Για πoιό λόγο ο θάνατος του Σολεϊμανί δίχασε τους Έλληνες;

Του Κωνσταντίνου Μάρκου

Μπορεί, φυσικά,ο κάθε ένας μας να έχει χίλιους -δύο ενδοιασμούς και επιφυλάξεις για την σκοπιμότητα και προ πάντων για τις συνέπειες του δολοφονικού χτυπήματος των ΗΠΑ κατά του Ιρανού αξιωματούχου, Qasem Soleimani, στην Βαγδάτη του Ιράκ….
Και ποιος βέβαια σήμερα μπορεί να κάνει σωστές εκτιμήσεις,σε ένα τόσο ρευστό περιβάλλον…..
Όμως,εδώ στην χώρα μας, το γεγονός αυτό, έδωσε αφορμή να διχαστούμε για μια ακόμη φορά,σύμφωνα με την εθνική μας παράδοσή!
Ως και αδίστακτη, άνανδρη εγκληματική ενέργεια, έσπευσαν να την χαρακτηρίσουν, κάποιοι……
Κατανοητά όλα αυτά και σεβαστές οι ανησυχίες…Μόνο μια απορία:-γιατί “άνανδρη” δολοφονία;;;;
Δεν ήταν δα και κανένας φιλήσυχος πολίτης, ο Ιρανός στρατηγός!….Και ασφαλώς δεν ευρίσκονταν στην γειτονική χώρα, όπου δολοφονήθηκε, για κλείσιμο εμπορικών συμφωνιών…Πόλεμο κατά των Σουνιτών Μουσουλμάνων στην ευρύτερη περιοχή διεξήγαγε και εργάζονταν σε υλοποίηση σχεδίου της Τεχεράνης να καταστήσει το Ιράκ προτεκτοράτο της…
Διοικητής παραστρατιωτικής οργάνωσης ήταν, (και όχι του Εθνικού στρατού του Ιράν) και εκπρόσωπος ενός αυστηρού, σκοταδιστικού θεοκρατικού, αντιδημοκρατικού καθεστώτος….Αυτή η “Αρχή της μη επέμβασης στα εσωτερικά άλλου κράτους”, “αφήστε τον λαό να δώσει λύση μόνος του στα προβλήματά του χωρίς έξωθεν παρεμβάσεις”, κλπ…δεν μπορεί να είναι απεριόριστη….Τις περισσότερες φορές μάλιστα, αποτελεί πρόσχημα απλώς για μια φιλική, δήθεν ουδέτερη,  στάση προς τον ισχυρότερο…
Ένα ανελεύθερο, αντιδημοκρατικό, καταπιεστικό καθεστώς σε μια χώρα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να μένει “εσωτερική υπόθεση”….Είναι και υπόθεση της Διεθνούς κοινότητας, και κάθε ελεύθερου, δημοκρατικού ανθρώπου, πάνω στην Γη…!
Και η αλληλεγγύη αυτή δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε φραστικές καταδίκες, σε μερικά ψηφίσματα, αλλά να γίνει σαφές στους εκπροσώπους του ότι δεν θα πρέπει να αισθάνονται ασφαλείς, πουθενά, όπως και ο κάθε εγκληματίας…όπως και τα θύματά τους…!
Αν είχε καθήκον να αγωνισθεί για κάτι ο Ιρανός στρατηγός, ήταν για την απελευθέρωση του λαού του και τον εκδημοκρατισμό της χώρας του…Χιλιάδες συμπατριώτες του έχουν σκορπίσει σε όλον τον κόσμο, χωρίς Πατρίδα, γιατί την πατρίδα (τους) την έχουν κάνει ιδιοκτησία τους ο στρατηγός και το καθεστώς που εκπροσωπούσε…Μετά, ας εξήγαγε και την “επανάσταση”….
Όσον αφορά δε τις μεθόδους που χρησιμοποιούσε, δεν διέφεραν σε τίποτε από αυτές των εκτελεστών του…
Ένας, εξ ομοίων με τους εκτελεστές του,ήταν… 
 
Οι μικροί λαοί δεν πρέπει να ελπίζουν σε τίποτε από φιλόδοξους περιφερειακούς δυνάστες, δικτάτορες και αυταρχικά καθεστώτα, που παριστάνουν τους επαναστάτες, τους αντάρτες…ούτε σύμμαχοι αξιόπιστοι, έστω και από συμφέρον, δεν γίνονται ποτέ, με μικρούς και φιλειρηνικούς λαούς και χώρες…
Και οι μικροί, οι περιφερειακοί ιμπεριαλιστές, το ίδιο επικίνδυνοι και αδίστακτοι με τους μεγάλους είναι…και ο γείτονας Ερντογάν χαρακτηριστικό παράδειγμα  ηγέτη Μεσο-ανατολικής χώρας είναι…
 
Δεν έχω καμία πρόθεση να ταχθώ με την Αμερική και προ-πάντων με τον απρόβλεπτο Πρόεδρο της, ούτε να απολογηθώ για τον τρόπο που προασπίζονται τα συμφέροντα τους….
Αλλά εδώ είμαστε στον βάλτο και κάποια βουβάλια ετοιμάζουν τα κέρατά τους….
Καλύτερα να βλέπουμε το θέαμα από μια απόσταση ασφαλείας…
Άξονας μας πρέπει είναι πάντα το συμφέρον της μικρής μας χώρας ….
Σε επί μέρους,εσωτερικά θέματα,μπορούμε και να διαφωνούμε…!
Αναδημοσίευση από το k-magazino.blogspot.com. Αυθεντικός τίτλος «Αναζητείται ψυχραιμία».
Οι απόψεις του αρθρογράφου δεν εκφράζουν απαραίτητα και τις θέσεις του new-economy.gr
  •  
    37
    Shares
  •  
  •  
  • 37
  •