Τί είναι αυτό που απειλεί την άνοδο των διεθνών χρηματιστηρίων;

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη

Ήδη διανύουμε τον ένατο χρόνο ανόδου στα διεθνή χρηματιστήρια, με την κοινή αίσθηση να είναι ότι οσονούπω αυτός φθάνει στο τέλος του. Η αύξηση του γεωπολιτικού ρίσκου, αλλά και ο προστατευτισμός που απειλεί τις μεγάλες οικονομίες δείχνει να μην φοβίζει τις αγορές ιδιαίτερα.

Ο φόβος και ο τρόμος των επενδυτών συνεχίζει να παραμένει η Fed, κι αυτό διότι αποτελεί τον παγκόσμιο «κλειδοκράτορα» του κόστους του χρήματος. Ο τερματισμός της ποσοτικής χαλάρωσης και η σταδιακή αύξηση των επιτοκίων από την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, φόβισε και συνεχίζει να φοβίζει όσο τίποτα άλλο τα διεθνή χρηματιστήρια. Αυτό όμως που αποτελεί ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει στα θεμέλια των χρηματιστηρίων, είναι οι αναδυόμενες αγορές. Τους λόγους οι οποίοι καθιστούν επικίνδυνες τις αναδυόμενες αγορές για την διατήρηση της bull market των χρηματιστηρίων, θα τους δούμε ευθύς παρακάτω.

Τα πρώτα σημάδια

Η περίοδος μετά την πρώτη αύξηση επιτοκίων για το έτος που διανύουμε, βρίσκει τον δείκτη MSCI EM Currencies να καταγράφει απώλειες 1,07% (τιμή 15/5), τις μεγαλύτερες από το 2016, ενώ για το τρίμηνο οι απώλειες ανέρχονται στο 2,83%. Ο δείκτης MSCI EM Equities υποχωρεί από 1/1 περίπου 50%, αποδεικνύοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο την πραγματική κατάσταση των χρηματιστηρίων των αναδυόμενων οικονομιών.

Πηγή γραφήματος:Bloomberg

Όπως παρατηρούμε και στο παρακάτω γράφημα, ο δείκτης μεταβλητότητας της JPMorgan εμφανίζει αυτή στα επίπεδα του 2008, με ανοδικές τάσεις. Το εκτιμώμενο P/E για τους επόμενους δώδεκα μήνα για τον δείκτη MSCI EM, είναι κοντά στο 12 (ελαφρώς υψηλότερα του μέσου ιστορικού όρου), έναντι 15 που ήταν το 2007.

Πηγή γραφήματος:Bloomberg

Τα μακροοικονομικά δεδομένα

Φυσικά, τα παραπάνω δεν γίνονται άνευ λόγου κι αιτίας, όπως εξάλλου συμβαίνει για οτιδήποτε στη ζωή. Η αύξηση των επιτοκίων από τη Fed, οδηγεί σταδιακά και βασανιστικά σε αύξηση του κόστους δανεισμού των αναδυόμενων οικονομιών. Το προηγούμενο έτος το συνολικό χρέος των αναδυόμενων οικονομιών ανήλθε στα $63,4 τρισ., έναντι λίγο κάτω από τα $21 τρισ. που ήταν πριν από δέκα χρόνια, με αυτό να ανέρχεται στο 51,05% επί του ΑΕΠ, έναντι 35,86% επί του ΑΕΠ το 2007. Τις μεγαλύτερες χρηματοδοτικές ανάγκες εμφανίζουν η Τουρκία, η Αργεντινή, η Νότια Αφρική, η Ουκρανία, και η Ινδία.

Η επιδείνωση των εν λόγο οικονομιών, προκύπτει και από την μείωση των τρεχουσών συναλλαγών τους, καθώς από το +3,71% επί του ΑΕΠ το 2007, βρέθηκαν το 2017 στο -0,07%.

Όσο αφορά την ανάπτυξη αυτή διατηρείται ακόμη σε ικανοποιητικά επίπεδα, στο 4,94% στο πρώτο τρίμηνο, από 8,45% το 2007. Τέλος, τα συναλλαγματικά αποθέματα των αναδυόμενων οικονομιών δείχνουν να εξαντλούνται, στην προσπάθεια των κεντρικών τραπεζών τους να διατηρήσουν σε κάποια σταθερή ισοτιμία το εθνικό τους νόμισμα έναντι του δολαρίου. Αυτή η μάχη όμως με τη Fed δείχνει να είναι άνιση, καθώς από τις αρχές του έτους το εθνικό νόμισμα της Αργεντινής έχει διολισθήσει 23,3% έναντι του δολαρίου, η τουρκική λίρα 14%, και βραζιλιάνικο ρεάλ κατά 9,9%, ενώ το νόμισμα της Κολομβίας καταγράφει κέρδη 4,4%, της Κίνας 2,3%, και της Μαλαισίας 2%.

Συμπέρασμα

Όπως μπορούμε να συμπεράνουμε από τα παραπάνω, η περαιτέρω αύξηση των επιτοκίων από τη Fed, θα δημιουργεί ολοένα και μεγαλύτερα προβλήματα στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες των αναδυόμενων οικονομιών, στην προσπάθεια τους να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους και να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας τους υποτιμώντας τα εθνικά τους νομίσματα. Κι εάν μέχρι στιγμής η «νόσος» της Βενεζουέλας, της Τουρκίας και της Αργεντινής δεν έχει «μολύνει» τα διεθνή χρηματιστήρια, ο «αέρας» της Fed είναι ικανός να τον μεταδώσει παγκοσμίως.

Τα παραπάνω εκφράζουν προσωπικές απόψεις, και δεν αποτελούν προτροπή για αγορά, πώληση ή διακράτηση οποιασδήποτε κινητής αξίας.

  •  
    28
    Shares
  •  
  •  
  • 28
  •