Ποιος αποτελεί τον πραγματικό «εχθρό» της χώρας;

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη

Η ελληνική ιστορία είναι πλούσια από γεγονότα τα οποία μπορούν να διδάξουν όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά και όλους τους λαούς του πλανήτη. Από την αρχαιότητα έως και σήμερα υπήρξαν περίοδοι στις οποίες η Ελλάδα άκμασε, και άλλες στις οποίες οδηγήθηκε στην παρακμή. Η φύση του ανθρώπου είναι τέτοια, η οποία μπορεί να οδηγήσει άλλοτε σε θαύματα, και άλλοτε στην καταστροφή.

Ως χαρακτηριστικό γνώρισμα του νεοέλληνα, αποτελεί το ότι «πάντοτε φταίνε οι άλλοι, και ποτέ ο ίδιος». Τα λάθη και οι παραλήψεις μας όμως μας οδήγησαν σε εθνικές καταστροφές, όταν οι υπόλοιποι λαοί χάραζαν εκ νέου τον παγκόσμιο χάρτη, αφήνοντας μας χρόνια πίσω αυτούς. Αλήθεια, ποιος αποτελεί τον πραγματικό μας «εχθρό»; Η Τουρκία, η Γερμανία, οι ΗΠΑ, η Ρωσία ή άλλος;

Ιστορική αναδρομή

Ο 5ος αιώνας υπήρξε πράγματι η κορωνίδα του αρχαίου μας πολιτισμού (και του πολιτισμού μας γενικότερα), διατηρώντας μέχρι και σήμερα το όνομα της Ελλάδας στις πρώτες θέσεις (εάν όχι στην πρώτη) του παγκόσμιου πολιτισμού. Ακόμη και τότε όμως ο Περικλής πολεμήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους, οι οποίοι όμως αποδείχθηκαν στη συνέχεια κατώτεροι των περιστάσεων μετά τον θάνατο του.

Η δολοφονία του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια, αποτέλεσε κρίσιμη για την πορεία του νεοσύστατου τότε ελληνικού κράτους. Ο ερχομός του Όθωνα έβαλε για τα καλά τα γερμανικά συμφέροντα στα εσωτερικά της χώρας, οδηγώντας σε πτωχεύσεις, πολέμους, αλλά και οικονομική επιτροπεία την ελληνική οικονομία.

Εξάλλου, η μεγαλύτερη εθνική τραγωδία δεν προήλθε από τις ψευδής πολιτικές υποσχέσεις του πολιτικού αντιπάλου του Ελευθερίου Βενιζέλου, Δημητρίου Γούναρη, ότι θα σταματήσει τον πόλεμο; Τελικά, όχι μόνο δεν τον σταμάτησε, αλλά ήθελαν να «πιουν και καφέ στην Άγκυρα»!

Όταν μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ο παγκόσμιος χάρτης ξανά χαράσσονταν, στην Ελλάδα επικρατούσε εμφύλιος πόλεμος, του οποίου η λήξη βρήκε την χώρα πίσω στις διεθνείς εξελίξεις.

Ποιος όμως ευθύνεται για του ότι η χώρα μπήκε στο «γύψο»; Οι Αμερικάνοι, οι ξένες μυστικές υπηρεσίες, ή μήπως εμείς οι ίδιοι; Η αποστασία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1965 δεν άνοιξε τον δρόμο για την έλευση της επταετούς δικτατορίας; Ένα χρόνο νωρίτερα όμως, η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου διέπραξε ένα τραγικό λάθος· αφού αναδιάρθρωσε το εξωτερικό δημόσιο χρέος της χώρας, με τον εξωτερικό δανεισμό από τα 7,13 δισ. δρχ. το 1964, να αυξηθεί στα 10,19 δισ. δρχ. το 1965, και στα 11,86 δισ. δρχ. το 1966, όπου μέσα σε μια τριετία αυξήθηκε κατά 66,3%!

Ποιος εξάλλου δήλωσε ότι «ανήκουμε εις την Δύση»; Ποιος έβαλε την Τουρκία εγγυήτρια δύναμη στην συνθήκη της Ζυρίχης-Λονδίνου το 1959; Αλλά για να πάμε και στα πιο πρόσφατα, ποιος «ευχαρίστησε του Αμερικάνους από το βήμα της Βουλής;». Ποιος αλήθεια μας χρέωσε όλα αυτά τα χρόνια; Οι Αμερικάνοι, οι Ρώσοι, οι Γερμανοί, οι Άγγλοι ή Νεφελίμ;

Οι ξένοι ή οι Έλληνες;

Για όλα τα παραπάνω κανείς δεν αμφισβητεί τον ξένο παράγοντα. Ξένος παράγοντας πάντοτε υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίζει να υπάρχει, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλες τις χώρες του κόσμου. Του ότι η Τουρκία συνεχίζει να απαιτεί διεκδικώντας όλο και περισσότερα δεν ευθύνεται η ίδια, εξάλλου το αυτονόητο κάνει, αλλά η χρόνια ελλειπής ελληνική εξωτερική πολιτική, η οποία με πράξεις και παραλείψεις έδωσε, και συνεχίζει να δίνει στην Τουρκία αυτό το δικαίωμα.

Ποιος αλήθεια ευθύνεται του ότι η Ελλάδα έμεινε έξω από το μοίρασμα του «νέου χάρτη» το 1945, εάν και είχε σημαντική συμβολή στον τερματισμό του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου; Οι ξένες δυνάμεις ή οι Έλληνες; Μας επέβαλαν έναν εμφύλιο ώστε να μας απασχολήσει, για να καταφέρουν αυτοί να μοιράσουν τα λάφυρα αφήνοντας για μια ακόμη φορά την Ελλάδα απέξω.

Ποιος αλήθεια ευθύνεται για τα οκταετή μνημόνια στη χώρα; Το ΔΝΤ, η Γερμανία, οι Νεφελίμ ή μήπως εμείς οι ίδιοι με πράξεις και παραλείψεις μας; Όπως το 1946 οι ξένες δυνάμεις μας επέβαλλαν τον εμφύλιο, έτσι και τώρα εκμεταλλευόμενοι τις λάθος αποφάσεις των ελληνικών κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης, μας επέβαλλαν την οικονομική επιτροπεία, αφήνοντας για ακόμη μία φορά την Ελλάδα έξω από το νέο μοίρασμα της νέας εποχής.

Συμπέρασμα

Ποιος αλήθεια ευθύνεται για όλα τα παραπάνω; Οι ξένοι ή οι Έλληνες; Η κατασκοπία, η διπλωματία, η δολιοφθορά, είναι γνωστά από αρχαιοτάτων χρόνων, έπρεπε και οφείλαμε να τα γνωρίζουμε. Ουδείς μας φταίει για το ότι έχουμε χρεοκοπήσει οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά, και πολιτιστικά. Οι μόνοι υπεύθυνοι για το ίδιο μας το χάλι αλλά και για την ίδια μας την χώρα, είμαστε εμείς και μόνο και εμείς!