Οδηγεί η Γερμανική απληστία το βαρύ πλοίο της Ευρώπης σε ένα νέο Τιτανικό ναυάγιο;

Της Κατερίνας Πάντα.

Τα αιώνια γερμανικά φρένα για ένα κοντόφθαλμο συμφέρον τους γυρνούν μπούμερανγκ από κάθε άποψη, αφού προηγουμένως έχουν θάψει τις μικρές οικονομίες της ευρωζώνης. Τόσο, που το hard Brexit τελικά για τους Βρετανούς ακούγεται σαν ευχή.

Ιστορικά διαπιστωμένο: Δώσε διεθνή διαχείριση στη Γερμανία και από την πλεονεξία της, θα τα κάψει όλα. Στο τέλος ΚΑΙ τον εαυτό της. Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος ωφελημένος από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Η ΕΕ παρέχει τη δημοκρατική σταθερότητα και την οικονομική βεβαιότητα στην οποία χτίστηκε η ευημερία της.

Κόβοντας ταυτόχρονα την ισοτιμία του μάρκου προς το ευρώ στα δύο πουλώντας χωρίς δασμούς & φόρους, εκτόξευσε την ανταγωνιστικότητα της.

Καμιά χώρα δεν έχει να χάσει περισσότερα από όσα η Γερμανία από ένα διαζύγιο η τη πτώση της ΕΕ.

Κάθε (ανεπαρκής) νομισματική χαλάρωση της ΕΚΤ σώζει μόνο προσωρινά κράτη, τράπεζες και επιχειρήσεις, αφού οι Γερμανικές οικονομικές πολιτικές των αυστηρών δημοσιονομικών μέτρων τις ακυρώνουν.
Το transfer union που υποτίθεται ότι ήταν ο ιδρυτικός στόχος της Ενωσης έμεινε στα χαρτιά, η μοναδική πραγματική λύση που θα έσωζε την ΕΕ & απορρίπτεται συνοπτικά από την Γερμανία, με το ευρώ ένα ημιτελές κατασκεύασμα.

Το σκιώδες transfer union αντί του πραγματικού, δημιούργησε ένα τεράστιο συνεχές χρέος που πληρώνεται από τις υπόλοιπες χώρες μέλη προς τη Γερμανία στο Target balance της ΕΚΤ. (Chart)
Το επενδυτικό έλλειμμα & η τεχνολογική οπισθοδρόμηση της Ευρώπης είναι απότοκα των γερμανικών οικονομικών επιλογών.

Το οικονομικό κλίμα παραπέμπει όλο και περισσότερο στο τέρας του αποπληθωρισμού, της αναπτυξιακής στασιμότητας-ύφεσης & μιας χαμένης δεκαετίας.

Η Ευρώπη θυμίζει Ιαπωνία, μια οικονομία που χαρακτηρίζεται από τεράστια κυβερνητικά χρέη, μόνιμη παρέμβαση της ΕΚΤ για να μη διαλυθεί, με φούσκα αρνητικών αποδόσεων ομολόγων, μαζί με μηδαμινή ανάπτυξη και χρόνιο αποπληθωρισμό.

Με την ειδοποιό διαφορά ότι εκείνη έχει δική της κεντρική τράπεζα που φροντίζει μόνο για τα δικά της συμφέροντα & όχι κοινή όπως η ΕΚΤ που ουσιαστικά εξυπηρετεί μόνο κάποιες μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης.

Δεδομένου ότι το κίνητρο των κεντρικών τραπεζών είναι να αναζωογονήσουν την οικονομία, προκαλώντας ταχύτερη οικονομική ανάπτυξη που τελικά οδηγεί σε υψηλότερα επιτόκια, κάτι τέτοιο στην ευρωζώνη δείχνει να αποτυγχάνει συνεχώς, με αποτέλεσμα οι ποσοτικές χαλαρώσεις να διαδέχονται η μια την άλλη χωρίς ούτε καν μεσοπρόθεσμο αποτέλεσμα.

Λανθάνουσα-ρευστή νομισματική Ένωση, με μετέωρη οικονομία.

Γιατί σε τελική να επενδύσει κάποιος σε μια Ευρώπη που δεν καταναλώνει, με τη Γερμανία απλά να αποθηκεύει δημοσιονομικά πλεονάσματα, εμπορικά, ομοσπονδιακά, κρατικά και δημοτικά;

Ονειρεύεται να γίνει ο παγκόσμιος ρυθμιστικός βιομηχανικός παράγων απορροφώντας έτσι όλη την ευρωπαϊκή ρευστότητα σ’ ενα zero sum game;

Ας κοιμάται ανήσυχη. Την πήραν είδηση από χρόνια και δεν θα την αφήσουν. Ο εμπορικός πόλεμος που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ -όχι μόνο μαζί της-, δεν είναι τυχαίος.
Δυστυχώς λίγο την ενδιέφερε να οχυρώσει την Ευρώπη.
Αλλά εμείς βαρεθήκαμε να τα λέμε χρόνια τώρα… πλέον και οι Financial Times επιβεβαιώνουν με το αρθρο τους ‘Η πικρή αλήθεια για τη Γερμανία και το ευρώ’.

Κατερίνα Πάντα, Οικονομολόγος

new-economy.gr

  •  
    346
    Shares
  •  
  •  
  • 346
  •