Πώς το δίδυμο Παπαδήμου – Βενιζέλου ξεπούλησε την Ελλάδα σε μιά νύχτα!

Του Σπυρίδωνα Λαβδιώτη*

Ο Λουκάς Παπαδήμος μπορεί να είχε όλες τις καλές προθέσεις και τη διάθεση να σώσει τη χώρα του. Ωστόσο, η σκληρή πραγματικότητα καταδεικνύει οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου, που απεδέχθη να υλοποιήσει έσωζαν το ευρώ και τις ‘ελληνικές’ τράπεζες πρόσκαιρα, αλλά κατέστρεφαν την Ελλάδα για δεκαετίες.

Η Δεσφινιώτικη ντομπροσύνη, ατυχώς, δεν κυριάρχησε και η φιλοπατρία των προγόνων του δεν είχε επιρροή στις επαχθείς αποφάσεις του. Έτσι, θα στιγματιστεί ότι εκποίησε την πατρίδα του στο διεθνές τραπεζικό κατεστημένο. Προκαλεί πράγματι απορία, ως κατάπληξη, η αναντιστοιχία λόγων και πράξεων. Ανέλαβε για να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία και έσωσε τις τράπεζες παροδικά, και τελικά, χρεοκόπησαν και οι δύο.

Η συνειδητή επιλογή Παπαδήμου

Πως πράγματι συνέβη το τραγικό αυτό γεγονός από έναν τεχνοκράτη πρωθυπουργό, που επί δεκαετίες υπηρέτησε στα ανώτερα κλιμάκια του χρηματοπιστωτικού συστήματος, είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό, όταν ο ίδιος, εκ των έσω, γνώριζε τι ακριβώς συμβαίνει. Αποφάσισε συνειδητά-όπως θα δούμε στη συνέχεια- να μεταβιβαστούν κολοσσιαίες ζημιές ενός χρεοκοπουμένου τραπεζικού συστήματος στους φορολογούμενους. Πόσο μάλλον, όταν ένα χρόνο πριν την ανάληψη των καθηκόντων του ως πρωθυπο

υργός της χώρας, οι Ηνωμένες Πολιτείες με την Νομοθεσία Dodd-Frank, ρητώς απαγόρευσαν τη διάσωση των αμερικανικών πιστωτικών ιδρυμάτων με χρήματα των φορολογουμένων.

Πώς  μεταβίβασαν την περιουσία του δημοσίου στους Γερμανούς

Η μεγάλη απογοήτευση είναι ότι επί πρωθυπουργίας του συντάχθηκε ο κρατικός προϋπολογισμός 2012, όπου δημοσιοποιείται ο ωμός εκβιασμός της τρόικα προς την ελληνική κυβέρνηση: «οι εγγυήσεις του Ελληνικού δημοσίου αποτελούν προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση από τον μηχανισμό στήριξης». Η αποδοχή του όρου σηματοδότησε τον όλεθρο της οικονομίας και τα δεινά που θα υφίστατο η ελληνική κοινωνία στο μέλλον.

Μπορεί ο ελληνικός λαός υπό την επιρροή του ρεφραίν των πολιτικών και ΜΜΕ, ότι «τα χρήματα των Μνημονίων δίνονται για να μη πτωχεύσει η χώρα», να μη το γνώριζε. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να διανοηθεί ότι η υπαγωγή της Ελλάδος στον μηχανισμό στήριξης υπήρξε το άλλοθι για τη σωτηρία των τραπεζών του πυρήνα του ευρώ. Κατεξοχήν, Γαλλικών, Γερμανικών και τραπεζών του Benelux, οι οποίες ήταν εκτεθειμένες σε ελληνικά ομόλογα και δανεισμό των ‘ελληνικών’ τραπεζών. Όμως, ο πρωθυπουργός άψογα το γνώριζε.

Μήνες πριν αναλάβει τα ινία της διακυβέρνησης της χώρας, στις 18 Μαΐου 2011, σε νόμο1 που αφορά την αναμόρφωση λειτουργίας του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, στο άρθρο 19, ξαφνικά, χορηγούνται άλλα 30 δις ευρώ με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου στις τράπεζες που έχουν έδρα την ελληνική επικράτεια. Στις 6 Ιουνίου του ιδίου έτους θα κάνει την εμφάνιση της, η περίοπτη Τράπεζα της Ελλάδος, για παροχή εγγύησης του δημοσίου ύψους 15 δις ευρώ.2 Πάλι με αδιαφανή τρόπο, μεταξύ αποφάσεων για πρόσληψη εποχικού προσωπικού και συγχώνευση σχολικών επιτροπών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Δήμου Σερρών! Τι υπέθεσαν, ότι παίζουν ένα παιχνίδι σκιών ανεπίλυτο γιατί δεν ζει ο Σέρλοκ Χολμς για να εξιχνιάσει το μυστήριο που επέφερε τόση δυστυχία; 

Ως αιτιολόγηση, τις εξαιρετικά επείγουσες ανάγκες λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου ο νέος υπουργός Οικονομικών, Ε. Βενιζέλος3 στις 14 Σεπτεμβρίου θα διπλασιάσει στα 30 δις ευρώ την παροχή εγγύησης του δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος, για «κάλυψη πιστώσεων» των ‘ελληνικών’ τραπεζών.4 Η νομοθετική πράξη επί κυβερνήσεως Παπαδήμου θα κυρωθεί από τη Βουλή, και στις 9 Δεκεμβρίου με άλλη πράξη νομοθετικού περιεχομένου, το ποσό θα αναδιπλασιαστεί στα 60 δις ευρώ.5

Ο χορός αυτός των εγγυήσεων που συνιστούν απ’ ευθείας δανεισμό του δημοσίου προς τις εγχώριες τράπεζες, θα εισέλθει στους εθνικούς λογαριασμούς εκσφενδονίζοντας το δημόσιο χρέος από 263 δις ευρώ το 2008 στα 368 δις ευρώ τέλη του 2011, ήτοι κατά 105 δις ευρώ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ενσωματώνονται οι τεράστιες ζημιές των τραπεζών στο δημόσιο χρέος και ξεκίνησαν, ως μια χορωδία, ντόπια και διεθνή ΜΜΕ, να ψέλνουν το τροπάριο του Έλληνα τεμπέλη. Του άσωτου, που πήγαινε στις ταβέρνες και σε γυναίκες και χόρευε, εξανεμίζοντας χρήματα που δάνεισε η Ευρώπη και χρεοκόπησε τη χώρα του. Καλά να πάθει.

Η επανάληψη της δυσφήμησης με σκοπό την παραπλάνηση της κοινής γνώμης, δεν μετατρέπει το ψέμα σε αλήθεια. Ο ίδιος, ο υπουργός Οικονομικών Ε. Βενιζέλος, θα επιβεβαιώσει στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής ότι «το συνολικό ποσό των εγγυήσεων του δημοσίου προς τις τράπεζες αυξήθηκε στα 155 δις ευρώ, από τα οποία είναι μέχρι στιγμής ενεργοποιημένα παραπάνω από 106 δις ευρώ».6

250 δις είναι η τρύπα των Τραπεζών που φόρτωσαν στους Ελληνες πολίτες

Αποτελεί αίνιγμα πως ο πρωθυπουργός που ευαγγελίζεται τη δημοσιονομική εξυγίανση ως τη μοναδική λύση εξόδου από τη κρίση, ταυτόχρονα να συνεργεί στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας. Ήξερε καλύτερα απ’ όλους ότι η χορήγηση απ’ ευθείας δανείων του δημοσίου προς τις τράπεζες, με τον μανδύα των «εγγυήσεων» για να κλείσουν οι μαύρες τρύπες κεφαλαιακής ανεπάρκειας, ήταν ατελέσφορος πολιτική.

Ιδίως, ο οικονομικός παραλογισμός του απεριόριστου ορίου των «εγγυήσεων», που ο υπουργός του διατράνωνε με καμάρι, ότι επέφερε την αυτοκαταστροφή της χώρας. Κι αυτό, διότι γνώριζε ότι όταν θέριεψε η κρίση με τη χρεοκοπία της Lehman Brothers και μεταλλάχτηκε σε συστημική κρίση, οι εγχώριες τράπεζες ήταν υπερδανεισμένες, με υποχρεώσεις στους ισολογισμούς άνω των 500 δις ευρώ και ίδια κεφάλαια 25 δις ευρώ περίπου.7

Ήταν γνωστό ότι την ίδια περίοδο ο δανεισμός των εγχώριων νοικοκυριών και επιχειρήσεων ανέρχονταν στα 250 δις ευρώ. Αυτά όφειλαν οι Έλληνες πολίτες. Τι απέγιναν τα υπόλοιπα 250 δις ευρώ, χάθηκαν σε στοιχήματα παραγώγων, σε αποτυχημένες επενδύσεις στα Βαλκάνια, σε εξωτικές τιτλοποιήσεις (securitization), σε κακά δάνεια; Ο πρωθυπουργός είχε καλύτερη γνώση. Το μυστήριο, αποφάσισε να καλυφθούν από το ελληνικό κράτος, ενώ γνώριζε ότι θα χρεοκοπήσει o λαός. Η απάντηση θα έρθει από το παρελθόν, και από τη φωνή του J.M.Keynes: «Παράφρονες στην εξουσία, που ακούν φωνές στον αέρα, διυλίζουν την τρέλα τους από κάποιον κακογράφο ακαδημαϊκό μερικών ετών πίσω».8

Συμπέρασμα

Πριν, όμως, η ιδεολογία και όχι η λογική χρεοκοπήσει την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, πρώτα έπρεπε να υποστεί το βασανιστήριο των μέτρων λιτότητας που συνόδευαν τη δανειακή σύμβαση του PSI των 130 δις ευρώ, που είχε την προδιάθεση ο πρωθυπουργός να υλοποιήσει. Αδιαφορώντας, εάν η ύφεση βάθαινε, οι εταιρίες πτώχευαν και οι πολίτες ζούσαν μέσα στην ανεργία και τη μιζέρια. Ο σκοπός ήταν, από τότε, παραμονή πάση θυσία στο ευρώ.

Την ίδια ιδεολογική αρχή υπερασπίζονταν και ο Ε. Βενιζέλος, συμφωνώντας με την επιβολή των πρωτόγνωρων σε αυστηρότητα μέτρων λιτότητας. Απολαύστε το σκεπτικό του υπουργού προς τι τα μέτρα κρίνονται απαραίτητα: «γιατί πρέπει η ευρωζώνη να έχει δύναμη πυρός, να έχει ταχύτητα, αποφασιστικότητα και να λαμβάνει εγκαίρως και οριστικά όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την προστασία του κοινού νομίσματος».9 Είναι να μην απορεί κανείς γιατί θεώρησε ότι το PSI μείωσε το δημόσιο χρέος περισσότερο από 100 δις ευρώ, ενώ κάτι άλλο, πολύ επιβλαβές για τη χώρα συνέβη.

Σπυρίδων Λαβδιώτης

*Former Senior Financial Analyst at Bank of Canada


Πηγές

1Εφημερις της Κυβερνήσεως, Τεύχος Α’, Αρ. Φύλλου 113, Νόμος υπ’ αριθ. 3965, 18 Μαΐου 2011.

2 Εφημερις της Κυβερνήσεως, Τεύχος Β’ Αρ. Φύλλου 1143, Απόφαση, Αρ. 2/43219/0025, 6/6/2011.

3Στις 17 Ιουνίου του 2011, εν μέσω αναταραχών στους δρόμους της Αθήνας και απεργιών σε όλη την επικράτεια για τα νέα αυστηρά μέτρα λιτότητας γίνεται ανασχηματισμός της κυβέρνησης Παπανδρέου, και αναλαμβάνει τα ινία του Υπουργείου Οικονομικών ο Ευάγγελος Βενιζέλος από τον Γ. Παπακωνσταντίνου.

4Εφημερις της Κυβερνήσεως, Τεύχος Α’, Αρ. Φύλλου 203, Πράξη Νομ. Περιεχομένου, 14/09/2011.

5Εφημερις της Κυβερνήσεως, Τεύχος Α’, Αρ. Φύλλου 256, Νόμος υπ’ αριθ. 4031, 9 Δεκεμβρίου 2011.

6Υπουργείο Οικονομικών, Απόσπασμα ομιλίας του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλου στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, 21-11-2011. Οι εγγυήσεις, ήτοι, ανεξόφλητος δανεισμός του δημοσίου στις τράπεζες, τέλη 2010 ήταν € 65 δις. Όπως εκτέθηκε ανωτέρω, κατά τη διάρκεια του 2011 χορηγήθηκαν επιπλέον € 90 δις. Συνεπώς, το συνολικό ποσό ανέρχεται στα € 155 δις.

7Α) Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2009, Ελληνική Ένωση Τραπεζών, Ιούνιος 2010, Β) Τράπεζα της Ελλάδος, Στατιστικό Δελτίο Οικονομικής Συγκυρίας, Χρηματοδότηση των Εγχώριων Επιχειρήσεων και Νοικοκυριών & Ενοποιημένη Λογιστική Κατάσταση των Λοιπών Νομισματικών Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων.

8J.M.Keynes, The General Theory of Employment, Interest, and Money (1936), Harcourt Brace, p. 383.

9Από ομιλία του υπουργού Οικονομικών στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, 21/11/11.

3856Shares

4 thoughts on “Πώς το δίδυμο Παπαδήμου – Βενιζέλου ξεπούλησε την Ελλάδα σε μιά νύχτα!

  • Δεν υπάρχει στο Σύνταγμα κάποιος νόμος ώστε να κινηθεί ο οποιοσδήποτε πολίτης ενάντια σε αυτές τις καταστροφικές αποφάσεις για την τιμωρία όλων αυτών που Επι σειρά ετών συνέβαλαν στην καταστροφή μας ;; Άσχετα αν ο νόμος περί ευθύνης υπουργών τους προστατεύει
    Αν ναι προτίθεμαι να είμαι εγω αυτός που θα κινήσει την οποιαδήποτε διαδικασία επ αυτού
    Ευχαριστω
    Αναμένω την γνώμη σας
    Σ Ναζλης

  • Αγαπητέ κ. Νασλη
    Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών προστατεύει αυτούς ( τους υπουργούς) που δρουν στο πλαίσιο των καθηκόντων τους. Μήπως αυτο που έγινε με τραπεζικό σύστημα και περιγράφεται παραπάνω, παραβαίνει, υπερβαίνει και διαστρεβλώνει στην πραγματικότητα πλήρως το καθήκον του υπουργού, γιατί στρέφεται κατα των συμφερόντων του Ελληνικού λαού?
    Αυτο ειναι το ερώτημα. Υπάρχει σίγουρα νομικός τρόπος να ελεγχθούν. Δεν υπάρχει όμως η βούληση να γίνει αυτο απο την Ελληνική Δικαιοσύνη. Αυτο που δεν υπάρχει ειναι Ελληνική Δικαιοσύνη κι έτσι τα συμφέροντα του λαού μας ειναι απροστάτευτα. Όσο τραγικό και αν ειναι αυτο, μην ελπίζετε στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Μια ματια γύρω σας αρκεί για να σας πείσει.

  • εαν οι υπουργοι κανουν αυτο που πρεπει τοτε γιατι χρειαζοντε προστασια απο τον νομο..?? ισα ισα που ο νομος βενιζελου εγινε για να μπορει ο καθε υπουργος να κανει οτι του κατέβει και φυσικα καταστροφικό για τον τοπο κυριε , και δεν μιλαω για μιζες και αρπαχτες βεβαιως βεβαιως .

  • Έλαβα το κείμενο του κ. Λαβδιώτη έμμεσα και το διάβασα λόγω της πρότερης ιδιότητάς του.

    Τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει προκύπτουν με συνέπεια από την ανάλυσή του και πράγματι βάσει των περιορισμών από τους οποίους ξεκινάει οι αποφάσεις για το PSI, τις κρατικές εγγυήσεις, και τις φλυαρίες του κ. Βανθζίλου δημιουργούν την εύλογη εντύπωση ότι διέπραξαν προδοσία.

    Αλλά το πλαίσιο ανάλυσης από το οποίο προέκυψαν οι αποφάσεις Παπαδήμου-Βανιζέλου δεν ήταν αποκλειστικά οικονομικό γιατί έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο κάποιες άλλες μεταβλητές. Για παράδειγμα, φαντασθείτε αυτή τη στιγμή η Ελλάδα να βρισκόταν σε κατάσταση πτώχευσης, εκτός Ευρώ, ενδεχομένως εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον ανταγωνισμό των ΗΠΑ και της Ρωσίας στην Περιοχή μας και με την Τουρκία να απειλεί να πλημμυρίσει την Ελλάδα με μετανάστες. Ποιος πρωθυπουργός και ποιος υπουργός εξωτερικών θα μπορούσε να χειριστεί την κατάσταση;

    Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ένας αναλυτής όταν συμπεριλάβει αυτούς τους παράγοντες στην ανάλυση είναι διαφορετικό απ’ αυτό στο οποίο καταλήγει ο κ. Λαβδιώτης. Ο λόγος είναι ότι η τύχη της Ελλάδος είναι ανέκαθεν να φυλάει θερμοπύλες και Σαλαμίνες για όλο το Δυτικό τρόπο ζωής. Εξάλλου γι’ αυτό έχει καταφέρει να βρίσκεται στο επίπεδο ανάπτυξης που βρίσκεται μετά από επτά ανοικτές χρεοκοπίες τα τελευταία 200 χρόνια.

Comments are closed.