Τουρκικές διεκδικήσεις, όχι ελληνοτουρκικές διαφορές ή ελληνοτουρκικά προβλήματα (Μέρος Β’)

Του Θοδωρή Παπαδόπουλου-Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α

(Συνέχεια από το προηγούμενο Α΄ μέρος)

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ)

Οι Τουρκικές διεκδικήσεις πάντα ήταν στην πολιτική της Τουρκίας άλλοτε εμφανείς και άλλοτε σε λανθάνουσα μορφή.

Σε εθνοτικό επίπεδο πάντα η Τουρκία φρόντιζε να εκμεταλλεύεται περιστατικά ,συμβάντα ,διεθνείς συγκυρίες, με κύριο αντικειμενικό σκοπό την συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού στα εδάφη της και την αύξηση του μουσουλμανικού (διάβαζε τουρκικού) πληθυσμού στην Θράκη και αλλού.

Οι πράγματι μεγάλες περίοδοι καθησυχασμού όπως προπολεμικά αλλά και μεταπολεμικά οφείλονταν στην πολιτική Βενιζέλου -Μουσταφά Κεμάλ πασά και στην είσοδό μας συγχρόνως στο ΝΑΤΟ.

Μια προσεκτική ματιά όμως από τους τότε κρατούντες θα μπορούσαν να αντιληφθούν ότι ο εξυχρονισμός της Τουρκίας και η δυτικοποίησή της υπέκρυπτε και όλες τις διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδος

Τα γεγονότα του 1955 (διωγμοί, λεηλασίες, δημεύσεις ελληνικών περιουσιών θρησκευτικοί αποκλεισμοί κλπ.) δεν ήσαν τα μόνα.

Οι κρίσεις στην Κύπρο (1963-1964, 1967, 1974, Κυπριακό έδειχναν και στον ποιο αδαή ότι η Τουρκία δεν έχει τουλάχιστον αλλάξει εξωτερική πολιτική. Αναφερόμαστε στις διεκδικήσεις ανά θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων που αναφέραμε στο Α’ μέρος.

1) ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΝΤΑΙ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ:

Όπως αναφέραμε τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου διέπονται από διαφορετικές συνθήκες αλλά πάντως είναι κατοχυρωμένα δια διεθνών και πολυεθνών συνθηκών

Παρά ταύτα η Τουρκία από το 1974 και μετά το Κυπριακό άρχισε σιγά σιγά να εκδηλώνει την αναθεωρητική πολιτική της σχετικά με το Αιγαίο και την Ελλάδα γενικότερα.

Στο κεφάλαιο με την περιγραφή των συνθηκών που διέπουν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου αναπόφευκτα έχουμε περιγράψει τις τουρκικές διεκδικήσεις και τον ελληνικό αντίλογο στις παράλογες διεκδικήσεις της Τουρκίας.

Εκεί αποδεικνύεται αυτό που έχουμε αναφέρει ότι η Τουρκία όταν αισθάνεται δυνατή και θέλει να ικανοποιήσει τα συμφέροντά της δεν τηρεί καμιά συνθήκη αιώνες τώρα.

2) ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ

α) Στα Έξι (6) ΝΜ

Η Τουρκία δεν προβάλλει αντιρρήσεις στο συγκεκριμένο θέμα, όμως αμφισβητεί την κυριότητα εκατοντάδων βραχονησίδων στο Αιγαίο οι οποίες δεν περιλαμβάνονται ονομαστικά στις συνθήκες παραχώρησής τους στην Ελλάδα. Παράλληλα, θέλει να απαγορεύσει την ανατροπή των υφιστάμενων συσχετισμών στο Αιγαίο, μη επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκμεταλλευτεί οικονομικά βραχονησίδες που της ανήκουν, αλλά δεν διαθέτουν κατοίκους ή οικονομική δραστηριότητα και επομένως σήμερα δεν διαθέτουν αιγιαλίτιδα ζώνη.

Φυσικά δεν έχει δημιουργηθεί και από κανένα άλλο ενδιαφερόμενο κράτος πρόβλημα στην διεθνή ναυσιπλοΐα με την υφισταμένη κατάσταση των έξι ν.μ.

β) Επέκταση στα 12 ΝΜ

Με την ευκαιρία της κύρωσης της προαναφερόμενης Σύμβασης (Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (LOSC), του 1982), από τη χώρα μας στις 31/5/1995,η τουρκική Εθνοσυνέλευση εξέδωσε ψήφισμα στις 8/6/1995, αντέδρασε ακαριαία όπως αναφέραμε και θεώρησε την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ ως casus belli ( αιτία πολέμου)

H απειλή χρήσης βίας (casus belli) βέβαια παραβιάζει το άρθρο 2 παρ. 4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που απαγορεύει στα κράτη μέλη την απειλή ή τη χρήση βίας στις διεθνείς σχέσεις.

3. ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΟΖ (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ) (δι’ ολίγων)

Προς το παρόν, ελληνική ΑΟΖ δεν υπάρχει, επειδή η Ελλάδα δεν την έχει ανακηρύξει. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ένα παράκτιο κράτος αποκτάει ΑΟΖ με μονομερή δήλωση ανακήρυξης. Στη συνέχεια, συνάπτει συμφωνίες οριοθέτησης με τα γειτονικά κράτη. Εάν δεν καταστεί δυνατή η συμφωνία οριοθέτησης, ο τρόπος με τον οποίο οι γειτονικές χώρες λύνουν τη διαφορά τους είναι με παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο.

Οι Τούρκοι μας έκλεψαν ένα μεγάλο κομμάτι της ΑΟΖ μας εμείς φωνάζουμε ότι μας κλέβουν την υφαλοκρηπίδα μας!!!!!!! Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν 139 παράκτια κράτη που έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ και δεν βρέθηκε ούτε ένα άλλο κράτος να τους κηρύξει τον πόλεμο.

4. ΠΕΡΙΟΧΗ FIR ΑΘΗΝΩΝ

Τα προβλήματα στην περιοχή ξεκίνησαν μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για την Ελλάδα. Έτσι, η ηγεσία της χώρας μας αποφάσισε να ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ και να ΑΝΑΧΑΙΤΙΖΕΙ όσα αεροσκάφη (εν προκειμένω τουρκικά) πετούν εντός του FIR Αθηνών χωρίς να έχουν υποβάλλει σχέδια πτήσεων, όχι τόσο για λόγους εναέριας κυκλοφορίας όσο για σκοπούς έγκαιρης προειδοποίησης και ασφάλειας της χώρας και αποτροπής. Η πρακτική αυτή διατηρήθηκε αμετάβλητη από όλες τις μετέπειτα κυβερνήσεις, παρά το γεγονός ότι γνωρίζαμε την αδυναμία των νομικών μας επιχειρημάτων, (σε σχέση με τα 10νμ ΕΕΧ) το υψηλό κόστος και την πλήρη αλλαγή των πολιτικοστρατιωτικών δεδομένων της περιοχής, ιδιαίτερα μετά το 1990.

Τον Αύγουστο του 1974, η Τουρκία αυθαίρετα εξέδωσε τη ΝΟΤΑΜ 714 (“ειδοποίηση προς αεροναυτιλομένους”) με την οποία προσπαθούσε να επεκτείνει τον χώρο της δικαιοδοσίας της μέχρι το μέσο του Αιγαίου εντός του FIR Αθηνών. Η Ελλάδα απάντησε κηρύττοντας το Αιγαίο επικίνδυνη περιοχή (NOTAM 1157) και ο ICAO απηύθυνε έκκληση και στις δύο πλευρές χωρίς επιτυχία. Τέλος, η Άγκυρα, το 1980, και πάλι μονομερώς, ανακάλεσε τη ΝΟΤΑΜ 714 όταν διαπίστωσε ότι το μέτρο έβλαπτε τα συμφέροντά της και ιδίως τον τουρισμό ,και η Ελλάδα ανακάλεσε την NOTAM 1157. Ωστόσο, η Τουρκία έκτοτε σταμάτησε να υποβάλει σχέδια πτήσεως για τα στρατιωτικά της αεροσκάφη, με το επιχείρημα ότι η Σύμβαση του Σικάγου δεν αφορά στα κρατικά αεροσκάφη.

Η Τουρκία επικαλείται την Σύμβαση του Σικάγο λέγοντας ότι δεν είναι υποχρεωμένη να καταβάλει σχέδια πτήσης για πτήσεις πέραν της πολιτικής αεροπορίας. Επικαλείται το άρθρο 3, παρ.1 που εξαιρεί τα κρατικά αεροσκάφη (state aircrafts) και λίγο παρακάτω εντάσσει στην κατηγορία αυτή και τα στρατιωτικά. Από την πλευρά της, η Ελλάδα θεωρεί ότι η λογική αυτής της εξαίρεσης έγκειται στα αεροσκάφη που αφορούν άμεσα κράτος και κυβέρνηση, και είναι περιορισμένου αριθμού (αεροσκάφη στελεχών της κυβέρνησης, αρχηγών κρατών κλπ.). Διαφορετικά, η έλλειψη πληροφόρησης για στρατιωτικές πτήσεις θα οδηγούσε στην αύξηση κινδύνου των διεθνών πτήσεων. Σημειώνουμε επίσης πως η Τουρκία δεν έχει την ίδια άποψη σχετικά με την υποβολή σχεδίων πτήσης όσον αφορά σε στρατιωτικά αεροσκάφη που κινούνται μέσα στο δικό της FIR αλλά σε διεθνή εναέριο χώρο, και προέρχονται από άλλες γείτονες χώρες

Χάρτης που φαίνεται ο διαχωρισμός του Αιγαίου από την NOTA 714

5. ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΝΑΕΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ (ΕΕΧ)

Μέχρι το 1975 και για 44 συνεχή έτη, η Τουρκία αναγνώριζε και σεβόταν τη ρύθμιση αυτή των 10 ν.μ.

Από το 1975 μέχρι σήμερα, όμως, αμφισβητεί τον πέραν των 6 μιλίων εναέριο χώρο της Ελλάδος, δηλαδή θεωρεί ότι τα 4 μίλια από τα 6 ως τα 10 είναι διεθνής εναέριος χώρος, στον οποίο στέλνει μάλιστα πολλές φορές ημερησίως μαχητικά της αεροσκάφη. Οι σχηματισμοί Τουρκικών μαχητικών, συχνά οπλισμένων, όχι μόνο παραβιάζουν το αμφισβητούμενο πλέον τμήμα του ελληνικού εναερίου χώρου μεταξύ 10 και 6 ν.μ., αλλά διεισδύουν σε μεγάλο βάθος, και πέραν των 6 ν.μ., εντός δηλαδή του τμήματος του ελληνικού εναερίου χώρου που η Τουρκία αναγνωρίζει, ενώ συχνά σημειώνονται υπερπτήσεις του εδάφους των ελληνικών νήσων. Τελευταία απροκάλυπτα κάνει υπερπτήσεις και στον Έβρο και αλλού .

6. ΑΕΡΟΔΙΑΔΡΟΜΟΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Στο χώρο των αεροδιαδρόμων και των ειδικών αεροπορικών χαρτών που χρησιμοποιούν οι πιλότοι των στρατιωτικών και πολιτικών αεροσκαφών και οι οποίοι εγκρίνονται από τον ICAO αλλά και σε όλα τα διεθνή FORA η Τουρκία πάντα θα ενεργεί έτσι ώστε να δημιουργεί προβλήματα εξυπηρετώντας τα συμφέροντά της.

Δεν θα ήθελα να κουράσω με αυτά τα απολύτως εξειδικευμένα θέματα .

7. ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

H Τουρκία, αντιτασσόμενη στην ελληνική δήλωση, κατά τη διάρκεια σύσκεψης της υποεπιτροπής του ΙΜΟ για θέματα ασφάλειας της ναυσιπλοΐας δήλωσε από πλευράς της ότι οι περιοχές ευθύνης για ναυτική έρευνα και διάσωση στην ανοιχτή θάλασσα πρέπει να οριοθετούνται με συμφωνία των ενδιαφερομένων παράκτιων κρατών και ταυτόχρονα κατέθεσε χάρτη με το Αιγαίο διαμοιρασμένο, ως ενδεικτικό των ορίων των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των τουρκικών υπηρεσιών. Η τουρκική δήλωση απερρίφθη από την Ελλάδα δυο μέρες αργότερα, επίσης κατά τη διάρκεια της προαναφερόμενης συσκέψεως.

Επιπλέον, η Τουρκία με τον Κανονισμό 88/1988 οριοθέτησε περιοχή ευθύνης της για παροχή υπηρεσιών έρευνας και διάσωσης σε κινδυνεύοντα “αεροπορικά και θαλάσσια μέσα”, η οποία περιλαμβάνει τμήμα του FIR Αθηνών μέχρι το μέσο περίπου του Αιγαίου, εγκλωβίζοντας μεγάλο τμήμα της ελληνικής επικράτειας εντός της τουρκικής περιοχής έρευνας και διάσωσης και αγνοώντας ότι οι περιοχές αεροπορικής έρευνας και διάσωσης απαιτούν απόφαση των αρμοδίων οργάνων του ICAO. Η περιοχή αυτή περιλαμβάνει επίσης ένα τεράστιο κομμάτι της Μαύρης Θάλασσας και ένα τμήμα της ανατολικής Μεσογείου το οποίο περιέκλειε τα παράλια των κατεχόμενων της Κύπρου.

Στις 7 Απριλίου 1989, ο ICAO επιβεβαίωσε ότι οι περιοχές ευθύνης της Ελλάδος και της Τουρκίας σχετικά με την αεροναυτική έρευνα και διάσωση παραμένουν αμετάβλητες, όπως αυτές έχουν ορισθεί και συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Οργανισμού. Επίσης, η πρόσφατη τροποποίηση του Annex 12 του ICAO για την Έρευνα και Διάσωση διατηρεί την αρχή του καθορισμού περιοχών ευθύνης με περιοχικές συμφωνίες, πράγμα που επιβεβαιώνει εμμέσως την ελληνική αρμοδιότητα για αεροπορική έρευνα και διάσωση σε ολόκληρο το FIR Αθηνών.

Παρόλα αυτά, τα τουρκικά πλοία ουδέποτε αναγνώρισαν τις ελληνικές επιχειρήσεις SAR στην θάλασσα. Έτσι σε περίπτωση ατυχήματος όχι μόνο δεν καλούν σε βοήθεια τις ελληνικές αρχές, αλλά σαμποτάριζαν το έργο της διάσωσης τους διακινδυνεύοντας την ζωή τους, ώστε να κατηγορήσουν έπειτα την Ελλάδα για αναξιοπιστία και κακή διεκπεραίωση του έργου της Έρευνας και Διάσωσης.

8.ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Το Κυπριακό το οποίο δηλητηριάζει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις όπως αναφέραμε αποτελεί ένα διεθνές θέμα εισβολής και κατοχής άλλου κράτους φυσικά και ευρωπαϊκό και αποτελεί από μόνο του ξεχωριστή εξέταση.

Το άρθρο θα συνεχισθεί με τις Εισηγήσεις Γ΄ ΜΕΡΟΣ

Μπορείτε να διαβάσετε το Α’ ΜΕΡΟΣ εδώ.