αναλυτών, διεθνολόγων, καθηγητών, διπλωματών, καλλιτεχνών, Στρατηγοναυαρχοπτέραρχων, Ινστιτούτων κλπ. εντός και εκτός εισαγωγικών, και φυσικά όλες τις εκδόσεις διαφόρων βιβλίων με την ιστορία της δημιουργίας αυτού του κράτους (όχι κρατιδίου), η Κύπρος είναι πολύ ποιο μικρή, ακόμη και από την πρωτόλεια φάση του. Με λίγα λόγια έχω αποθηκεύσει πολλά Gigabytes για να μην ξεχνάμε και την σημερινή πραγματικότητα.

Μελετώ το Σκοπιανομακεδονικό πρόβλημα από το 1990-93 τότε που ήλθε στην επιφάνεια, διότι είχε δημιουργηθεί πολλά χρόνια πριν, όταν εμείς κοιμόμασταν τον ύπνο του δικαίου.

Όποιος θέλει μπορεί να ανατρέξει στις βιβλιοθήκες και να ενημερωθεί, άπαντες γνωρίζουν ή δύνανται να γνωρίζουν ΟΛΑ για το θέμα, δεν θα ασχοληθώ εγώ.

Απ’ ότι φάνηκε κατά τις «μακεδονικές» «επιχειρήσεις» «««νίκησαν»»» οι «««προδότες»»» οι οποίοι μάλιστα αυξάνονται συνεχώς.

Β) Λίγα λόγια για την Ιστορία, τον Πολιτισμό, και την Γλώσσα: ( δι’ ελαχίστων)

1) Η ιστορικότητα της Μακεδονίας ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ, που υπήρχε τότε στη Αρχαία Ελλάδα, των Φίλιππου Β΄ και Αλεξάνδρου Γ΄ του ΜΕΓΑ, δεν αμφισβητήθηκε ΠΟΤΕ και από ΚΑΝΕΝΑΝ στο πέρασμα των αιώνων.

Οι διάφορες γελοίες επαρχιώτικες γραφικότητες των Σκοπιανών (του πρόσφατου παρελθόντος) μόνον θυμηδία και γέλια προκαλούσαν στο εξωτερικό από τον Βόρειο Πόλο έως τον Νότιο Πόλο, και από ανατολή σε δύση. (Όταν καμιά φορά ,δήθεν και καλά, κάποιοι ξένοι πολιτικοί και διπλωμάτες έλεγαν κάτι διαφορετικό ήξεραν ότι λέγουν ψέματα και το έλεγαν για πολιτικές και εκβιαστικές σκοπιμότητες)

2) Ο πολιτισμός της αρχαίας Ελλάδας άρα και του κράτους της Μακεδονίας ήταν ένα σύνολο μηδέποτε διασπασθέν και αλληλοσυμπληρούμενο που φυσικά αποτελείτο από τα υποσύνολα των πόλεων -κρατών

3) Η γλώσσα της Αρχαίας Ελλάδας δηλαδή ΟΛΩΝ των κρατών πόλεων άρα και της Μακεδονίας, ήταν ΜΙΑ, ΜΟΝΑΔΙΚΗ, ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΗ, όλων των γλωσσών και συνεχώς ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΗ μέχρι σήμερα και ήταν είναι και θα είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

Όλα τα παραπάνω έχουν γραφεί και υπάρχουν σε όλες τις βιβλιοθήκες του κόσμου από πολύ σπουδαίους ιστορικούς και επιστήμονες και όποιος θέλει μπορεί να τα διαβάσει δεν θα ασχοληθώ εγώ ο ελάχιστος, προτιμώ να τα καλύψω με τις τρεις παραπάνω αριθμημένες παραγράφους.

Γ) Λίγα λόγια για την δημιουργία του Σκοπιανομακεδονικού προβλήματος :

1) Όπως όλοι γνωρίζουμε αυτός ο Σλάβικος λαός ήρθε στην περιοχή τον 6ο -7ο περίπου αιώνα μ.Χ.

2) Μεσολάβησαν δυο αυτοκρατορίες η Βυζαντινή και η Οθωμανική με ότι και όσα προβλήματα μας άφησαν και η Ιστορία πορεύτηκε δια μέσου του ημερολογίου. Έτσι διαχωρίστηκαν και «ταξινομήθηκαν» οι λαοί και δημιουργήθηκαν εθνικές οντότητες.

3) Οι πόλεμοι στην Ευρώπη αλλά και στην πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης (τα Βαλκάνια) ήταν κάτι σύνηθες λες όπως αλλάζουν οι εποχές του χρόνου ένα πράγμα ,και έτσι δημιουργήθηκαν πέραν των εθνικών και κρατικές οντότητες.

4) Οι πόλεμοι και οι κρατικές οντότητες δημιουργούν συμφέροντα, αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, διαφορές, εντάσεις, συμμαχίες, αντί-συμμαχίες, ακόμα και ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ.

5) Τότε τα κράτη πρέπει να δείξουν την ελάχιστη οξυδέρκεια και την ελάχιστη προνοητικότητα να προβλέψουν στοιχειωδώς τα μελλούμενα και να αντιδράσουν έγκαιρα στα αναφυόμενα ή δημιουργούμενα προβλήματα (αυτό αφορά κυρίως τους πολιτικούς των κρατών αλλά και τις πνευματικές ηγεσίες τους).

6) Αυτό όπως γνωρίζουμε δεν έγινε στην Ελλάδα .Δυστυχώς είμαστε πάντα επιμηθείς των εξελίξεων (ενώ όλοι διδασκόμαστε τον Προμηθέα).

7) Μερικοί σταθμοί δε, γεγονότα της Ιστορίας, γίνονται άπαξ και δεν επαναλαμβάνονται. Τότε πρέπει τα κράτη να αδράξουν την ευκαιρία και να την εκμεταλλευτούν κατά το δοκούν.

8) Οι ιστορικές, πολιτισμικές, συναισθηματικές επικλήσεις, και η εθνικοπατριωτική εξέγερση των λαών δεν ωφελούν, τολμώ να πω ότι τους βλάπτουν.

9) Όταν ποια έχει παγιωθεί μια κατάσταση το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να την διαχειριστούν υπεύθυνα και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

10) Σε όλες τις περιπτώσεις προσβλέπουμε στο εθνικό συμφέρον και πάντα υπό τις παρούσες συνθήκες.

Δ) Διαχείριση του προβλήματος:

1) Το Σκοπιανομακεδονικό πρόβλημα μας ταλάνιζε εικοσιεπτά χρόνια περίπου.

2) Αρχικά δεν εκμεταλλευτήκαμε την κατάσταση μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας όπως έπρεπε, δηλαδή σύμφωνα με τα συμφέροντά μας και άμεσα.

3) Στη συνέχεια ο χειρισμός του προβλήματος από τις κυβερνήσεις και από τους πολιτικούς ηγέτες έγινε κυρίως με πολιτισμικά, ιστορικά και συναισθηματικά κριτήρια και το ξεσήκωμα του λαού με εθνικοπατριωτικά. Λογική και αντιμετώπιση της πραγματικότητας καμιά. (ότι χειρότερο για την ενότητα του λαού αλλά και για την διεθνή του απήχηση).

4) Αργότερα είτε με απευθείας επαφές είτε υπό την αιγίδα του ΟΗΕ το πρόβλημα βάλτωσε και βάλτωσε επικίνδυνα, και κατά την άποψή μου αλλά και όπως διαμορφωνόταν η πραγματικότητα, εξελισσόμενο πάντα εις βάρος μας.

5) Πάντα πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω ότι σ’ αυτόν τον μάταιο κόσμο δεν είμαστε μόνοι μας. Αλλά στα πλαίσια της παγκοσμιότητας ή και πριν απ’ αυτή είμαστε με την θέλησή μας μέλη διαφόρων οργανισμών όπως, ΟΗΕ, ΔΑΣΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΕΥΡΩΖΩΝΗ κλπ. μην τους απαριθμήσω τώρα όλους.

6) Σε όλους αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς ( τα λέγουν και διεθνή Fora) δεν θα μπορούσαμε να αντέξουμε και θα υφιστάμεθα τα χειρότερα .(ας μην συνεχίσω με τις «παλληκαριές» μας έτσι έδειχνε να πηγαίνει το πράγμα).

7) Όποτε οι Έλληνες παρασυρόμενοι από τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες επέδειξαν «παλληκαριές» το πλήρωσαν πολύ ακριβά. (βλέπε ατιμωτικό πόλεμο 1897, Μικρασιατική καταστροφή του 1922 , Κυπριακή τραγωδία το 1974 κλπ.).

Ε) Παρούσα λύση, την λέγουν και συμφωνία των Πρεσπών (η άποψή μου)

(δι’ ελαχίστων υπό μορφή τίτλων για όσους στοιχειωδώς έχουν διαβάσει την συμφωνία. Τολμώ να πω ότι την μελέτησα όσο μπορούσα).

1)Για το δημοψήφισμα (που φαινομενικά φαίνεται αληθοφανές και δίκαιο) που πολλοί φίλοι μου και σοβαροί άνθρωποι το εισηγούνταν:

α) Τα δημοψηφίσματα είναι από την φύση τους ««διχαστικά»» Ναι ή Όχι σου λέει, δεν επιτρέπει Τρίτη άποψη. Αν και σε μερικά κράτη Ελβετία, Σουηδία, Αυστραλία, Ν Ζηλανδία, Καλιφόρνια έχουν γίνει πολλές φορές δημοψηφίσματα με τρείς, ακόμα και τέσσερες επιλογές, αλλά δεν είναι ο κανόνας.

β) Στα εθνικά θέματα ενίοτε εκτός από διχαστικά (όπως με αποτέλεσμα 49%-51% ή 47%-53% κλπ.) είναι και καταστροφικά όσο βαρύ και αν ακούγεται αυτό.

γ) Εγώ πχ που γράφω αυτές τις γραμμές αν γινόταν δημοψήφισμα θα ψήφιζα εναντίον κάθε συμφωνίας με τους «Σκοπιανούς». Το δημοψήφισμα τολμώ να πω θα έπαιρνε 85% έως 90% ΟΧΙ σε κάθε συμφωνία με τους γείτονες, εκτός και δέχονταν να τους βαφτίσουμε εμείς όπως θέλουμε κλπ. κλπ.

Πάντα οι λαοί σε τέτοια δημοψηφίσματα που λειτουργούν τα εθνικοπατριωτικά αντανακλαστικά τους έτσι συμπεριφέρονται Δεν αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα και πάντα παρασύρονται.

δ) Σε χώρες μάλιστα που δεν έχουν κουλτούρα δημοψηφισμάτων τέτοια δημοψηφίσματα μπορεί να είναι και εγκληματικά. (Αφήστε κατά μέρος την Ελβετία ,αυτοί κάνουν σε κάθε Καντόνι δυο-τρία δημοψηφίσματα κάθε εξάμηνο και για όλα τα θέματα έτσι λειτουργεί αυτό το κράτος χρόνια τώρα).

2) Μια από τις Βασικές διπλωματικές αρχές είναι ότι «κάθε μεταγενέστερη λύση εθνικού προβλήματος θα είναι πάντα χειρότερη της προηγούμενης» .Εκτός και λυθεί με την δύναμη των όπλων.

α) Υπάρχουν πληθώρα τέτοιων παραδειγμάτων και στην πατρίδα μας και στην διεθνή σκηνή.

β) Όταν πας να κάνεις διάλογο ή μια συμφωνία πάντα πρέπει να ξέρεις ότι κάτι θα δώσεις και εσύ.

3) Το θέμα έπρεπε να λυθεί αυτό το αποδέχονται όλοι, στην λύση διαφωνούν και «««διαφωνούν»»» ,δεν θα επεκταθώ οι νοούντες νοήτωσαν.

4) Η συμφωνία μεταξύ των άλλων είναι μια πράξη που προσπαθεί να συμφιλιώσει δυο γειτονικούς λαούς το μέλλον θα δείξει αν θα τα καταφέρει.

5) Μελετώντας την συμφωνία κανείς, όσο αντικειμενικός μπορεί να είναι ένας άνθρωπος, θα μπορούσε να πει ότι έχει πάρα πολλά θετικά στοιχεία, αλλά για την Ελληνική πλευρά ενδεχομένως θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να ήταν και ακόμα καλύτερη. Αναγκαίος συμβιβασμός όμως και μάλιστα χωρίς νικητές και ηττημένους.

6) Καμία κυβέρνηση, όποια και να ήταν, δεν θα μπορούσε να κάνει καλύτερη συμφωνία έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα και ας λέγουν ότι θέλουν οι αντιπολιτεύσεις, απλά ψεύδονται και ψηφοθηρούν.

7) Με την γεωστρατηγική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί γύρω μας όχι μόνον έπρεπε να κάνουμε συμφωνία αλλά επιβαλλόταν για τα συμφέροντά μας.

8) Αν εφαρμοσθεί η συμφωνία και από τα δυο μέρη και αν γίνουν και κάποιες άλλες κινήσεις στα Βαλκάνια (δηλαδή στις πρώην επαρχίες (βιλαέτια) της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με όλα τα προβλήματα που μας κληροδότησε) ,ίσως πάψουμε να θεωρούμεθα πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης και η χλεύη από κάποιο μεγάλο ποσοστό ευρωπαϊκών λαών. (Βαλκάνιος σου λέει, και δεν είναι και ο καλύτερος χαρακτηρισμός).

9) Όσοι από εμάς θα ζούμε σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια δηλαδή στην πλήρως Κομπιουτερική (computerized) και Ιντερνετική (Internet) διαδικτυακή ζωή και στον πλανήτη Γη που τότε ίσως θα λέγεται και Μπλογκόσφαιρα, θα εκπλαγούμε είτε είμασταν με τους «μακεδονομάχους» είτε με τους «προδότες».

Ίσως τα διαδικτυακά σύνορα ξεπεράσουν πολλές φοβίες και απόψεις τους παρελθόντος.

10) Το μέλλον θα δείξει αν έχουν δίκιο οι «μακεδονομάχοι» ή οι «προδότες».

11) Συμπερασματικά δεν θα μπορούσαμε να καταφέρουμε κάτι καλύτερο ,πετύχαμε το μέγιστο δυνατόν και με τις υποχωρήσεις των γειτόνων μας, που προσωπικά δεν τις ανέμενα.

12) Κλείνω διακινδυνεύοντας μια πρόβλεψη ότι όλα θα πάνε καλά και οι επερχόμενες γενιές στην Ελληνική Δημοκρατία και την Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας θα ζήσουν καλύτερα, ειρηνικά, αλληλέγγυα, αναπτυξιακά ,και φιλικά στα πλαίσια της καλής γειτονίας.

Αυτά είχα γράψει τότε στις 30/01/2019

Τα οφέλη της συμφωνία έχουν αρχίσει να φαίνονται

α) Παραχώρηση από το ΝΑΤΟ με σύμφωνη γνώμη της Β Μακεδονίας του εναέριου χώρου της για air policy (εναέρια αστυνόμευση) στην Πολεμική μας Αεροπορία.

β) Στρατιωτική συνεργασία σε επίπεδο στρατών ξηράς σε όλους τους τομείς.

γ) Η Τουρκία έχει ουσιαστικά αποκλεισθεί από τα βόρεια σύνορά μας

δ) Στον κοινωνικό τομέα τα οφέλη είναι ποικίλα και μεγάλα (δεν θα αναφερθώ)

Ας σταθούμε όμως μέχρις εδώ.

Ζ) Σύγκριση της Συμφωνίας των Πρεσπών με ΤΥΧΟΝ κάποια ελληνοτουρκική συμφωνία

Το τελευταίο διάστημα έχω διαπιστώσει ότι επιχειρείται από πολλά ηλεκτρονικά ,και έντυπα μέσα αλλά και από δηλώσεις στελεχών της συντηρητικής παράταξης αλλά και από ««««ανεξάρτητους»»»» διεθνοαναλυτές μια απαράδεκτη σύγκριση μεταξύ μιας υπάρχουσας διεθνούς συμφωνίας και μιας εν δυνάμει να γίνει.

Σύγκριση της Συμφωνίας των Πρεσπών με τυχόν ελληνοτουρκική συμφωνία για την ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδα , διότι άλλα θέματα δεν υπάρχουν , εκτός από αντιεπιστημονική, και γελοία ,είναι κυρίως ύποπτη για να καμουφλαριστεί ο ενδοτισμός και η υποχωρητικότητα των διοικούντων, για πλασαριστεί η παράδοση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας επί των θαλασσών μας.

Καμιά διεθνής συμφωνία ενός κράτους με κάποιο άλλο δεν είναι ίδια εφόσον το θέμα είναι διαφορετικό.

Οι διεθνής συμφωνίες έχουν δικό τους δίκαιο σε ότι αφορά το νομικό μέρος (Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών) αλλά επί της ουσίας είναι ότι συμφωνείται από τα συμβαλλόμενα μέρη.

Και αν ακόμη θεωρήσουμε ότι η συμφωνία των Πρεσπών είναι μια κακή συμφωνία αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε και κάποια άλλη κακή για να ισοφαρίσουμε τα κακά; Τι άποψη είναι αυτή;

Εκείνο που με εντυπωσιάζει είναι ότι κανείς κάνει κριτική για την αποδεδειγμένη ενδοτικότητα μερικών κυβερνητικών αξιωματούχων αλλά και άλλων ,σπεύδουν όλοι οι υποστηρίζοντες την παρούσα κυβέρνηση να υπενθυμίσουν τα όποια κακά της συμφωνίας των Πρεσπών.

Δεν υπάρχει κατά την άποψή μου καλύτερος τρόπος για τον διαμελισμό της Ελλάδας που μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας.

Δυστυχώς ή όποια σύγκριση με εν δυνάμει συμφωνία για ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδα με την Τουρκία θα γίνει με την συναφθείσα συμφωνία για την ΑΟΖ με την Ιταλία.

Το δυστυχώς το εννοώ

Για άλλα άρθρα του κ.Παπαδόπουλου πατήστε εδώ.