Αρωμα εξωτερικού, σε ακριβό μπουκάλι;

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη

Το δυτικό οικονομικό μοντέλο βασίζεται όχι μόνο στην δημιουργία χρέους, αλλά και στην κατανάλωση. Για όσους ασχολούνται με το εμπόριο, είναι γνωστό ότι το κέρδος βγαίνει συνήθως από την ποσότητα. Στο χρηματιστήριο, συνήθως ανταμείβονται οι εταιρείες οι οποίες επεκτείνονται, αυξάνουν διαρκώς τον κύκλο εργασιών τους και διατηρούν ένα ικανοποιητικό περιθώριο κέρδους. Μία τέτοια εταιρεία στο ελληνικό χρηματιστήριο, είναι και αυτή του Σαράντη.

Παρατηρώντας κανείς τα αποτελέσματα έτους του 2016, διαπιστώνει ότι πρόκειται για μια εταιρεία η οποία αποτελεί μικρογραφία των αντίστοιχων εταιρειών που υπάρχουν στο αμερικανικό ή στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια. Με τις ενοποιημένες πωλήσεις του ομίλου στα 329 εκατ. ευρώ αυξημένες κατά 18,03% σε σχέση με το 2015, και τα EBITDA να παρουσιάζουν αύξηση κατά 20,66% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, στα 35,92 εκατ. ευρώ, δεν προκαλεί έκπληξη η πορεία της μετοχής της στο χρηματιστήριο (όπως θα δούμε παρακάτω).

Οι πωλήσεις της εταιρείας στο εξωτερικό, οι οποίες ανέρχονται στο 63,60% επί των συνολικών πωλήσεων, στα 209 εκατ. ευρώ, μπορούν να χαρακτηριστούν πλεονέκτημα καθως διανύουμε επταετή περίοδο ύφεσης της ελληνικής οικονομίας, αλλά παράλληλα μπορούν να αποτελέσουν και μειονέκτημα στο μέλλον, εάν η παγκόσμια οικονομία παρουσιάσει σημάδια επιβράδυνσης ή ύφεσης.

Από τεχνικής πλευράς, η πορεία της μετοχής στο ελληνικό χρηματιστήριο μπορεί να χαρακτηρισθεί τα τελευταία χρόνια άκρα ικανοποιητική, καθώς ενισχύεται από τα χαμηλά, που σημείωσε στις 12/5/2012, κατά 988%, και από τις αρχές του έτους κατά 17,12%, ακολουθώντας σε απόδοση τις μετοχές των διεθνών χρηματιστηρίων. Το P/E της μετοχής διαμορφώνεται στα 41,91, με την τιμή προς λογιστική αξία να βρίσκεται στο 3,45, και την μερισματική απόδοση στο 1,04%.

Όπως μπορούμε να διακρίνουμε και στο παρακάτω γράφημα, από το χαμηλό των 1,19 ευρώ στις 12/5/2012, η πορεία της είναι ανοδική, με την μετοχή να απέχει ελάχιστα από το υψηλό δέκα ετών, και την αντίσταση να βρίσκεται στα 13,73 ευρώ (γραμμή ΑΒ).

Όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κάποιος από τα παραπάνω, στο ελληνικό χρηματιστήριο βρίσκονται αρκετά «κρυμμένα» διαμαντάκια τα οποία όμως χρειάζεται κόπο για να καταφέρει κάποιος να τα βρει. Ας φανταστούμε που θα βρισκόταν ο γενικός δείκτης τα τελευταία χρόνια, εάν αντί για τον τραπεζικό κλάδο την μεγαλύτερη στάθμιση την είχαν οι μετοχές που βρίσκονται πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας.

Τα παραπάνω εκφράζουν προσωπικές απόψεις, και δεν αποτελούν προτροπή για αγορά, πώληση ή διακράτηση οποιασδήποτε κινητής αξίας.

17Shares