Ένας εναλλακτικός τρόπος για τους λάτρεις των καταθέσεων

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη*

Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, ώθησε τις κεντρικές τράπεζες ανά τον κόσμο στην πολιτική των μηδενικών επιτοκίων, στην προσπάθεια τους να επαναφέρουν τις οικονομίες τους σε τροχιά ανάπτυξης. Τα μηδενικά επιτόκια αποτέλεσαν ένα ισχυρό «χτύπημα» στους λάτρεις των καταθέσεων, καθώς ουσιαστικά επί μια δεκαετία σχεδόν λαμβάνουν μηδενικές αποδόσεις ετησίως για τα χρήματα που διατηρούν σε κάποιο τραπεζικό λογαριασμό.

Η έντονη φημολογία κατά τα πρώτα χρόνια των μνημονίων στην Ελλάδα, έστρεψε ένα σημαντικό μέρος των Ελλήνων αποταμιευτών προς την ασφάλεια των ευρωπαϊκών τραπεζών (κυρίως), αλλά και των κρατικών ομολόγων, όπως αυτά της Γερμανίας, χωρίς όμως και πάλι να καταφέρουν να λάβουν κάποια απόδοση για τα χρήματα τους, αφού στην περίπτωση των ξένων τραπεζών τα επιτόκια παρέμειναν μηδενικά, ενώ σε αυτή των ομολόγων, εάν συνυπολογίσει κανείς και τις προμήθειες, υπήρχε μάλιστα και μια μικρή μείωση.

Οι εναλλακτικές

Η επενδυτική παιδεία και φιλοσοφία στην Ελλάδα συνεχίζει να παραμένει σε χαμηλά επίπεδα για ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων. Εάν υπολογίσει κανείς ότι ένα μέσο επιτόκιο μιας ελληνικής τράπεζας για ποσό μεταξύ 20-50.000 ευρώ κυμαίνεται κοντά στο 0,15-0,30%, τότε αντιλαμβάνεται ότι οι εναλλακτικές για τα διαθέσιμα χρήματα του παραμένουν περιορισμένες. Και αναφέρουμε περιορισμένες, θεωρώντας την χαμηλή έκθεση του κεφαλαίου στον κίνδυνο. Εκτός όμως από τις προθεσμιακές καταθέσεις, οι οποίες συνεχίζουν να παραμένουν κοστοβόρες για τις ελληνικές τράπεζες, μία άλλη εναλλακτική λύση είναι τα προϊόντα Διαχείρισης Διαθεσίμων των ελληνικών εταιρειών αμοιβαίων κεφαλαίων, αλλά και πάλι και οι αποδόσεις αυτών κυμαίνονται σε χαμηλά επίπεδα, με εξαίρεση αυτά σε ξένο νόμισμα, τα οποία όμως εκτίθενται στον κίνδυνο της συναλλαγματικής διαφοράς.

Αποδοτικότερη από τις δύο προηγούμενες, μπορεί να χαρακτηριστεί η τοποθέτηση σε ελληνικά εταιρικά ομόλογα (και ξένων εταιρειών). Κι αυτό διότι η απόδοση στη λήξη (yield to maturity) διαμορφώνεται σε πολύ υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με αυτή μιας προθεσμιακής κατάθεσης ή ενός Διαχείρισης Διαθεσίμων σε ευρώ.

Σύμφωνα με το ημερήσιο δελτίο κλεισίματος του ελληνικού χρηματιστηρίου, η απόδοση για παράδειγμα του ομολόγου του ΟΠΑΠ στη λήξη διαμορφώθηκε την 11/6 στο 2,762%, και της Coral στο 2,878%. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί, ότι οι τιμές των ομολόγων είναι διαπραγματεύσιμες και υπόκεινται καθημερινός σε μεταβολές, συνήθως μικρές, με το ρίσκο να έγκειται μόνο στην περίπτωση αδυναμίας της εταιρείας να εξυπηρετήσει τα δάνεια της.

Το risk premium

Κάθε εταιρικό ομόλογο ανά τον κόσμο, διαπραγματεύεται σε απόδοση μεγαλύτερη από αυτή των κρατικών ομολόγων της χώρας στην οποία δραστηριοποιείται, κι έχει την καταστατική της έδρα. Η παραπάνω αυτή απόδοση οφείλεται στο γεγονός, ότι εκτός από τον κίνδυνο της χώρας (πχ Ελλάδα 2012), υφίσταται και ο κίνδυνος αθέτησης της εταιρείας.

Για παράδειγμα, η καμπύλη απόδοσης για το ελληνικό δεκαετές ομόλογο διαμορφώνεται στο 4,507%, έναντι 5,888% ένα χρόνο πριν, αποτυπώνοντας την μείωση του ρίσκου για την ελληνική οικονομία, όπως παρατηρούμε και στο παρακάτω γράφημα, μειώνοντας παράλληλα και την απόδοση των ελληνικών εταιρικών ομολόγων.

Πηγή γραφήματος:www.investing.com

Συμπέρασμα

Όπως μπορούμε να συμπεράνουμε από τα παραπάνω, η δευτερογενής αγορά εταιρικών ομολόγων μπορεί να αποτελέσει μία εναλλακτική λύση μπροστά στο αδιέξοδο των μηδενικών σχεδόν επιτοκίων, κυρίως μετά την εισαγωγή νέων ομολόγων στην ελληνική δευτερογενή αγορά, αυξάνοντας τις επιλογές του κάθε ενδιαφερόμενου.

*Χρηματοοικονομικός Αναλυτής, CEFA

Τα παραπάνω εκφράζουν προσωπικές απόψεις, και δεν αποτελούν προτροπή για αγορά, πώληση ή διακράτηση οποιασδήποτε κινητής αξίας.

6Shares