Μεγάλα τα ερωτηματικά για την Εθνική Στρατηγική στο Ελαιόλαδο

Του Σταμάτη Αλαμανιώτη

Η κατανάλωση Εξαιρετικά Παρθένου Ελαιόλαδου (ΕVOO) έχει υποχωρήσει παγκόσμια κατά περίπου 2 μονάδες, ενώ αυξάνεται η κατανάλωση λαδιών άλλης φυτικής προέλευσης τόσο στη Αμερική όσο και στις ασιατικές χώρες. Παραταύτα αυτό αφήνει παγερά αδιάφορη την ΕΕ και τους μηχανισμούς της που όχι μόνον δεν έχει καμία στρατηγική για αυτό το προϊόν-εργαλειο του νότου, αλλά και το πολεμάει ανοικτά από την στιγμή που άνοιξε τις κάνουλες εισαγωγών από Τυνησία,Μαρόκο κτλ σήμερα και ποιος ξέρει από πού αλλού αύριο.

Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η πολιτική της ΕΕ είναι η πλέον αντιφατική σε βαθμό εμπαιγμού και κοροϊδίας ενώ το κόστος συντήρησης των μηχανισμών της κοστίζουν πανάκριβα στους Ευρωπαίους πολίτες.

Ινστιτούτα ,μηχανισμοί ,μελέτες και κόπος εκατοντάδων ερευνητών, ακαδημαϊκών, practitioners μηδενίζονται κάτω από την έλλειψη και ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και συνεργασίας και το μόνο που μένει είναι το κόστος και η ζημιά στον βωμό της διατήρησης και ενίσχυσης του Γερμανικού Πυρήνα και των πέριξ αυλικών. Για ποια ΕΕ. μιλάμε;

Ο κλάδος σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο είναι διασπασμένος και λειτουργεί υπό τις αρχές κανιβαλισμού, κυρίως με πρωτεργάτες τους Ισπανούς που προτιμούν να “κλείσουν” τις αγορές προς όφελος τους με κοντόφθαλμη λογική.
Η ΕΕ που κατηγορούσε την Ελλάδα για υπέρογκο και αναποτελεσματικό δημόσιο είναι πολλαπλά υπέρογκη και αναπολεσματική βάσει του έργου που παράγει. Υπερβολικά φλύαρη, ανούσια και εμπαθής αποτελεί ένα πρωτόγνωρο μηχανισμό στήριξης των καρτέλ σε βάρος των οικονομιών που δεν έχουν προλάβει να θωρακίσουν την οικονομία τους ασκώντας μια καταστροφική προπαγάνδα!!!

Η εγχώρια στρατηγική

Οι δε δικοί μας πολιτικοί ούτε που έχουν αγγίξει την βάση του προβλήματος, μιας και η δουλειά τους περιορίζεται αυστηρά στην νομιμοποίηση των Γερμανικών εντολών που βλάπτουν την οικονομία για ένα δικό τους, προσοδοφόρο λαμπρότερο μέλλον στις τάξεις των δημοσίων υπαλλήλων των Βρυξελλών.

Συνολικά οι αποφάσεις και χειρισμοί των Ελληνικών Κυβερνήσεων οδηγούν σε μια κατάσταση άκρως απογοητευτική και τραγελαφική:

Με την πτώση της οικονομίας λόγω των εξαναγκαστικων μνημονίων οι πάντες επικεντρώθηκαν στους 2 εναπομείναντες, πλην στραπατσαρισμένους τομείς της Αγροτικής Οικονομίας & του Τουρισμού.
Ειδικά στον τομέα της ελαιοκομίας, όπου οδηγήθηκαν λόγω κρίσης αρκετοί, με καλό background, οι προβολείς στράφηκαν στο νέο εξαγωγικό θαύμα κυρίως του EVOO με πλήθος άρθρα για το θετικά υποτιθέμενο (αλλά αβάσιμο μέλλον) του Ελληνικού χρυσού αλλά όχι της Ελληνικής Ελαιοκομίας που έχει πληγεί πολύπλευρα λόγω καιρικών συνθηκών, αλλά κυρίως πολιτικών αποφάσεων και λανθασμένης εθνικής κατεύθυνσης.

Παράλληλα αυξήθηκε δυσανάλογα τόσο ο αριθμός των υποστηρικτών μηχανισμών οικονομικής επιβάρυνσης των παραγωγών σε κάθε τομέα όσο και το κόστος εφοδίων, με σταδιακή υποβάθμιση του προϊόντος σε επίπεδο αγοράς.

Άνισος ανταγωνισμός μη ελεγμένων προϊόντων

Η δε μεταφορά ελαιοκομικών επενδύσεων σε τρίτες χώρες όπως η Αλγερία, Αίγυπτο κτλ καλά κρατεί μιας και βασικός στόχος είναι η κλίμακα ποσότητας και χαμηλού κόστους διαλύοντας σταδιακά τις όποιες εθνικές παραγωγικές δυνάμεις. Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία οι κύριοι χρηματόδοτες των εν λόγω εγχειρημάτων.

Για να γίνει αντιληπτή η αντίφαση:”Από την μια η UNESCO χαρακτηρίζει τους παραδοσιακούς ελαιώνες ως πολιτισμική κληρονομιά και από την άλλη οι εφαρμοζόμενες πολιτικές οδηγούν σε μαζική εγκατάλειψη σε Ισπανία, Ελλάδα, Ιταλία.

Από την μια μιλάνε για οργανική καλλιέργεια και την αξία της Βιοποικιλότητας, και από την άλλη εισάγουν στην ΕΕ χιλιάδες τόνους ελαιολάδου εκτός πλαισίου προδιαγραφών.

Το δούλεμα στην Ελλάδα των μνημονίων έγινε πλέον μοντέλο προς γενική εφαρμογή.

Γερμανία, Ολλανδία, Ιταλία, Ισπανία ελέγχουν τα κανάλια, ενώ εμείς εδώ ακόμη εξετάζουμε εάν θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε σοβαρά …τον δάκο και τα λοιπά προβλήματα ακατανόητα από μια σειρά “αντιπαραγωγικών Μογγόλων”.

Είναι πλέον προφανές ότι ούτε καταλαβαίνουμε που μας πάνε με κύριο καρότο τις συμβολικές “επιδοτήσεις πρέζα“,  ενώ το σαράκι του κομματισμού, φιλοτoμαρισμού και της γνωστικής αδυναμίας να κλείνει κάθε χαραμάδα βελτίωσης.

Αφήσαμε τους πολιτικούς του Βορρά να αποφασίσουν για το δικό τους μέλλον και αυτό θα πληρωθεί πανάκριβα στον διασπασμένο και ετεροχρονισμένο σε επίπεδο Στρατηγικής Σκέψης Ευρωπαϊκό Νότο, ενώ αυτοί αλωνίζουν…

Στο δε θέμα των επενδυτών ας μην αναφέρω το επίπεδο σφάλματος στις αντιλήψεις μας..

Σε ότι αφορά τα δικά μας…Προσωπικά θα ντρεπόμουν εάν ήμουν πολιτικός και γινόταν όλα όσα γίνονται επικαλούμενος δικαιολογίες αδιαφορίας ανικανότητας και εθελοδουλείας….

Δεν ευελπιστώ σε βελτιώσεις αν δεν αναλάβουν στα χέρια τους την τύχη του κλάδου αυτοί που παράγουν, και όσο τα θέματα έχουν αφεθεί στα χέρια άσχετων και αδιάφορων χαρτογιακάδων … έρχονται τα χειρότερα.

Αναπάντητα ερωτήματα και επίλογος

Θέτω την εξής ερώτηση στο ανύπαρκτο ευρύτερο πολιτικό μας σύστημα που πριν λίγα χρόνια πλασάρει το θέμα των εξαγωγών:

Πώς είναι δυνατόν κύριοι να μιλάμε για το μέλλον του Ελληνικού Χρυσού όταν πλέον η καλλιέργεια δεν είναι βιώσιμη από αυτούς που την δημιουργούν, και όχι μόνον δεν στηρίζεται, αλλά λειτουργείτε καθαρά κατασταλτικά;

Πώς είναι δυνατόν να μιλάτε για Ελαιοκομία όταν στηρίζετε το καρτέλ που μπλοκάρει το προϊόν και επιθυμεί διακαώς την έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς ελαιόλαδου υψηλής ποιότητας μέσα από τρίτες χώρες, μηδενίζοντας το συγκριτικό πλεονέκτημα της βιοποικιλότητας και του μεσογειακού μικροκλίματος???

Δεν περιμένω απάντηση μιας και αυτή έχει δοθεί από τις αποφάσεις που έχετε πάρει για έναν τομέα που δεν έχετε ιδέα πως λειτουργεί, χωρίς καν να συναποφασίσετε με αυτούς που έχουν φροντίσει να μάθουν και παράγουν για να πριμοδοτήσουν την αναποτελεσματική και αδιάφορη elite των μηχανισμών του Δημοσίου.

Χωρίς καν να φροντίσετε για την ενοποίηση και την συνδεσιμότητα του κλάδου (Cluster), όπως πολύ πετυχημένα πράττουν για δεκαετίες οι Ολλανδοί εταίροι σας, που ενώ τους θαυμάζετε τυφλά δεν έχετε μάθει τίποτε από αυτούς μιας και η οπτική σας περιορίζεται δραματικά σε μια στείρα επιδερμική Ευρωλαγνεία .

Ο Σταμάτης Αλαμανιώτης είναι ιδρυτικό στέλεχος εταιρίας στον χώρο του Ελαιόλαδου

 

Photo by Jessica Lewis on Unsplash

new-economy.gr

  •  
    32
    Shares
  •  
  •  
  • 32
  •  

One thought on “Μεγάλα τα ερωτηματικά για την Εθνική Στρατηγική στο Ελαιόλαδο

  • Το θέμα είναι, να οργανωθούμε σε σύγχρονους συναιτερισμους κ να προωθήσουμε το εξαιρετικό Ελληνικό λάδι μόνοι μας στις αγορές του κόσμου. Λαμπρό παράδειγμα είναι ο Άρης Κεφαλογιάννης με την εταιρία ΓΑΙΑ. Και, ναι, ταυτόχρονα να δημιουργήσουμε ένα δυνατό πανευρωπαϊκό λόμπι ώστε να διαμορφωθούν οι κατάλληλες νομοθεσίες εντός της ΕΕ.

Comments are closed.