Η ΔΕΗ, η McKinsey, και πόσο ακόμη μπορεί να απαξιωθεί η μετοχή….

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη

Λένε πως στη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο, και δεν έχουν άδικο, και πολύ περισσότερο στα χρηματιστήρια, όταν τα πάντα κινούνται γύρω από οικονομικό συμφέρον, το οποίο καθορίζει και τις μελλοντικές κινήσεις των μετοχών. Την περασμένη Κυριακή, δημοσίευμα έφερε στο φως της δημοσιότητας την εκτίμηση της McKinsey, σύμφωνα με την οποία η ΔΕΗ δεν είναι βιώσιμη, με αποτέλεσμα η μετοχή της εταιρείας να σημειώσει απώλειες 9,47% στο χρηματιστήριο.

Πως όμως ξαφνικά μια εταιρεία η οποία μονοπωλούσε την αγορά ενέργειας, έφθασε να μην είναι πλέον βιώσιμη; Τί κρύβεται πίσω από την συνεχή απαξίωση της ΔΕΗ;

Τα χρόνια των μνημονίων και της απαξίωσης

Τα κακώς κείμενα των ΔΕΚΟ είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους μας, ειδικά τα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μερικές από αυτές, είτε δεν ήταν κερδοφόρες, είτε δεν μπορούσαν να γίνουν. Η έναρξη της εποχής των μνημονίων, σηματοδότησε ουσιαστικά και μια σειρά αποκρατικοποιήσεων δημόσιων εταιρειών, όπως αυτές του ΟΠΑΠ, του ΟΣΕ, αλλά και σε λίγο και της ΔΕΗ.

Οι επιταγές της ΕΕ για το άνοιγμα του κλάδου ενέργειας στην Ελλάδα, σαφώς και δεν προϋποθέτει και την απαξίωση της εταιρείας που μονοπωλεί τις τελευταίες δεκαετίες τον κλάδο. Εδώ αξίζει να κάνουμε μια μικρή επισήμανση: ουδείς υποστηρίζει ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια τόσο το management της ΔΕΗ, όσο και τα οικονομικά της ήταν σε άρτια κατάσταση. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται και την συνειδητή απαξίωση της εταιρείας, προς όφελος τρίτων.

Η σταδιακή αύξηση των υποχρεώσεων της (από την επιβολή των μνημονίων και μετά) σε συνδυασμό με την κοινωνική πολιτική μέσω της οποίας ασκούσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, κάτι το οποίο δεν έγινε με τις τράπεζες (εάν και κρατικές για μια περίοδο), κατάντησαν τη ΔΕΗ σε μια κρατική επιχείρηση σαν όλες τις άλλες, με το μερίδιο αγοράς της να υποχωρεί στο 86,7% το 2017, από 91,8% ένα χρόνο πριν.

Το τελικό χτύπημα

Σύμφωνα με το πρόσφατο νομοσχέδιο, ο διαγωνισμός για την πώληση των μονάδων της ΔΕΗ θα διεξαχθεί με ευθύνη και δαπάνη της εταιρείας, Πριν την πώληση, θα πρέπει να έχουν δημιουργηθεί δύο εταιρείες με μοναδικό μέτοχο την ΔΕΗ (γιατί άραγε;), με σκοπό την εξόρυξη και παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, και στις οποίες θα πρέπει να εκχωρηθούν περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα, και υποχρεώσεις, ενώ προβλέπονται και κρυφές επιβαρύνσεις.

Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί, πως στην τρίτη αναθεώρηση του μνημονίου προβλέπονται δύο νέα σημεία, σύμφωνα με τα οποία το πρώτο αφορά την λήψη νέων έκτακτων μέτρων για την οικονομική διάσωση της ΔΕΗ και το δεύτερο στην επίσπευση της πώλησης της ΔΕΠΑ ως αναγκαίο βήμα για την προώθηση της απελευθέρωσης της αγοράς του φυσικού αερίου.

Η περίπτωση της McKinsey

Την περασμένη Κυριακή, το φως της δημοσιότητας είδε εκτίμηση του συμβούλου της ΔΕΗ για την κατάρτιση του business plan, σύμφωνα με την οποία η εταιρεία δεν είναι βιώσιμη. Εάν δεν ακολουθούσε την επόμενη μέρα η σημαντική υποχώρηση της μετοχής της εταιρείας στο χρηματιστήριο, ίσως να μην έπαιρνε και τόσο μεγάλη διάσταση η εκτίμηση της McKinsey.

Εδώ όμως γεννάται ένα σημαντικό ερώτημα. Πως είναι δυνατόν μια συμβουλευτική εταιρεία η οποία έχει πρόσβαση σε «ευαίσθητα» οικονομικά δεδομένα μιας εταιρείας, να δημοσιοποιεί την άποψη της; Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις υπογράφονται ρήτρες εμπιστευτικότητας.

Για ακόμη μία φορά στο προσκήνιο η Ε.Κ

Εφόσον ήταν γνωστό το δημοσίευμα περί McKinsey, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς έδειξε για ακόμη μία φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ολιγωρία. Όπως ήταν αναμενόμενο από την χρηματιστηριακή αγορά, η μετοχή της ΔΕΗ θα δεχόταν πιέσεις από το άνοιγμα κιόλας της συνεδρίασης. Αυτό που όφειλε να κάνει η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για προστασία του επενδυτικού κοινού, ήταν να προβεί σε προσωρινή αναστολή διαπραγμάτευσης, ώσπου η διοίκηση της ΔΕΗ να εκδώσει δελτίο τύπου, σύμφωνα με το οποίο, η άποψη της McKinsey αναφερόταν σε παλαιότερο κείμενο. Βέβαια, και μετά την έκδοση του δελτίου τύπου από την διοίκηση της εταιρείας, η μετοχή συνέχισε να δέχεται πιέσεις μέχρι και το κλείσιμο της συνεδρίασης.

Η τεχνική εικόνα

Από τις αρχές του έτους η μετοχή της ΔΕΗ καταγράφει κέρδη 5,85% (κλείσιμο 14/5), ενώ σε διάστημα 52 εβδομάδων σημειώνει απώλειες 50,50%, διαπραγματευόμενη κάτω από το όριο της υπέρ πουλημένης ζώνης.

Όπως παρατηρούμε στο μακροχρόνιο γράφημα, η μετοχή της ΔΕΗ συνεχίζει να βρίσκεται σε καθοδικό κανάλι, θυμίζοντας την περίοδο λίγο πριν τις διπλές εκλογές του 2012, όταν και είχε υποχωρήσει έως το ιστορικό χαμηλό των 1,13 ευρώ. Μπορεί μέχρι στιγμής να απέχει σχεδόν 100% από τα ιστορικά χαμηλά, αυτό όμως δεν εξασφαλίζει σε τίποτα πως μέλλον σε πρόκειται να τα ξανά δει. Η στήριξη των 1,92 ευρώ (γραμμή ΑΒ) μπορεί να αποδειχθεί βραχυπρόθεσμα σημαντική για την αναχαίτιση της περαιτέρω πτώσης της μετοχής, μεσοπρόθεσμα όμως ίσως όχι.

Συμπέρασμα

Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η απαξίωση της ΔΕΗ μπορεί να χαρακτηρισθεί ως υπερβολική, κι αυτό διότι: α) η εταιρεία διαθέτει αποθεματικά αξίας 731,4 εκατ. ευρώ (31/12/2017), β) οι συνολικές της απαιτήσεις ανέρχονται στα 4,63 δισ. ευρώ, γ) με το σύνολο του ενεργητικού της να ανέρχεται στα 15,38 δισ. ευρώ και δ) τις υποχρεώσεις της να αγγίζουν τα 10 δισ. ευρώ περίπου. Προφανώς και η διάσπαση της εταιρείας σε μικρότερες, θα ευνοήσει τους ανταγωνιστές της έχοντας πλέον χάσει τα περισσότερα «ασημικά» της.

Τα παραπάνω εκφράζουν προσωπικές απόψεις, και δεν αποτελούν προτροπή για αγορά, πώληση ή διακράτηση οποιασδήποτε κινητής αξίας.

32Shares