62 χρόνια από τον θάνατο του Γρηγόρη Αυξεντίου

Γρηγόρης Αυξεντίου. Έπεσεν την 3/3/1957. Ετών 29.

H ιστορία γνωστή. Ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, ο σταυραετός της Κύπρου, ο ήρωας της Ελλάδας γίνεται ένας σύγχρονος Λεωνίδας. Το «Μολών Λαβέ» που ξεστόμισε όταν οι Άγγλοι του ζήτησαν να παραδοθεί έκανε τον Λεωνίδα να ξαφνιαστεί. Το Μολών Λαβέ που βροντοφώναξε όταν οι Άγγλοι του ζήτησαν να γίνει επίορκος και να προδώσει το όραμα του για ελευθερία και Ένωση έκανε τη γραφίδα της ιστορίας να αρχίσει να γράφει ακόμα μια λαμπρή σελίδα ηρωισμού στην μακραίωνη ιστορία του Ελληνισμού.

«Με το αίμα των ηρώων και με γράμματα χρυσά» γράφτηκε στις 3 του Μάρτη του 1957 άλλη μια σελίδα σύγχρονου ηρωισμού και αυταπάρνησης. Ο ήρωας Γρηγόρης δεν αρνήθηκε τη ζωή, αρνούμενος να παραδοθεί. Είχε συνειδητοποιήσει ότι η Λευτεριά δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται με αίμα. Είχε συνειδητοποιήσει ότι το χρέος του ήταν να καεί ζωντανός από τους «πολιτισμένους» Άγγλους αποικιοκράτες. Και όμως. Εκείνη τη μέρα οι Άγγλοι πανηγύριζαν μια νίκη. Αλλά στην ιστορία δεν έμεινε ούτε το όνομα αλλά ούτε και η φωτογραφία του επικεφαλής βρετανού αξιωματικού. Στην ιστορία έμεινε το καρβουνιασμένο σώμα του Γρηγόρη Πιερή Αυξεντίου.

Έμεινε το χρέος προς τους υπόλοιπους Έλληνες της Κύπρου. «Αν λαχταράς τη λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις. Μόνος σου παρ την αν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις». Δεν θέλω να αναφερθώ στις σημερινές συνθήκες γιατί τη θεωρώ υβρη για την τιμή του ήρωα. Αυτός «απέθανεν πτερωθείς». Εμείς μέρα με τη μέρα αυτοκτονούμε ηττοπαθείς.

Από την σελίδα:ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

 

 

  •  
  •  
  •  
  •  
  •