Ηλ. Ζαχαράκης: Το Χρηματιστήριο ίσως ανακάμψει, όμως η MIFID-2 εγκυμονεί κινδύνους!

Ζητήσαμε και είχαμε την χαρά να παραχωρήσει αποκλειστική συνέντευξη στο new-economy.gr , ο Ηλίας Ζαχαράκης, Διευθύνων Σύμβουλος της FAST FINANCE AEΠΕΥ ώστε να ενημερωθούμε για τις εκτιμήσεις και προτάσεις του για την αγορά.

 

Κύριε Ζαχαράκη, τι θα μπορούσε η πολιτεία είτε σε επίπεδο Ελλάδος ή στην ΕΕ να κάνει ώστε να βοηθήσει τον χρηματιστηριακό θεσμό; Τι θα προτείνατε ώστε ο Χρηματιστηριακός θεσμός να επεκταθεί και να γίνει άξονας ανάπτυξης;

Ας θεωρήσουμε τον «χρηματιστηριακό θεσμό» ως τον τρόπο λειτουργίας μιας ανεπτυγμένης κεφαλαιαγοράς, η οποία διέπεται από σαφείς κανόνες και συμπαγές ρυθμιστικό πλαίσιο. Από τούτο, καθίσταται σαφές ότι μια κύρια λειτουργία ενός τέτοιου θεσμού είναι η άντληση επενδυτικών κεφαλαίων από τις εισηγμένες σε αυτόν τον μηχανισμό εταιρίες. Η εν λόγω λειτουργία εμπεριέχει έναν καταλύτη: το κατά πόσο κρίνονται ελκυστικές οι εταιρίες από τους επενδυτές σε σχέση με τις αναμενόμενες αποδόσεις τους (σε μερίσματα ή σε τιμή) ως προς το ανάλογο ρίσκο που αναλαμβάνεται. Επομένως, οποιοδήποτε εύλογο μέτρο λάβει η πολιτεία υπέρ αυτού, προφανώς είναι ευπρόσδεκτο, είτε αφορά σε απευθείας μέτρα υπέρ των επιχειρήσεων (πχ μείωση φορολογίας, αύξηση επιδοτήσεων και διευκολύνσεων, εργατικό δίκαιο, κλπ), είτε και σε έμμεσες στρατηγικές κινήσεις υπέρ του συνόλου της οικονομίας (έργα υποδομών κ.α). Σε αυτό το μοτίβο, σαφώς και οι επενδυτές θα επένδυαν μέσω του χρηματιστηρίου υπέρ των επιχειρήσεων, προσβλέποντας οικονομική ανάπτυξη και διαβλέποντας επενδυτικές ευκαιρίες.

 

Ποιες είναι οι βασικές προκλήσεις στον χρηματιστηριακό χώρο ενόψει της MIFID 2; Πως εκτιμάτε ότι θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν ευκαιρίες και κίνδυνοι στην εγχώρια αγορά; Πως βλέπετε να διαμορφώνεται ο κλάδος των Χρηματιστηριακών εταιριών και εταιριών διαμεσολάβησης, στα πλαίσια αυτά;

Να υπενθυμίσουμε ότι η MIFID 2 έρχεται σε συνέχεια της MIFID 1 (2007 έως σήμερα) ως το βασικό ρυθμιστικό πλαίσιο της εγχωρίου (και όχι μόνο) χρηματαγοράς. Η νέα MIFID κρίνεται από το σύνολο των επαγγελματιών ως ιδιαίτερα αυστηρή σε τεχνικούς όρους και πολυπαραγοντική ως προς την προσέγγιση αυτής από τις χρηματιστηριακές εταιρίες. Υπό το πρίσμα αυτό, η ασφάλεια των συναλλαγών παραμένει σε υψηλότατο επίπεδο, όπως και με τη MIFID 1, παρόλα αυτά οι διεθνείς εξελίξεις ανάγκασαν σε ιδιαίτερα λεπτομερής ανάλυση του προφίλ των επενδυτών, ώστε να αναγκάζει τις εταιρίες σε περαιτέρω ενδοεταιρικές ενέργειες. Με άλλα λόγια, οι χρηματιστηριακές θα αντιμετωπίσουν επιπλέον φόρτο εργασίας, κάτι που ίσως οδηγήσει σε ανάγκη μεγέθυνσης αυτών, είτε με ΑΜΚ είτε με συγχωνεύσεις και νέα εταιρικά σχήματα.

 

Στις ΗΠΑ κάποιες εταιρίες σχεδιάζουν την υποκατάσταση του θεσμού των επενδυτικών συμβούλων από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Τι ευκαιρίες και κινδύνους βλέπετε παγκόσμια, και πως αυτό θα επηρεάσει το χωρο των επαγγελματιών και το κόστος;

Τα συστήματα αυτά που αναφέρετε είναι γνωστά εδώ και κάποιες δεκαετίες -σαφώς εξελίσσονται με το πέρας του χρόνου- και στηρίζονται σε προσχεδιασμένες και προμελετημένες συνθήκες ή/και περιορισμούς ως προς τη λήψη επενδυτικών αποφάσεων. Θεωρητικά, οι επαγγελματίες του χώρου θα προσαρμοστούν σε ένα τέτοιο επενδυτικό προϊόν (όσοι δεν το έχουν ήδη κάνει) ώστε να το εντάξουν στη φαρέτρα των επιλογών που θα προσφέρουν στον επενδυτή, διότι έχει κάποια ενδιαφέροντα πλεονεκτήματα, όπως όμως φέρει και κάποια μειονεκτήματα. Πέρα όμως από την οποιαδήποτε κριτική, αυτά αφορούν σε ένα επενδυτικό προϊόν με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ούτως ώστε αυτό να ταιριάζει σε συγκεκριμένο επενδυτικό κοινό. Η τελική απόφαση χρήσης ή απόρριψης αυτού θα πρέπει να λαμβάνεται σε συνεργασία επενδυτή και επαγγελματία, πάντα προς προστασία του πρώτου. Εν κατακλείδι όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει την τεχνολογία μόνο ζημιωμένος μπορεί να βγει.

 

Μερικοί υποστηρίζουν ότι η χώρα ίσως εξέλθει από τα μνημόνια το 2018, δανειζόμενη από τις αγορές. Μήπως βλέπετε υπερβολική αισιοδοξία στις εκτιμήσεις αυτές; Ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες της κυβέρνησης την επόμενη μέρα, και τι προοπτικές βλέπετε για το χρηματιστήριο στα πλαίσια του νέου τοπίου που διαμορφώνεται μετα το 2018;

Ο δανεισμός της χώρας από τις «αγορές» (η έκδοση ομολόγων) δεν σημαίνει απαραίτητα και έξοδο της χώρας από το μνημόνιο. Αυτό θα εξαρτηθεί από παράγοντες όπως η σύγκριση του κόστους διατήρησής μας σε αυτό με το αντίστοιχο κόστος απεμπλοκής, οι πολιτικές συγκυρίες, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον, κλπ. Εάν οι παράγοντες αυτοί συνάδουν σε μια έξοδο της ώρας από το μνημόνιο, προφανώς θα βελτιώνουν και την εικόνα των εταιριών σχετικά με τη μελλοντική τους κερδοφορία (ή έστω σταθεροποίηση των χρηματοοικονομικών μεγεθών), ώστε τελικά η χρηματαγορά να προεξοφλήσει μια τέτοια κατάσταση και να αποτυπωθούν σε αυτήν οι επενδυτικές προτιμήσεις. Η πολιτεία το μόνο που έχει να κάνει είναι να διορθώσει τα κακώς κείμενα όλων των προηγούμενων ετών όπως το μεγάλο κράτος, την γραφειοκρατία και να διευκολύνει τους επενδυτές που θέλουν να φέρουν κεφάλαια στην Ελληνική οικονομία. Είναι σε τόσο άσχημη κατάσταση που αν καταφέρουμε σε ένα μικρό ποσοστό τα παραπάνω τότε το ΑΕΠ μπορεί να κερδίσει σημαντικά τα επόμενα χρόνια.

 

Υπάρχουν θεσμικά ζητήματα στον κλάδο σας: Αν ναι ποια είναι αυτά και τι μετρα θα επρεπε να πάρει η κυβέρνηση ώστε να ενισχύσει τον κλάδο και τον χρηματιστηριακό θεσμό;

Το πρόβλημα στο κλάδο είναι πως πλέον η πίτα έχει μικρύνει σε πολύ μεγάλο βαθμό και συνάμα με την κρίση που έχει κρατήσει πάρα πολλά χρόνια αναγκάζει πολλές εταιρίες να μικραίνουν (σε άδειες), να συγχωνεύονται ή ακόμα και να κλείνουν. Το λίπος των προηγούμενων ετών έχει “καεί” εδώ και πολύ καιρό με αποτέλεσμα να επηρεάζει σημαντικά τον κλάδο. Η κυβέρνηση θα μπορούσε α) να δώσει κίνητρα στην συγχώνευση των εταιριών ή και να εντάξει τις εταιρίες σε πακέτα Ευρωπαϊκών επιδοτήσεων αν θέλει να υπάρχουν οι πιθανότητες να μην υπάρξουν περαιτέρω λουκέτα. Από την άλλη η όποια διευκόλυνση σε σχέση με τις αλλαγές στο MIFID θα ήταν προς την σωστή κατεύθυνση μιας και Ελληνικές εταιρίες πλέον είναι πολύ μικρού μεγέθους σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και δεν μπορούν να σηκώσουν το κόστος τόσο σε χρήματα όσο και σε στελεχιακό δυναμικό με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταγωνιστούν ούτε στο ελάχιστο ξένες εταιρίες.

  •  
    85
    Shares
  •  
  •  
  • 85
  •