Όταν η Yellen γνώρισε τον Draghi

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη

Δεν γνωρίζω πόσοι από εσάς έχετε δει την αισθηματική κωμωδία του 1989 ΄Όταν ο Χάρι γνώρισε την Σάλι΄, αλλά πρόκειται για μια χαριτωμένη ταινία με τους Μπίλι Κρίσταλ και Μεγκ Ράιαν. Η υπόθεση αφορά τους δύο αυτούς χαρακτήρες, από τη στιγμή που γνωρίζονται λίγο πριν κάνουν ένα οδικό ταξίδι μαζί και των τυχαίων συναντήσεών τους στη Νέα Υόρκη μέσα σε δώδεκα χρόνια. Η ταινία θέτει το ερώτημα αν οι άνδρες και οι γυναίκες μπορούν να είναι μόνο φίλοι.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά η ταινία μου θυμίζει την FED και την ΕΚΤ, καθώς οι επικεφαλής αυτών (Janet Yellen και Mario Draghi) δείχνουν να είναι ικανοποιημένοι από την νομισματική τους πολιτική. Και πώς να μην είναι άλλωστε; Η μεν FED χρειάστηκε να ξοδέψει $3,5 τρισ. περίπου, εφαρμόζοντας για πρώτη φορά τον σοσιαλισμό στο κέντρο του παγκόσμιου καπιταλισμού, διασώζοντας τράπεζες, και η ΕΚΤ συνεχίζει να ξοδεύει, φθάνοντας τον ισολογισμό της στα €4,1 τρισ. από €2 τρισ. που ήταν το 2008.

Η αγαστή συνεργασία όλων των κεντρικών τραπεζών, τόσο στις συναντήσεις των G-20, όσο και στην ετήσια συνάντηση στο Jackson Hall, ίσως τελικά αποδειχθεί, πως φιλία μεταξύ άνδρα και γυναίκα δεν μπορεί να υπάρξει (μεταφορικά βέβαια). Το φορολογικό νομοσχέδιο του κ. Trump, πιθανόν κρύβει κάτι βαθύτερο πέρα από την μείωση φόρων για τις εταιρείες και τους ιδιώτες. Είναι γνωστό ότι το αμερικανικό χρέος βρίσκεται ήδη στο 106% επί του ΑΕΠ, και πως το debt ceiling λαμβάνει συνεχώς παρατάσεις. Για πόσο όμως;

Μπορεί τα γεράκια της FED να προσγειώθηκαν ανώμαλα το 2008, προβαίνοντας ίσως σε κάτι το οποίο δεν είναι στη φύση τους, η χρήση σοσιαλιστικών μεθόδων, αλλά αυτό δεν τα εμπόδισε να βρεθούν και πάλι στον αέρα από θέση ισχύος αυτή την φορά, για την επόμενη μάχη με τον «μαύρο» κύκνο. Πια μάχη όμως και ποιον «μαύρο» κύκνο;

Παρατηρώντας κανείς τον επιχειρηματικό κύκλο της Fidelity της αμερικανικής οικονομίας (βλ. πίνακα παρακάτω), θα διαπιστώσει πως αυτή βρίσκεται σε πορεία προς ύφεση.

Πηγή γραφήματος:www.fidelity.com

Το πρώτο στάδιο, είναι αυτό της αύξησης της δραστηριότητας (ΑΕΠ, απασχόληση, εισοδήματα), αύξησης της πίστωσης, αύξησης κερδοφορίας, χαμηλών αποθεμάτων, και βελτίωση των πωλήσεων.

Το δεύτερο στάδιο, είναι η σημαντική αύξηση της ανάπτυξης, η πιστωτική ανάπτυξη είναι ισχυρή, η σημαντική αύξηση της κερδοφορίας, η νομισματική πολιτική παραμένει ουδέτερη, ενώ αποθέματα και πωλήσεις βρίσκονται σε ισορροπία.

Το τρίτο στάδιο, είναι η μέτρια ανάπτυξη, η μείωση της πίστωσης, η πίεση στα κέρδη, η αύξηση των αποθεμάτων, και η μείωση των πωλήσεων.

Το τέταρτο στάδιο, είναι η πτώση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, η δυσχέρεια στην πίστωση, η μείωση της κερδοφορίας, η επέκταση της νομισματικής πολιτικής, καθώς και η μείωση αποθεμάτων και πωλήσεων.

Όπως παρατηρούμε από τα παραπάνω, η αμερικανική οικονομία βρίσκεται προς το τρίτο στάδιο, δηλαδή της μέτριας ανάπτυξης (μετά το 3,2% του τρίτου τριμήνου, σε ετήσια βάση), μείωσης της πίστωσης, πιέσεων στην κερδοφορία των εταιρειών, αύξησης αποθεμάτων και μείωσης πωλήσεων.

Το φορολογικό νομοσχέδιο του Αμερικανού προέδρου, έχει σκοπό να καθυστερήσει την είσοδο της αμερικανικής οικονομίας στο τρίτο στάδιο, της οποίας ακολουθεί η ύφεση, ενώ προς αυτό κινείται και η νομισματική πολιτική της FED. Δηλαδή, με την αύξηση των επιτοκίων προσπαθεί να μην υπερθερμάνει την οικονομία, ενώ σε συνδυασμό με την μείωση της εταιρικής φορολογίας να φέρει περισσότερα κεφάλαια στις ΗΠΑ, καθώς στο τρίτο τρίμηνο του 2017 οι άμεσες ξένες επενδύσεις ανήλθαν στα $42.627 εκατ.

Υπάρχει όμως και μία άλλη παράμετρος η οποία δεν πρέπει να μας διαφεύγει. Το πρόσφατο sell off στον τεχνολογικό κλάδο, δείχνει να έχει συνέχεια, κι αυτό ίσως είναι μια μικρή ένδειξη του ότι η αμερικανική οικονομία περνά από την δεύτερη φάση του οικονομικού κύκλου, στον τρίτο. Οι μετοχές τεχνολογίας συνήθως υπέρ αποδίδουν μεταξύ πρώτης (Consistently Overperform) και δεύτερης φάσης (Overperform), ενώ στην τρίτη και τέταρτη φάση καταγράφουν σημαντικές απώλειες. Είναι οι μόνο κλάδοι μαζί με αυτόν των διαρκών καταναλωτικών αγαθών, οι οποίοι υπό αποδίδουν στην τρίτη και τέταρτη φάση (Consistently Underperform).

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στα άδυτα της FED, στην ευρωζώνη η ΕΚΤ συνεχίζει την ποσοτική χαλάρωση αγνοώντας το ενδεχόμενο μιας νέας ύφεσης. Ο στόχος για πληθωρισμό 2% απέχει ακόμη, καθώς βρίσκεται στο 1,5%, με την πολιτική των μηδενικών επιτοκίων να διατηρείται τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2018.

Είναι γεγονός, ότι τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης λειτούργησαν ευεργετικότερα στις ΗΠΑ από ότι στην ευρωζώνη. Κι αυτό διότι τόσο το ΑΕΠ, όσο και η ανεργία, δεν κατάφεραν να βρεθούν σε επίπεδα προ κρίσης στην Ευρώπη, καθώς το ΑΕΠ βρισκόταν κοντά στο 4% το 2007, ενώ η ανεργία στο 7,3% τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, με αυτά να ανέρχονται το τρίτο τρίμηνο του 2017 στο 2,6% και 8,8%. αντίστοιχα.

Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω, η ευρωπαϊκή οικονομία δείχνει ανοχύρωτη μπροστά σε μια νέα παγκόσμια ύφεση, σε σχέση με την αμερικανική, καθώς το μόνο το οποίο φαίνεται να έχει καταφέρει η ΕΚΤ είναι να περιορίσει τα οικονομικά προβλήματα των εταιρειών του Βορρά, και να αμβλύνει αυτά του Νότου. Το τι μέλλει γενέσθαι όμως, αναμένεται να το δούμε στην σκληρή οικονομική πραγματικότητα.

  •  
    37
    Shares
  •  
  •  
  • 37
  •