Παραθεριστές του νέο-οθωμανισμού;

Tου Παναγιώτη (Τάκη) Κ. Μυλωνά, Οικονομολόγου.

Ως -αμέριμνοι κι ανελέητοι, όλοι μας- παραθεριστές, βλέπουμε τα γεωστρατηγικά σχέδια του -προβλεπόμενα αναθεωρητικού- Ερντογάν, να ξετυλίγονται απρόσκοπτα, σε βάρος των καίριων κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και με λογική συνέχειά τους, τα ελληνικά συμφέροντα στο Αιγαίο και όχι μόνο.

Είναι -άραγε- τυχαίο που κι ο χρόνος του υποθαλάσσιου διαβήματος του Ερντογάν, με την επιχειρούμενη γεώτρηση, σε βάρος της Κυπριακής ΑΟΖ, γίνεται, συγχρόνως, με την κλιμάκωση της έντασης στα στενά του Ορμούζ και ταυτόχρονα, με το πλήγμα που δέχθηκαν τα δυο πετρελαιοφόρα, στον κόλπο του Ομάν, περιοχή που διακινείται έως και το 30% του όγκου της παγκόσμιας διακίνησης υδρογονανθράκων;

Μάλλον όχι.

Τα γεγονότα αυτά, έθεσαν, όχι μόνο τις αγορές πετρελαιοειδών, αλλά και τις ένοπλες δυνάμεις των υπερδυνάμεων, σε επιφυλακή. Για αντιμετώπιση της επεκτεινόμενης κρίσης, σε πολλά σημεία τριβών ή και άμεσων συγκρούσεών τους. Από τη Βενεζουέλα, μέχρι και τα στενά του Ορμούζ, συμπαρασύροντας στους “σκακιστικούς” σχεδιασμούς τους και τα ενεργειακά ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου…

Έτσι, λοιπόν. Και στο κόλπο, του κόλπου του Ομάν, φαίνεται πως παίζει “μπάλα” κι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τη στιγμή ακριβώς, που και οι ΗΠΑ -με τις οποίες, η Τουρκία, οδηγείται σε μια ελεγχόμενη αναμέτρηση και μια δυναμική αναδιαπραγμάτευση, με τη διεκδίκηση αναβαθμισμένης και πλήρως αυτονομημένης θέσης της στη συμμαχία του ΝΑΤΟ– είναι υποχρεωμένες τώρα, οι ΗΠΑ, να έχουν διάσπαση της προσοχής τους, σε περισσότερες περιοχές του κόσμου και να διατηρούν μια διασπορά των δυνάμεών τους σε πολλά σημεία εντάσεως, παγκοσμίως…

Όσον αφορά την ασκούμενη πολιτική της χώρας μας, για τα συμφέροντα και κυριαρχικά δικαιώματά της, τα οποία παραβλάπτονται ή απειλούνται κιόλας άμεσα, από την τουρκική επιθετικότητα, αυτά δεν φαίνονται να έχουν εξυπηρετηθεί με τον καλύτερο τρόπο από τους Κυβερνήτες μας.

Καθότι:

Τόσο ο “ε ν δ ο τ ι σ μ ό ς“, απ’ τη Συμφωνία των Πρεσπών, που αναδείχθηκε και έγινε απόλυτα φανερός, ως και στους “άσπονδους φίλους“, όσο και ο “κ α τ ε υ ν α σ μ ό ς“, προς τον νεο-οθωμανισμό της Τουρκίας, τον οποίον ακολουθήσαμε επί πολύ καιρό, μοιραία ενθάρρυνε και την -προβλεπόμενη απ’ όλους- υποθαλάσσια “Ν έ α Ε ι σ β ο λ ή“, του -αδίκως προσφωνούμενου, ως απρόβλεπτου- Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν…

Συμπέρασμα

Κατόπιν αυτών. Και πλέον της συστηματικής -κι όχι ευκαιριακής- καλλιέργειας, πνεύματος και κλίματος, “εθνικής ενότητας“, στην υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της ακεραιότητας της χώρας μας, θα πρέπει να επενδύουμε στη συλλογιστική που θεωρεί πως: «η μόνη πειστική απόκρουση, της αναθεωρητικής και επιθετικής Τουρκίας, είναι η αμυντική μας θωράκιση και η αξιόπιστη δύναμη αποτροπής κάθε κακόβουλου και δόλιου επιδρομέα, σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας». Χρειάζεται, δηλαδή, μια δύναμη αποτροπής, η οποία να καθίσταται αποτελεσματικά επαρκής κι αξιόπιστη, μέσω της καλλιέργειας, συντήρησης, διαρκούς εμπέδωσης και αναβάθμισης, των κατάλληλων διεθνών ερεισμάτων μας. Και ιδίως, των αξιόπιστων συμμαχιών μας (βλέπετε, όχι μόνο το ΝΑΤΟ, αλλά και ευρύτερα, στην εγγύτερη περιοχή)…

Αλλά όμως, προκειμένου να προστρέξουν, αποτρεπτικά, τόσο οι Σύμμαχοι, όσο και ο διεθνής παράγοντας, θα πρέπει -πρώτα απ’ όλα- να είμαστε και Εμείς εκεί. Και προκειμένου οι συμμαχίες αυτές να φέρουν ασφαλή αποτελέσματα, οι ειδικές αυτές συνθήκες -οι οποίες είναι εδραιωμένες στο διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας- θα πρέπει και πάλι -πρώτα ΕΣΥ (Εμείς)- να είσαι πάντα εκεί. Εκεί, που ορίζονται τα όρια και τα σύνορα, των ζωτικών κυριαρχικών σου δικαιωμάτων. Ώστε, να μπορούν να προστρέξουν και οι σύμμαχοι, εάν ποτέ χρειαστεί…

  •  
    69
    Shares
  •  
  •  
  • 69
  •