Τι επιφυλάσσει το μέλλον για το ελληνικό χρηματιστήριο;

Η πορεία του ελληνικού χρηματιστηρίου τα τελευταία χρόνια, θυμίζει τον μύθο του Σίσυφου. Ο Σίσυφος τιμωρήθηκε για την ασεβή του συμπεριφορά απέναντι στον Δία, και οι Κριτές των νεκρών του έβαλαν ως βασανιστήριο να κουβαλάει ένα βράχο στην κορυφή ενός βουνού. Φτάνοντας στην κορυφή, η πέτρα ξανακυλούσε κάτω και έπρεπε να την ανεβάσει ξανά. Αυτή η τιμωρία είναι αιώνια για τον «νικητή» του Άδη.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να παρομοιαστεί, και η κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά τα τελευταία χρόνια. Όταν θεσμοί, επιχειρηματίες, και επενδυτές επιδεικνύουν ασέβεια απέναντι στους κανόνες της αγοράς, τότε το ελληνικό χρηματιστήριο είναι καταδικασμένο να ζήσει το μαρτύριο του Σισύφου. Και ποια ακριβώς είναι η ασέβεια που επιδεικνύουν εδώ και χρόνια όλοι οι συμμετέχοντες στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά; Μα δεν είναι άλλη από την αξιοπιστία!

Βλέπεται η αξιοπιστία αποτελεί τον νούμερο ένα δεσμό της κοινωνικής, επαγγελματικής, και προσωπικής μας ζωής. Χωρίς αυτήν, ο καθένας από εμάς είναι καταδικασμένος σε ανυποληψία, με τελικό αποτέλεσμα την επιφυλακτικότητα όλων απέναντι μας. Κι επειδή στην Ελλάδα οι λέξεις έχουν χάσει την σημασία τους, αξίζει να σημειώσουμε πως αξιοπιστία σημαίνει: α) η ιδιότητα του αξιόπιστου· το να μπορείς να εμπιστευτείς τα λόγια κάποιου, β) η πιθανότητα μιας συσκευής ή ενός συστήματος να εκτελεί την αποστολή του επαρκώς, για τη σχεδιαζόμενη χρονική περίοδο και τις επικρατούσες λειτουργικές συνθήκες.

Το χθεσινό sell-off που πραγματοποιήθηκε στο ελληνικό χρηματιστήριο, δεν προήλθε από κάποιο δυσάρεστο γεγονός. Ήταν αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς, και κυρίως των θεσμικών οργάνων. Η υπόθεση της Folli Follie μας στοιχίζει δυστυχώς πολύ περισσότερο από τα χρήματα που χάθηκαν, κι αυτό διότι οι θεσμικοί φορείς όλα αυτά τα χρόνια εθελοτυφλούσαν απέναντι στα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς.

Το 1999 η λίστα κατάταξης των προς εισαγωγή εταιρειών μεταβαλλόταν όπως οι τιμές στο χρηματιστήριο. Εισάγονταν εταιρείες που κόστιζαν δέκα εκατομμύρια δραχμές και η χρηματιστηριακή τους αξία ανέρχονταν για παράδειγμα σε ένα δισεκατομμύριο δραχμές. Τα χρήματα των αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου ουδέποτε ελέγχθηκαν εάν πραγματικά πήγαιναν σε επενδύσεις ή σε εξωχώριους λογαριασμούς. Ουδέποτε έκλεισαν κωδικοί προτού αυτοί έγιναν «κόκκινοι» ή ακόμη κι όταν αυτοί έγιναν. Ουδέποτε τράβηξε κανείς το «αυτί» στις τράπεζες για τα μετοχοδάνεια που αυτές χορηγούσαν. Ουδέποτε ελέγχθηκε η προσωπική περιουσία των ατόμων που χορηγούσαν επιχειρηματικά δάνεια.

Το κερασάκι στην τούρτα της αναξιοπιστίας, ήρθε με την περίπτωση της Folli Follie, όπου η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς καθυστέρησε χαρακτηριστικά, με αποτέλεσμα να χαθούν χρήματα και να πληγεί ανεπανόρθωτα ο θεσμός του χρηματιστηρίου. Βέβαια είναι λογικό κάποιος να αναρωτηθεί, για πιο λόγο το ελληνικό χρηματιστήριο να αποτελέσει την εξαίρεση, όταν η ελληνική πολιτική, οικονομική, και κοινωνική ζωή του τόπου έχει διαβρωθεί σε μεγάλο βαθμό; Και φυσικά δεν θα έχει άδικο.

΄Όταν οι ελληνικές τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί τρεις φορές μέχρι τώρα (και ίσως πάμε για τέταρτη) με χρήματα του ελληνικού λαού, και σε κάποιες από αυτές αποκλείστηκαν οι μικρομέτοχοι, για ποια αξιοπιστία μιλάμε;

Όταν από την έναρξη των μνημονίων ο γενικός δείκτης έχει χάσει μεγάλο μέρος της αξίας του, καθώς και οι τραπεζικές μετοχές, αλλά και κάποιες εισηγμένες εταιρείες δημοσίου συμφέροντος, ενώ παράλληλα άλλες μετοχές έχουν πραγματοποιήσει σημαντικές αποδόσεις, και η πλειοψηφία των μέσων μαζικής ενημέρωσης προβάλει την καταστροφή κι όχι την πραγματικότητα, τότε για πια αξιοπιστία μιλάμε; Όταν ακόμη και στις πρόσφατες απώλειες που υπέστη η μετοχή της Motor Oil, η πτώση αποδίδεται από κάποια ΜΜΕ στην εξαγορά του Alpha, γνωρίζοντας όλοι ότι το τίμημα για το οικονομικό μέγεθος του κύριου Βαρδινογιάννη αποτελεί «στραγάλια», ενώ πιθανών πίσω από την πίεση στην μετοχή να κρύβονται κάποια κερδοσκοπικά παιχνίδια, ε τότε με συγχωρείται, αλλά η παραπληροφόρηση πάει σύννεφο!

Και για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε το τι πραγματικά έρχεται για το ελληνικό χρηματιστήριο, θα αναφέρουμε το παρακάτω και ο καθένας ας κάνει τους συνειρμούς του. Την προηγούμενη εβδομάδα πέρασε στα «ψιλά» η προκήρυξη του διαγωνισμού της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς περί «υπηρεσιών ασφάλισης αστικής ευθύνης».

Σύμφωνα λοιπόν με τον αριθμό πρωτοκόλλου 3825 της 22/10/2018, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς προκηρύσσει «συνοπτικό διαγωνισμό, με κριτήριο κατακύρωσης την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά βάσει μόνο της τιμής, για την ασφαλιστική κάλυψη, έναντι τρίτων, των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, του Γενικού Διευθυντή και των Προϊσταμένων των Διευθύνσεων της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Ν.Π.Δ.Δ., καθώς και κάθε άλλου υπαλλήλου και δικηγόρου με έμμισθη εντολή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Ν.Π.Δ.Δ. για δώδεκα (12) μήνες, ήτοι από 12.12.2018 έως 11.12.2019.» Κι εάν μέχρι εδώ όλα φαίνονται φυσιολογικά, στην σελίδα 22 στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ, ΕΙΔΙΚΟΙ ΟΡΟΙ-ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ, αναφέρεται στο άρθρο δέκα «Η κάλυψη να έχει αναδρομική ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2005. Η κάλυψη να αφορά σε απαιτήσεις που εγείρονται και στηρίζονται σε άδικες πράξεις που έλαβαν χώρα μετά την 1η Ιανουαρίου 2005», ενώ στην παράγραφο έντεκα «Να προσφέρεται κάλυψη για απαιτήσεις για ηθική βλάβη με όριο ευθύνης τα δέκα πέντε εκατομμύρια ευρώ (€15.000.000,00).» Εδώ εγείρονται δύο βασικά ερωτήματα: Πρώτον, για ποιο λόγο η κάλυψη να έχει αναδρομική ισχύ από το 2005, όταν μάλιστα η σύνθεση του ΔΣ της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς ήταν τότε διαφορετική, και δεύτερον, για ποιο λόγο το ύψος της κάλυψης να ανέρχεται στα δεκαπέντε εκατομμύρια ευρώ;

Όπως μπορούμε να αντιληφθούμε από τα παραπάνω, το ελληνικό χρηματιστήριο δείχνει να πνέει τα λοίσθια, όπως άλλωστε πνέει τα λοίσθια και το σύνολο της ελληνικής πολιτικής, οικονομίας και κοινωνίας. Ο εν λόγω χώρος έχει καταντήσει σαν τον ιππόδρομο, όπου επικρατούν αδιαφανείς κούρσες, με άλογα ντοπαρισμένα, και χρήματα που αλλάζουν χέρια εν ριπή οφθαλμού. Κυρίες κύριοι καλώς ήλθατε στον καινούριο κόσμο του ελληνικού χρηματιστηρίου!

Θεόδωρος Σεμερτζίδης, CEFA

Τα παραπάνω εκφράζουν προσωπικές απόψεις, και δεν αποτελούν προτροπή για αγορά, πώληση ή διακράτηση οποιασδήποτε κινητής αξίας.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •