Σκοτώνει, τελικά, το ‘ρεύμα’;

Του Θεόδωρου Σεμερτζίδη

Είναι στιγμές που πολλοί από εμάς αισθανόμαστε ότι κάτι πρόκειται να συμβεί, χωρίς όμως να κάνουμε τις περισσότερες φορές τίποτα, παραμένοντας απλοί θεατές. Αυτό το αίσθημα (και) στον χώρο του χρηματιστηρίου ονομάζεται feeling, όπου εάν κανείς το έχει και το ακολουθήσει μπορεί να βγάλει αρκετά χρήματα.

Γνωρίζοντας κάποιος τις δεσμεύσεις της χώρας μας απέναντι στους δανειστές, δεν ήταν δύσκολο να αντιληφθεί κάποια γεγονότα που θα συνέβαιναν στο ελληνικό χρηματιστήριο, και κυρίως σε μετοχές οι οποίες διαπραγματεύονται σε αυτό. Αφήνοντας εκτός τις τράπεζες, το μυαλό των περισσότερων πάει στην μετοχή της ΔΕΗ, καθώς αποτελούσε μέχρι πρότινος μονοπώλιο, όπως κι ο ΟΠΑΠ, και όπως ήταν φυσικό δεν μπορούσε να «ξεφύγει» από τις μνημονιακές δεσμεύσεις των ελληνικών κυβερνήσεων.

Παρατηρώντας διαγραμματικά την μετοχή της ΔΕΗ, και παράλληλα την ειδησεογραφία που σχετίζεται με την εταιρεία, θα μπορούσε εύκολα να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι σταδιακά και μεθοδικά η εν λόγο εταιρεία θα οδηγούνταν στην απαξίωση. Βλέπεται παλιά καλή αμερικανική μέθοδος, απαξίωση και πώληση κομμάτι κομμάτι.

Η εταιρεία κατάφερε να βρεθεί και πάλι στην κερδοφορία για την χρήση του 2016, όταν πλήγηκε από την ύφεση που μαστίζει την ελληνική οικονομία (τουλάχιστον τα προηγούμενα τρίμηνα), κάτι για το οποίο γίνεται ευρεία αναφορά στην ετήσια έκθεση της εταιρεία, για τους κινδύνους που πρόκειται να αντιμετωπίσει στο μέλλον.

Το 2016 η ΔΕΗ κατάφερε να αυξήσει τα EBITDA της στα 1,06 δισ. ευρώ έναντι 828 εκατ. ευρώ το 2015, με τα κέρδη ανά μετοχή να ανέρχονται στα 0,29 σεντς, έναντι ζημιών 0,44 σεντς το προηγούμενο έτος. Η κεφαλαιοποίηση της σύμφωνα με το κλείσιμο της 5ης Δεκεμβρίου, ανέρχεται στα €429,2 εκατ. ευρώ, με την λογιστική της αξία να διαμορφώνεται στα 25,63 ευρώ, και το P/E στο 6,38.

Για να αντιληφθούμε ακόμη καλύτερα την σταδιακή απαξίωση μιας τέτοιας εταιρείας, αρκεί να παρατηρήσουμε το παρακάτω διάγραμμα των τελευταίων δεκαεπτά περίπου ετών. Όπως διακρίνουμε, από το υψηλό των 36,66 ευρώ αρχές του 2008, βρέθηκε στα 1,13 ευρώ τον Ιούνιο του 2012, όταν τότε για ακόμη μία φορά η ελληνική οικονομία θα καταστρεφόταν, με την διπλή εκλογική αναμέτρηση. Από τότε κατάφερε να ανακάμψει έως και το υψηλό των 12,42 ευρώ τον Απρίλιο του 2014, για να ακολουθήσει έκτοτε μα νέα πτωτική πορεία, ειδικά μετά την απόσχιση του ΑΔΜΗΕ.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η νέα δέσμευση της κυβέρνησης για πώληση λιγνιτικών μονάδων, πρόκειται να αφαιρέσει από την εταιρεία σημαντική αξία κινδυνεύοντας να την καταστήσει έναν μικρο-μεσαίο παραγωγό ηλεκτρικής ενέργειας. Πέραν όμως της πώλησης πάγιων περιουσιακών στοιχείων, το 17% του κατέχει το ΤΑΙΠΕΔ στην ΔΕΗ πρόκειται να πωληθεί κι αυτό.

Κι επειδή στην ελεύθερη οικονομία όλα πουλιούνται κι όλα αγοράζονται, μεγάλο ενδιαφέρον θα έχει να δούμε και το τίμημα της πώλησης τόσο των λιγνιτικών μονάδων, όσο και του ποσοστού του ΤΑΙΠΕΔ, κι ας ελπίσουμε όλοι να μην είναι όσο αυτό της ΤΡΕΝΟΣΕ.

Τα παραπάνω εκφράζουν προσωπικές απόψεις και δεν αποτελούν προτροπή για αγορά, πώληση ή διακράτηση οποιασδήποτε κινητής αξίας.

35Shares