Υπάρχει λύση στο πρόβλημα των «κόκκινων» στεγαστικών δανείων;

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη

Η κρίση του 2008 και η εφαρμογή των μνημονίων στην Ελλάδα, όξυναν των πρόβλημα των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων στην Ελλάδα, με το κλείσιμο της «κάνουλας» των χορηγήσεων από την πλευρά των ελληνικών τραπεζών. Μπορεί τα αναμενόμενα stress tests της ΕΚΤ να είναι θετικά για τις ελληνικές τράπεζες, αυτό όμως δεν απομακρύνει την μάστιγα των «κόκκινων» δανείων, η οποία γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη με την πραγματοποίηση των πλειστηριασμών. Απέναντι σε αυτό το οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα υπάρχει λύση;

Το παράδειγμα της Κύπρου

Στις αρχές του έτους ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης ανακοίνωσε το πρόγραμμα «ΕΣΤΙΑ». Το εν λόγω πρόγραμμα αφορά τους δανειολήπτες πρώτης κατοικίας, και την επιδότηση από το κράτος έως και του 33% της μηνιαίας τους δόσης, προκειμένου πολλά νοικοκυριά να σώσουν την πρώτη τους κατοικία.

Σύμφωνα με τον οίκο Fitch, το πρόγραμμα «ΕΣΤΙΑ» αναμένεται να καλύψει μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, συνολικού ύψους τριών δισ. ευρώ. Όπως επισημαίνει ο οίκος, το κόστος του προγράμματος αναμένεται στο 0,25% επί του ΑΕΠ σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Μπορεί να εφαρμοστεί ανάλογο πρόγραμμα και στην Ελλάδα;

Στην Ελλάδα σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ, το συνολικό ποσό των «κόκκινων» στεγαστικών δανείων ανήλθε το 2017 στα 27,8 δισ. ευρώ, με το 30% αυτών να βρίσκεται στον νόμο Κατσέλη.

Σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής της κυβέρνησης, προβλέπονται στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις και κοινωνικές δαπάνες ύψους 3,5 δισ. ευρώ ή 1,8% επί του ΑΕΠ. Κάλλιστα, το οικονομικό επιτελείο θα μπορούσε να σχεδιάσει κάτι ανάλογο με το πρόγραμμα «ΕΣΤΙΑ» της Κύπρου, ώστε αρκετοί δανειολήπτες πρώτης κατοικίας οι οποίοι αδυνατούν να είναι συνεπείς στην εξυπηρέτηση μέρους του δανείου τους, να λάβουν επιδότηση. Έτσι με αυτόν τον τρόπο θα περιοριστεί το ύψος των «κόκκινων» στεγαστικών δανείων, αλλά και θα αποσυμπιεστεί η κοινωνική πίεση που δημιουργούν τα χρέη των ελληνικών νοικοκυριών.

Συμπέρασμα

Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, ένα πρόγραμμα ανάλογο της Κύπρου διαμορφωμένο στις ελληνικές ανάγκες, θα μπορούσε δώσει μία λύση στο πρόβλημα των «κόκκινων» στεγαστικών δανείων, μιας και σύμφωνα με την κυβέρνηση προκύπτει «δημοσιονομικός χώρος». Εξάλλου, την τελευταία δεκαετία υπήρξε ένας πακτωλός χρηματικών εγγυήσεων από το ελληνικό δημόσιο προς τις τράπεζες, 250 δισ. ευρώ περίπου, χωρίς όμως να αποτραπεί η «πτώχευση» των ελληνικών τραπεζών. Ίσως εάν αυτή την φορά ο προσανατολισμός της πολιτικής των Θεσμών αλλάξει, τότε θα υπάρξει ουσιαστική ανακούφιση από το πρόβλημα των «κόκκινων» δανείων για δανειολήπτες, τράπεζες και κυβέρνηση.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •