Ποιος θα αποζημιώσει τους επενδυτές της Folli Follie;

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη

Στην ζωή λένε πως είναι τίποτα δεν είναι σίγουρο εκτός από τον θάνατο. Και δεν έχουν κι άδικο μιας και πολλές φορές η μοίρα μας επιφυλάσσει εκπλήξεις. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα χρηματιστήρια, αφού ο «θάνατος» ενός επενδυτή είναι η απώλεια όλων των χρημάτων του.

Στα παραπάνω υπάρχει μια διαφοροποίηση, κι αυτή δεν είναι άλλη από το να χάνεις τα χρήματα σου από καθαρά δικές σου επιλογές, κι όχι από πράξεις και παραλείψεις άλλων. Στην πρώτη περίπτωση, εάν έχεις ακόμη τα ψυχικά αποθέματα, μπορείς να παραδειγματιστείς και να ριχτείς και πάλι στην αρένα των αγορών, ενώ στην δεύτερη περίπτωση θεωρείς τον εαυτό σου κορόιδο, κλείνοντας τον υπολογιστή και δεν ασχολείσαι άλλο· εξάλλου στην δεύτερη περίπτωση το ίδιο δεν συνέβη και το 1999;

Η περίπτωση της Folli Follie έρχεται να μας θυμίσει τον σοβαρό ρόλο που παίζουν οι εποπτικές αρχές σε μια αγορά, με κύριο γνώμονα τους να αποτελεί η εύρυθμη λειτουργία αυτής και η προστασία του επενδυτικού κοινού. Η χθεσινή αναστολή διαπραγμάτευσης της μετοχής της Folli Follie, από δική της μάλιστα παραίνεση με επιστολή της προς την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο των εποπτικών αρχών.

Από τις 4 έως και τις 24 Μαίου, η μετοχή της Folli Follie κατέγραψε απώλειες 68,7%, με την κεφαλαιοποίηση της να κατακρυλά στα 323,25 εκατ. ευρώ από 1,027 δισ. ευρώ. Πραγματικά μεγάλη ζημιά για όποιον διατηρούσε στο χαρτοφυλάκιο του την εν λόγο μετοχή, παρακολουθώντας «ανήμπορος» τις εξελίξεις.

Τις πρώτες μέρες υπήρχε μπαράζ ανακοινώσεων μεταξύ της FF Group και του fund QCM, με την εταιρεία να δίνει στην δημοσιότητα την λίστα με τα καταστήματα της ανά τον κόσμο, και να αμφισβητηθεί εκ νέου αυτή τη φορά από τους Financial Times και την στήλη LEX. Όσο για τις εποπτικές αρχές; Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς έδωσε προθεσμία στην εταιρεία (έληξε στις 25/5), προκειμένου να προσκομίσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία.

Η ανακοίνωση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς χθες, «Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς προέβη σήμερα, πριν την έναρξη της διαπραγμάτευσης του Χρηματιστηρίου Αθηνών, στην αναστολή διαπραγμάτευσης των μετοχών της Folli Follie A.E., μετά από επιστολή-αίτηση αναστολής διαπραγμάτευσης που απέστειλε στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς η εταιρία». απλά ήρθε να επιβεβαιώσει έναν «προαναγγελθέντα θάνατο» τον οποίο λίγο έως πολύ όσοι ασχολούνται με τον χώρο το γνώριζαν.

Συνήθως, η αδυναμία μιας εταιρείας να πείσει επενδυτές και αρχές για τα οικονομικά της στοιχεία, καταλήγει στο τέλος άδοξα. Όπως είχαμε αναφέρει από την πρώτη ώρα στο άρθρο «Πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση της FF Group;» της 4ης Μαίου, οι αρμόδιες αρχές έπρεπε να κάνουν χρήση της παραγράφου 2.6.9.1 του κανονισμού του Χρηματιστηρίου περί αναστολής κινητών αξιών, «Στην περίπτωση των Κινητών Αξιών, λόγος αναστολής είναι ιδίως: α) η προσωρινή μη διασφάλιση ή απειλή της ομαλής λειτουργίας της Αγοράς από την οποία ενδέχεται να διακινδυνεύεται η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και η προστασία των συμφερόντων των επενδυτών, β) η μη πλήρωση των προϋποθέσεων εισαγωγής ή η μη τήρηση των υποχρεώσεων ενημέρωσης στις περιπτώσεις έμμεσης εισαγωγής, σύμφωνα με την παράγραφο 3.1.7. 2) Η διαπραγμάτευση κινητής αξίας αναστέλλεται υποχρεωτικά, εφόσον υποβληθεί σχετικό προς τούτο αίτημα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς». Έτσι με αυτόν τον τρόπο θα γλύτωναν χρήματα οι επενδυτές, αλλά και θα τηρούνταν η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και η αξιοπιστία της, μέχρι να ξεκαθαρίσει το όλο θέμα.

Όπως επίσης και στο άρθρο της 7ης Μαίου «Ενός κακού μύρια έπονται», είχαμε προβλέψει την τραγική ειρωνεία η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς να προβεί στην αναστολή διαπραγμάτευσης της Folli Follie όταν θα είχε ήδη συντελεστή το κακό. Βέβαια, το μόνο που δεν προβλέψαμε ήταν ότι η αναστολή θα ερχόταν από προτροπή της ίδιας της εταιρείας κι όχι από πρωτοβουλία των Θεσμικών Αρχών!

Η υπόθεση της FF Group δείχνει να έχει πολύ δρόμο ακόμη, καθώς εάν αποδειχθεί από τον έλεγχο της Ernst & Young πως τα στοιχεία δεν είναι αξιόπιστα, τότε ίσως ακολουθήσουν και ποινικές ευθύνες.

Το βασικό ερώτημα όμως μένει: για πιο λόγο η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δεν προέβη από την αρχή σε αναστολή διαπραγμάτευσης της μετοχής, ώστε να προστατευτούν οι επενδυτές, αλλά και να διατηρηθεί η αξιοπιστία της αγοράς; Ίσως να οδήγησαν σε αυτή την αδράνεια η έλλειψη εμπειρίας, ο φόβος των ευθυνών που συνεπάγεται μια τέτοια απόφαση, η αδιαφορία; Το θέμα είναι ότι για ακόμη μία φορά έχει πληγεί ανεπανόρθωτα η αξιοπιστία του ελληνικού χρηματιστηρίου, με το «μάρμαρο» να πληρώνεται ως συνήθως από τους επενδυτές, για τους οποίους όμως θέμα αποζημίωσης δεν τίθεται!

19Shares